جهت مشاهده ادامه مطلب در سایت منبع اینجا روی لینک زیر کنید :
[ad_1]
تــــــــنهای تنها
تــــــــنهای تنها
اصبغ بن نباته گوید :
صاحب این امر (حضرت مهدی علیه السلام )همان آواره طرد شده تنهای تنها است .
(کمال الدین ج1، ص 303.)
در توضیح این حدیث شریف در کتاب ” آفتاب در غربت ” آمده است :
امام زمان به راستی در این زمان طردشده است ، زیرا موقعیت و منزلتی را که در شان
ایشان است ،برایشان در نظر نمی گیرند و حقوق ایشان ـآن گونه که باید ـ ادا نمی شود .
هیچ کدام از مراحل شکر در برابر این نعمت عظیم الهی ، به طور شایسته ادا نمی شود .
به عبارتی ؛ در عین این که نعمت عام وجود امام زمان شامل حال همه هست ،
ولی شکرآن گزارده نمی شود.
تا جایی که مردم ، ولی نعمت خویش را کنار گذاشته اند و ـ دانسته یا ندانسته ـ ایشان
را باقلب وز بان و عمل خویش طرد کرده اند.(آفتاب در غربت ، دکتر سید محمد
بنی هاشمی ،ص 337-338.)
کم بودن اعوان و انصار، یکی دیگر از معانی صریح و روشن غربت است . کسی
که به اندازه کافی یار و یاور نداشته باشد ، حقیقتاغریب است . امام زمان علیه السلام
به این معنی نیز غزیب است ، زیرا تعداد دوستان واقعی و مخلص ایشان بسیار اندک اند.
اگر به اندازه یار و یاور داشت ، امر ظهورشان این اندازه به تعویق نمی افتاد.
در حدیث جناب عبدالعظیم حسنی است که امام جواد علیه السلام می فرماید : “وقتی
سیصد و سیزده تن از اهل اخلاص جمع شدند ، خداوند امرش را آشکار می کند “.بارزترین شاهد غربت امام زمان علیه السلام این است که سال های طولانی گذشته و
هنوزاین تعداد محدود یارو یاور واقعی برای حضرتش آماده نشده است .
مرحوم ایت الله سید محمد تقی موسوی اصهانی صاحب کتاب مکیال المکارم با اشاره به
چند روایت در این موضوع می فرماید : ” ای انسان فهمیده ! بنگر که چگونه سال ها
طولانی شد وسالیان زیاد گذشت ،اما هنوز این عدد یاران برای امام علیه السلام جمع
نشده است .
این خود قوی ترین دلیل بر کمی یاران و غربت آن حضرت است …حضرت مهدی ـ که
روحم فدایش بادـ غریب است…پس ای بندگان خدا! ایشان را کمک کنید ! ای بندگان خدا!
ایشان را یاری کنید ! ” (مکیال المکارم ج 1،ص138 )
باید همین زمان غیبت ، کمر همت به یاری این امام غریب ببندیم و بکوشیم با شناخت
اوصاف یاران ایشان آنها را در خود پیاده کنیم و نیز سعی در تربیت و ساختن کسان
دیگری با ان خصوصیات داشته باشیم.(افتاب در غربت ،ص331-335 به نقل تخلخیص.)
برگرفته از کتاب : اصبغ بن نباته از مجموعه “یاران امیر المومنین علیه السلام ” نویسنده
آقای عبدالحسین طالعی.
[ad_2]
