آسیبی که پیوسته بعد از غیبت امام عصر (عج) وجود داشته است، مطابقت دادن نشانه های ظهور بر وضعیت هر زمان بوده است، به این معنا که عده ای با خواندن و یا شنیدن چند روایت در علائم ظهور، آن ها را به افراد یا حوادثی خاص تطبیق می دهند. اما آن چه آسیب و آفت است، مطالب و ادعاهایی است که این افراد با خواندن یک یا دو روایت، بدون تشخیص صحیح بودن آن ها و بدون بررسی ایات و روایات دیگر، مطرح می کنند، یعنی بدون داشتن تخصص به اظهارنظر می پردازند.

گاهی انسان در جلساتی شرکت می کند که ساعت ها پیرامون حضرت صحبت می کنند اما سرگرم تطبیق شرایط بوده اند. برای مثال شخصیت سفیانی که از علایم حتمی ظهور است را به مردی خاص در فلان منطقه تفسیر کرده اند و یا درباره سید حسنی (نفس زکیه) یکی دیگر از علایم حتمی ظهور، تحلیل های بی دلیلی مطرح شده است و افراد خاصی را بر آن تطبیق داده اند و بسیاری نمونه های دیگر که تطبیق نادرست علایم غیر حتمی بر جریانات موجود در جامعه کنونی است.

به هر حال در روایات رسیده از ائمه اطهار (ع) مطالبی در مورد نشانه های ظهور مطرح شده که بر فرض صحت آن ها، تطبیقشان بر حوادث و جریاناتی که هر زمان رخ می دهد صحیح نیست چون پیامدهای ناگوار زیادی در پی دارد که به چند مورد از آن ها اشاره می شود:
1- نا امیدی و یاس در اثر عدم اتفاق ظهور
2- بی اعتقادی افراد نسبت به اصل ظهور به دلیل عدم تحقق تطبیق های مطرح شده
3- تمسخر و تکذیب باور مهدویت در نتیجه محقق نشدن ظهور
4- شک و تردید در اصل ظهور و روایات پیرامون آن.
تبیین و روشنگری، تکذیب انحرافات و کارشناسی در مورد علایم و ویژگی ها توسط علما از راه های مبارزه با این آسیب جدی است.
(تنها راه، ص 42)

اللهم عجل لولیک الفرج