و درود خدا بر او، فرمود: (مردى از امیرالمومنین در خواست اندرز كرد.)

مولا در جواب فرمودند:

از كسانى مباش كه :

بدون عمل صالح به آخرت اميدوار است، …

در دنيا چونان زاهدان، سخن مى‏گويد، اما در رفتار همانند دنيا پرستان است،..

ديگران را پرهيز مى‏دهد اما خود پروا ندارد؛….

اگر مصيبتى به او رسد به زارى خدا را مى‏خواند. اگر به گشايش دست يافت مغرورانه از خدا روى بر مى‏گرداند، …

براى ديگران كه گناهى كمتر از او دارند نگران، و بيش از آنچه كه عمل كرده اميدوار است.

اگر بى نياز گردد مست و مغرور شود، و اگر تهيدست گردد، مأيوس و سست شود.

چون كار كند در آن كوتاهى ورزد، و چون چيزى خواهد زياده روى نمايد،

چون در برابر شهوت قرار گيرد گناه را بر گزيده، توبه را به تأخير انداز،…

عبرت آموزى را طرح مى‏كند امّا خود عبرت نمى‏گيرد؛

در پند دادن مبالغه مى‏كند امّا خود پند پذير نمى‏باشد.

سخن بسيار مى‏گويد، امّا كردار خوب او اندك است!

براى دنياى زودگذر تلاش و رقابت دارد امّا براى آخرت جاويدان آسان مى‏گذرد؛

سود را زيان، و زيان را سود مى‏پندار؛

از مرگ هراسناك است امّا فرصت را از دست مى‏دهد؛

گناه ديگرى را بزرگ مى‏شمارد، امّا گناهان بزرگ خود را كوچك مى‏پندارد،

طاعت ديگران را كوچك و طاعت خود را بزرگ مى‏داند؛

مردم را سرزنش مى‏كند، امّا خود را نكوهش نكرده با خود رياكارانه بر خورد مى‏كند؛

خوشگذرانى با سرمايه‏داران را بيشتر از ياد خدا با مستمندان دوست دارد،

به نفع خود بر زيان ديگران حكم مى‏كند امّا هرگز به نفع ديگران بر زيان خود حكم نخواهد كرد،…

حق خود را به تمام مى‏گيرد امّا حق ديگران را به كمال نمى‏دهد،

از غير خدا مى‏ترسد، امّا از پروردگار خود نمى‏ترسد!

فرازی از حكمت 150 نهج البلاغه

خدا میداند که هر بار این حکمت را میخوانم احساس میکنم………

احساس شما چه بود بعد از خواندن این کلام مولا؟؟؟؟؟