جهت مشاهده ادامه مطلب در سایت منبع اینجا روی لینک زیر کنید :
[ad_1]
حضرت زينب(س) يكي بود يكي نبود…
یکی بود که همه بود
این داستان ،داستان جاودانگی است
داستان زنی از خاندان عشق
داستان زینب (س)
1 – به دنیا که آمد جبرئیل برپیامبر فرود آمد و سلام خدا را به پیامبر ابلاغ کرده و گفت
نام این نوزاد را زینب بگذارید ، خداوند بزرگ این نام را برای او برگزیده است
نامش را زینب گذاشتند که زینت پدر باشد
2 – چادر خاکی مادر را سر می کرد و در سجاده اش نماز می خواند .فقط سه سالش بود ، از کودکی اهل عبادت بود و هر آن چه که از مستحبات بود را انجام می داد. او اهل نافله بود
– بچه ها عاشقش بودند ، لحظه ای از عمه شان جدا نمی شوند
دختران آل هاشم آرزو داشتند مثل او باشند
همه به او پناه می بردند. دلسوز بود، دلسوز اسرا
زینب مهربان بود
4 – غم نداشتن مادر از دست دادن پدر و برادر بزرگتر بس نبود که باید شاهد شهادت امام حسین می بود
شهادت فرزندان و یاران با وفا
غم شهادت کم نبود که غصه دار اسرا شد
غصه دار حرم و کاروان امام (ع)
زینب صبور بود.
هر که وارد کاخ یزید می شد دست و پایش را گم می کرد ، می ترسید
اما زینب لبریز از اقتدار بی هیچ ترسی قدم بر می داشت
زینب شجاع بود .
راه امام بدون زینب نا تمام می ماند
باید می گفت ،از مظلومیت امام ، از ظلم یزید
باید می گفت از دین پیامبر که در روزگار یزید منحرف شده بود
باید حقیقت را به جهان نشان می داد
او روشنگر بود.
[ad_2]
