جهت مشاهده ادامه مطلب در سایت منبع اینجا روی لینک زیر کنید :
[ad_1]
به کی بگم که بابام چند ماهه حقوق نگرفته؟!
ایلنا: عمو به کی بگم که بابا م چند ماه است که حقوق نگرفته است!
این جمله‌ای بود که فائزه کوچولو با اون زبان کودکانه‌اش وقتی منو دید به زبان آورد.
مانده بودم به اوچه بگویم؟
از او پرسیدم چرا فائزه جان؟
گفت: بخاطر اینکه خانم معلمم به من می‌گوید باید بچه‌ها به مدرسه کمک کنند.
دستانش در دست پدرش در غروبی دلگیر وسرد، در گذرزرق وبرق‌های بازارودرآن بازاری که دادمیزنند بیائید بخرید ودست خالی به خانه نروید بود.
پدر فائزه کوچولو که کلاس دوم دبستان است جانباز وشغلش، کارگر نساجی مازندران است که ماه‌ها حقوق نگرفته است.
فائزه با این سن کم بخوبی طعم نخوردن ونیاشامیدن را چشیده ولمس کرده است وحسرت از داشتن‌ها ونبود‌ها اورا وامیدارد که بپرسد گناه من در این نا‌عدالت‌های اجتماعی وفاصله فقر وغنا چیست؟ گرچه اومیداند سهمش همین است دستش، در دستان خالی پدرش باشد تا به این امید که شاید گرمای دستان اوبتواند به پدرش امید به زندگی وزنده ماندن بدهد تا حتی اگر نان خالی هم به سر سفره می‌اورد سایه‌اش باشد تا در این ناهنجاری‌ها همچون کوه به اوتکیه کند تا بتواند ایرانی آباد بسازد.
امروز صدای مظلومیت خانواده‌های کارگری مازندران در پس کوچه‌های شهر وروستا شنیده می‌شود واین نجوای تلخ وحزن آمیز، هنوز نتوانسته با تلنگر‌های خود این مظلومیت و معنویت را در دیدگان وگوش صاحبان خرد واندیشه که هروز داعیه‌ای برای توسعه دارند به صدا در آورد وبگوش برساند که عده‌ای در این سرزمین، بیگناه محروم از حداقل‌ها زندگی می‌کنند وحسرت به دل زن وبچه‌هایشان مانده است.
کارگران مظلوم نساجی مازندران، کشت وصنعت شما ل، شمالیت، لنت ساز، شهید رجایی، و………..
خدایا چنان کن سرانجام کار توخشنود باشی وما رستگار
فرامرز درخشنده سرپرست روزنامه کاروکارگر وخبرگزاری کار ایران (ایلنا) در مازندران
[ad_2]
