جهت مشاهده ادامه مطلب در سایت منبع اینجا روی لینک زیر کنید :
[ad_1]
حجاب امنیت است
·٠•●✿ Ƹ̵̡Ӝ̵̨̄Ʒ ✿●•٠·˙
توی پیاده رو راه می رفت چادرش را محکم گرفته بود
باد می وزید سرش پایین بود و دلش پر میزد که برسد به مزارشهدا
توجه اش جلب شد به صداهایی که در نزدیکی اش به گوش می رسید
متوجه شد چندتا پسر کنار پیاده رو میگفتند و می خندید
یکی میگفت:لا اله الا الله و…
یکی میگفت:اللهم صل علی محمد و آل محمد
خلاصه طوری که او بشود با حرفهایشان چادرش را به باد مسخره گرفتند
یک دفعه حواسش رفت زمانی که سنی نداشت و بچه تر بود
آن موقع اگه کسی حرفی در مورد چادرش میزد و مسخره میکرد
می ماند در خانه گریه می کرد و از چادرش متنفر بود
از اینکه مجبور بود به خاطرش حرف بشوند حرفهایی که اذیتش میکرد
زود فکرش را آورد به حال به اینکه الان مثل زمان های قبل نمی خواست گریه کند
الان از چادرش متنفر نبود بلکه دوستش داشت چادرش برایش ارزش داشت
ارزشی که برای نگه داشتنش از شنیدن طعنه ها و حرفها،هراسی نداشت
به خودش که آمد رسیده بود مزارشهدا
قدم هایش را آرام برداشت و کنار مزار شهید رفت
خجالت زده بود از اتفاق افتاده
ای کاش شهدا نمی دیدند که بعد آن ها ارزش ها چه کمرنگ شده
سفارشاتشان به باد فراموشی سپرده شده
حجاب ، چادر همان چیزی که به خاطرش چفیه ها خونی شد
حالا در شهرها غریب بود . قرآنش را بازکرد
چشمش خورد به آیه59سوره احزاب:
یَأَیهَا النَّبىُّ قُل لاَزْوَجِک وَ بَنَاتِک وَ نِساءِ الْمُؤْمِنِینَ
یُدْنِینَ عَلَیهِنَّ مِن جَلَبِیبِهِنَّ ذَلِک أَدْنى أَن یُعْرَفْنَ
فَلا یُؤْذَیْنَ وَ کانَ اللَّهُ غَفُوراً رَّحِیماً “
“ای پیامبر؛به همسران و دخترانت و زن های مومنان بگو
روسری ها و چادرهای خود را بر خویش بیفکنند
و این (کار)نزدیک تر است به آن که (به حجاب و عفت)شناخته شوند
تا مورد تعرض و آزار (فاجران)قرار نگیرند
و خداوند همواره آمرزنده و مهربان است…”
دلش آرام شد…
خدا انگار این آیه را برای آرامش دلش گفته بود
از اینکه در راه اطاعت او طعنه هایی می شنید پشیمان نبود
چون نگاه خدا را به هزاران نگاه هوس آلود ترجیح میداد
و امنیت اجتماعی و روانی خود را مدیون همین چادر بود.
[ad_2]
