یکی از علمای وارسته و برجسته نجف به کربلا مشرف می شود و در حرم مطهر امام حسین (ع) به محضر امام عصر (عج) شرفیاب می گردد. حضرت به او می فرمایند:

فلانی ببین اینجا که دعا مستجاب است مردم به فکر من نیستند و برای فرج من دعا نمی کنند.
سپس حضرت تصرف ولایتی می فرمایند و آن عالم ربانی خواسته های مردم را می شنود که هر کدام برای حوائج شخصی خود دعا می کنند. امام می فرمایند:
شنیدی حتی یک نفر از این زائرین نگفت: خدایا فرج مهدی را برسان.

(مجله موعود، شماره 13، مقاله آقای هاشمی نژاد)


اهل ولا چو روی به سوی خدا کنند
اول به جان گمشده خود دعا کنند

مرحوم آیت الله بهجت (قدس سره) فرمودند:
آقایی که زیاد به مسجد جمکران می رود می گفت: “آقا (امام زمان (عج)) را در مسجد جمکران دیدم؛ به من فرمود: به دلسوختگان ما بگو برای ما دعا کنند. و یک مرتبه از نظرم غائب شد، نه اینکه راه برود و کم کم از نظرم غائب شود.”
(در محضر آیت الله بهجت، ج 2، ص 118)
یکی از وظایف ما در دوران پر از انحراف غیبت، “دعای زیاد برای فرج” است؛
یکی از جامع ترین و ارزنده ترین این دعا ها صلوات ضراب اصفهانی است که از جانب خود حضرت حجت (عج) صادر شده و در تعدادی از کتاب های معتبر علمای پیشین و با سندهای متعدد روایت شده است. خواندن این صلوات شریف در هر زمان و هر مکانی جایز و مفید و موثر است؛ اگر چه بر خواندن آن بعد از نماز عصر روز جمعه تاکید بیشتری شده است.
به بخشی از این صلوات گهر بار دقت نمائید:

اللَّهُمَّ نَوِّرْ بِنُورِهِ کُلَّ ظُلْمَةٍ وَ هُدَّ بِرُکْنِهِ کُلَّ بِدْعَةٍ وَ اهْدِمْ بِعِزِّهِ کُلَّ ضَلالَةٍ وَ اقْصِمْ بِهِ کُلَّ جَبَّارٍ وَ أَخْمِدْ بِسَیْفِهِ کُلَّ نَارٍ

خدایا هر تاریکی را به نور او روشن کن، و هر بدعتی را به واسطه قدرت و قوتش ویران نما، و با عزت او هر گونه گمراهی را منهدم فرما، و هر فرد زورگوی گردنکش را به واسطه او هلاک گردان، و با شمشیرش هر آتشی را خاموش کن.


اَللّهُمَّ عَجِّلْ لِوَلیِّکَ الْفَرَج