اگر فقط دو روز ديگر زنده باشي!

خانه » اگر فقط دو روز ديگر زنده باشي!

جهت مشاهده ادامه مطلب در سایت منبع اینجا روی لینک زیر کنید :
[ad_1]

اگر فقط دو روز ديگر زنده باشي!


اگر فقط دو روز ديگر زنده باشي!



روزي شخصي از امام صادق(ع) پرسيد: اگر بدانيم فقط دو روز ديگر زنده ايم بايد چه كار كنيم؟
حضرت(ع) مي فرمايند: اگر بداني فقط دو روز ديگر زنده هستي يك روزش را ادب بياموز!

شايد منظور حضرت اين بوده است كه يك روز ادب را بياموز تا لااقل يك روز باقي مانده در زندگي ات را با ادب زندگي كرده باشي!
شايد همه ما به اين قضيه فكر كرده باشيم و به نوعي به اين سوال، جواب داده باشيم، اما جوابي كه حضرت(ع) دادند قدري با جواب ما متفاوت است.
سوال اين است كه ادب چيست؟ آيا همين تعارفات معمولي ماست كه بر اساس عادت صورت مي گيرد؟
تعريف ادب از منظر امام صادق(ع) خيلي زيبا و خلاقانه است. ايشان مي فرمايند: ادب عبارت از جامه اي است كه بر آنچه مي گويند و مي نويسند، مي پوشانند تا در ذهن شنونده و خواننده جالب تر جلوه كند.
امام حسين(ع) هم مي فرمايند:
ادب اين است كه از خانه بيرون آيي و با هيچ كس برخورد نكني، مگر آنكه او را برتر از خود ببيني!

با اين تعاريف بهتر است فكر كنيم آيا اصلاً ادب بين ما وجود خارجي دارد؟
بد نيست سيره پيامبراسلام(ص) كه بايد سبك زندگي ما باشد(همان چيزي كه در اصطلاح به آن Life style مي گويند) را اندكي مطالعه كنيم.
رسول خدا(ص) با هر كس رو به رو مي شدند، سلام مي كردند، هم به كوچك، هم به بزرگ.
هيچ گاه پاي خود را پيش كسي دراز نمي كردند.
هنگام ملاقات، به صورت كسي خيره نمي شدند.
با چشم و ابرو به كسي اشاره نمي كردند.
هنگام نشستن، تكيه نمي دادند.
وقتي با مردم دست مي دادند و مصافحه مي كردند، هيچ گاه دست خود را عقب نمي كشيدند، منتظر مي ماندند تا طرف مقابل دست خود را بكشد.
هيچ خوراكي را مذمت نمي كردند.
به هيچ كس دشنام و ناسزا نمي گفتند و سخن ناراحت كننده اي بر زبان نمي آوردند و بدي را با بدي پاسخ نمي گفتند.
زيرانداز خود را براي اكرام زير پاي كسي كه خدمت شان مي رسيد، پهن مي كردند.
از روز بعثت تا دم مرگ، هرگز در حال تكيه دادن غذا نخوردند.
هديه افراد را (هر چند اندك و ناچيز) قبول مي كردند.
بيشتر اوقات رو به قبله مي نشستند.
در حد فهم شنونده سخن مي گفتند و بارها سخنان شان را تكرار مي كردند.
با اينكه از بالاترين مقام برخوردار بودند، اما از بي احترامي به شخص خودشان، عصباني و برافروخته نشده و شأني مافوق مردم عادي براي خود قائل نبودند.
به راستي اگر قرار باشد با ترازوي ادب رسول الله(ص)، خودمان را بسنجيم، كدام يك از ما باادبيم؟

صبح صادق

[ad_2]

 

حرز امام جواد

 

 

دیدگاه‌ خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

پیمایش به بالا