بخشش امام هادی علیه السلام

بخشندگی با خون و گوشت اهل بیت آمیخته بود. آنان همواره با بخشش ‏های خود، دیگران را به شگفتی وا می‏ داشتند. گاه آن قدر می‏ بخشیدند كه رفتارشان در شمار معجزه به شمار می‏ آمد، تا آنجا كه در این مقام در توصیف حضرت هادی (ع) می‏ گفتند: «انفاق امام هادی (ع) به قدری بود كه جز پادشاهان كسی توانایی انجام آن را نداشت و مقدار بخشش ‏های ایشان تا آن زمان از كسی دیده نشده بود و در جغرافیای اندیشه‏ ها نمی‏ گنجید» . (1)
اسحاق جلاب می‏گوید: «برای ابوالحسن (ع) گوسفندان بسیاری خریدم. سپس مرا خواست و از منزلش مرا به جایی برد كه بلد نبودم و فرمود تا تمامی این گوسفندان را میان افرادی كه خود دستور داده بود، پخش كنم» . (2)
بی آنكه دیگران متوجه شوند، آنان را از نسیم بخشندگی خود می‏نواخت و مورد تفقد قرار می‏داد. گوسفندانی را می‏خرید، با دست خود ذبح و بین نیازمندان توزیع می‏كرد. (3) گاه نیز در حد توان خود و به همان اندازه ‏ای كه شخص در خواست كرده بود، به آنان بخشش می‏ كرد. «ابو هاشم جعفری» می ‏گوید: «در تنگنای مالی بسیاری گرفتار آمده بودم تا آنجا كه تصمیم گرفتم برای درخواست كمك نزد امام هادی (ع) بروم. هنگامی كه خدمت امام رسیدم، پیش از آنكه سخنی بگویم، فرمود: ای ابا هاشم! كدام یك از نعمت‏ های خدا را می‏ خواهی شكر كنی؛ ایمانی كه به تو داده كه به وسیله آن بدن خود را از آتش دوزخ دور سازی و یا سلامتی و عافیتی كه به تو ارزانی داشته كه از آن در راه عبادت و بندگی خدا بهره ‏بری، یا از آن قناعتی كه به شما هدیه كرده تا در پی آن، از درخواست از مردم بی نیازتان كند؟
ای ابا هاشم! علت آنكه من سخن آغاز كردم، آن است كه گمان كردم می‏ خواهی از برخی مشكلات خود شكایت كنی. دستور داده ‏ام دویست دینار طلا به شما بدهند كه با آن مشقت را بر طرف سازی. آن را بگیر و به همان مقدار بسنده كن» . (4)

پی نوشت ها:
1) مناقب آل ابی طالب، ج 4، ص 409.
2) اصول كافی، ج 1، ص 498.
3) اعیان الشیعه، سید محسن امین، بیروت، دار التعارف للمطبوعات، بی‏تا، ج 2، ص 37.
4) بحار الانوار، ج 50، ص 129.

منبع: کتاب دانستنی های امام هادی علیه السلام

http://imam-hadi.mihanblog.com/