تنبلى و فقـــــــــر



اميرمؤمنان على(عليه السلام) مى فرمايد:
إنَّ الأَشْياءَ لَمّا ازْدَوَجَتْ إزْدَوَجَ الْكَسَلُ وَ الْعَجْزُ فَنَتَجا بَيْنَهَما اَلْفَقْرَ . “

بحارالأنوار، جلد 78، صفحه 59 و تحف العقول، صفحه 158 “

ترجمه
آن روز كه همه چيز با هم ازدواج كردند « تنبلى » و « ناتوانى » به هم آميخته و از آن دو فرزنى به نام « فقر و تنگدستى » متولد شد!

شرح كوتاه
همه چيز در پرتو سعى و كوشش به دست مى آيد اين حقيقتى است كه اسلام به ما آموخته است .
تنبلى، سستى، ناتوانى، و فرار در برابر حوادث سخت و مشكلات ، چيزى است كه با روح ايمان هرگز سازگار نيست.
اينها مولودى جز فقر، فقر در همه جهات اقتصادى ، اخلاقى و معنوى نخواهند داشت ، در حالى كه مردم با ايمان بايد در تمام جهات متّكى به خود و بى نياز باشند .