بي‌وفايي دنيا به انسان، حتي فرزندان ( حجت الاسلام قرائتی )

خانه » بي‌وفايي دنيا به انسان، حتي فرزندان ( حجت الاسلام قرائتی )

جهت مشاهده ادامه مطلب در سایت منبع اینجا روی لینک زیر کنید :
[ad_1]

بي‌وفايي دنيا به انسان، حتي فرزندان ( حجت الاسلام قرائتی )

بي‌وفايي دنيا به انسان، حتي فرزندان ( حجت الاسلام قرائتی ) حتي اگر پدر و مادرها خدا رافراموش كنند. فقط به خاطر رضاي بچه‌شان يك كاري بكنند، يك كاري مي‌كنند مثلاً درآمد حرامي است كه براي بچه‌اش خانه بخرد. جهاز بخرد. دروغ مي‌گويد براي اينكه زندگي‌اش بهتر راه بيافتد. خوب اين بچه چقدر بچه است؟ اگر در ايران باشد، يك بوليز مشكي مي‌پوشد. يا تا هفتم، يا تا چهلم! بعد هم خلاص. اگر آمريكا باشد به احترام مرگ مادر يك دقيقه سكوت مي‌كند. اروپا باشد يك دقيقه سكوت مي‌كند. يعني آدم اگر فداي بچه‌‌اش هم باشد باخته است. اين را بايد خيلي دقت كنيم كجا خودمان را خرج مي‌كنيم. الآن مملكت ما و همه‌ي ما نگاه مي‌كنيم افراد دارند خودشان را به چه چيزي مي‌فروشند؟
اصلاً اگر كل دنيا را به شما بدهند، مي‌ارزد؟ نه! قرآن بخوانم. اعوذ بالله من الشيطان الرجيم، «مَتاعُ الدُّنْيا قَليل‏» (نسا/77) دنيا چيزي نيست. تو بهتر از دنيا هستي. بهترين مواد دنيا طلا است. گرانترين اشيا دنيا طلا است. شما انسان هستيد. طلا جماد است. انسان خودش را فداي جماد كند؟ خدا مطهري را رحمت كند. كاشان آمده بود. من خدمتش بودم. مي‌گفت: اين دعا گرچه براي ماه رجب است ولي تو هرروز بخوان. دعا اين است. «خَابَ الْوَافِدُونَ عَلَى غَيْرِك‏» (بحارالانوار/95/389) باختند آنهايي كه خودشان را به غير خدا فروختند. من دينم را بفروشم براي اينكه چه كسي رييس شود. دينم را بفروشم براي اينكه چه كسي پولدار شود؟ دينم را بفروشم براي اينكه چه كسي از من خوشش بيايد؟ خوشش بيايد چه مي‌شود؟ بدش بيايد چه مي‌شود؟
قرآن بخوانم. اعوذ بالله من الشيطان الرجيم. «قُلِ اللَّهُ ثُمَّ ذَرْهُم‏» (انعام/91) بگو خدا، باقي را رها كن. هركس خدا دارد چه ندارد؟ با كسي گره بزنيم كه او پيروز است. باقي‌هاشايد پيروز شدند، شايد شكست خوردند. ولي خدا پيروز است و پيروزي‌اش ابدي است. تمام اينهايي كه با خدا كشتي گرفتند شكست خوردند. چند نمونه بگويم. زليخا با خدا كشتي گرفت. يعني گفت: كاري مي‌كنم هيچ‌كس نفهمد. همه‌ي درها را بسته است. «غَلَّقَتِ الْأَبْواب‏» (يوسف/23) يعني همه‌ي درها را سفت بست. نمي‌گويد: «غَلَقَ»، «غَلَّقَ» يعني سفت بست. نمي‌گويد: «غَلَّقَ الْبْاب» مي‌گويد: «الْأَبْواب‏»‏ ابواب يعني همه‌ي درها را بست. نمي‌گويد: نوكرش بست. كنيزش بست. خودش بست. يعني خودش بست كه خاطرش جمع باشد. خودش بست. همه‌ي درها را هم بست. محكم هم بست. زليخا مي‌خواست هيچ‌كس نفهمد. همه فهميدند. اين كشتي با خداست.

[ad_2]

 

حرز امام جواد

 

 

دیدگاه‌ خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

پیمایش به بالا