جهت مشاهده ادامه مطلب در سایت منبع اینجا روی لینک زیر کنید :
[ad_1]
از تلفن سه دقیقه‌ای تا اپراتورهای تصویری!
در طول ده سال اخیر گسترش اپراتورهای تلفن همراه، ارتباطات اجتماعی را دچار چنان دگردیسی عمیقی کرده است که حتی در خیال آدم های دهه های گذشته نمی گذشت. این روزها گوشی های تلفن همراه حتی در جیب دانش آموزان دور افتاده ترین روستاها کشور هم یافت می شود، ابزار جدیدی که به همراه خود نوع تازه ای از روابط اجتماعی را به جامعه تزریق کرده است.
روزی . . روزگاری. . تلفن!همه آنهایی که سال تولدشان به سالهای دهه 60 یا سالهای پیش از آن باز می گردد، ابزارهای ارتباطی را به خاطر می آورند که شباهت چندانی به نمونه های امروزی نداشند. آن روزها تلفن خانگی به گستردگی این روزها نبود و بسیاری از مناطق تهران و بیشتر از مناطق روستایی سایر شهرها از امکان داشتن امتیاز تلفن بی بهره بودند. در چنین شرایطی بود که مردم برای تماس های تلفنی شان دست به دامان روش های دیگر می شدند.
کیوسک های تلفن همگانی و سکه اندازی های مدام!یکی از روش هایی که مردم در دهه های پیش برای ارتباطات تلفنی خود بهره می بردند، کیوسک های زرد رنگی بود با نام تلفن همگانی. تلفن همگانی آن روزها، اتاقکی شیشه بود که مراجعان را از باد و باران و برف محافظت می کرد، اما افرادی که در صف بودند باید بیرون از کیوسک انتظار می کشیدند تا با پایان مکالمه فرد داخل کیوسک، وارد شوند. در این میان هم برای اینکه فرد داخل کیوسک از حضورشان باخبر شود هر از چند گاهی با سکه ای که در دست داشتند به شیشه های کیوسک می کوبیدند. مراحل تلفن کردن از داخل این کیوسک ها هم اینگونه بود که ابتدا مردم با مشتی سکه به داخل کیوسک می رفتند و با انداخت سکه شماره مورد نظر را می گرفتند و پس از شنیدن صدای بوقی که نشان از تمام شدن اعتبار سکه شان داشت، سکه بعدی را در داخل تلفن می انداختند و در این بین هر چقدر مکالمه شان طولانی تر می شد، تعداد سکه هایی که باید داخل تلفن انداخته می شد هم افزایش پیدا می کرد و در برخی موارد پس از خروج از کیوسک تلفن دیگر سکه ای از سکه های هنگام ورود، باقی نمی ماند. جالب اینجا است که مراحل تماس تلفنی در قالب اشکالی بر روی تلفن نقش بسته بود!
در طول ده سال اخیر گسترش اپراتورهای تلفن همراه، ارتباطات اجتماعی را دچار چنان دگردیسی عمیقی کرده است که حتی در خیال آدم های دهه های گذشته نمی گذشتتلفن های سه دقیقه ای؛ پای ثابت بقالی ها
ابزار ارتباطی بعدی که چندین سال پس از کیوسک های زرد رنگ تلفن همگانی وارد بازار شد، تلفن های سه دقیقه ای قلکی بودند که معمولا در اکثر بقالی ها و سوپر مارکت های سطح شهر حضور داشتند. روش استفاده از تلفن ها هم به این صورت بود که ابتدا باید سکه مورد نیاز در جایگاه قلکی گوشی تلفن قرار می گرفت و پس از گرفتن شماره و برداشتن تلفن از آن طرف خط ، دکمه قسمت قلکی فشرده می شد و تماس گیرنده از لحظه فشار دکمه تا سه دقیقه می توانست به مکالمه با فرد پشت خطی ادامه دهد و در این میان ناگهان و بدون مقدمه تلفن قطع می شد و اگر مکالمه مراجع ناتمام مانده بود باز هم باید سکه پنج تومانی دیگری را در داخل تلفن قرار می داد. البته سکه پنج تومان هم مشمول مرور زمان شد و در سالهای اخر حیات تلفن های سه دقیقه ای به مرز 25 تومانی هم رسید اما عمر این تلفن ها به دیدن سکه های 50 و 100 و حتی 500 تومانی قد نداد.
آقای اکبری؛ کابین شماره 9!کیوسک های تلفن همگانی و تلفن های سه دقیقه ای بقالی ها اما تنها قادر بودند ارتباطات تلفن داخل شهری را برقرار کنند و در این میان اگر کسی می خواست با شهری دیگر تماس بگیرد، باید راه مخابرات های تلفن راه دور را در پیش می گرفت. مخابرات هایی که تماس گرفتن در آنها بروکرواسی خاصی را می طلبید، به این ترتیب که مراجعان ابتدا باید در قسمت پذیرش مخابرات حضور پیدا می کردند و شماره مورد نظر را ارائه می دادند و سپس در یکی از صندلی هایی مخابرات منتظر می ماندند تا متصدی مخابرات نام آنها را به همراه شماره کابین اعلام می کرد . سپس فرد خود را با عجله به کابین مورد نظر می رساند تا با سختی های فراوان موفق شود با مخاطبی که پشت خط بود صحبت کنند در این میان وای به حال وقتی که تماس قطع می شد، چون فرد باید بار دیگر تمام این مراحل را طی می کرد.
موبایلی که در جیب دانش اموزان روستایی هم پیدا می شودسالها بسیار از پس هم گذشت تا سرانجام کیوسک های جدید تلفن کارتی در شهر تاسیس شدند، تلفن هایی که نه قطعی های تلفن های سه دقیقه ای را داشتند و نه محدودیت تماس های بین شهری. گسترش ارتباطات ادامه پیدا کرد تا اینکه در سالهای پایانی دهه هفتاد، تلفن همراه قدم در جاده ارتباطات تلفنی گذاشت.
این روزها گوشی های تلفن همراه حتی در جیب دانش آموزان دور افتاده ترین روستاها کشور هم یافت می شود، ابزار جدیدی که به همراه خود نوع تازه ای از روابط اجتماعی را به جامعه تزریق کرده است.در روزهای ابتدایی که تلفن همراه پا به عرصه ارتباطات کشوری گذارده بود، قیمت بسیار بالایی داشت و تنها در دست قشر خاصی از اجتماع دیده می شد اما این روند ادامه داد نبود. گستردگی و کاهش چشمگیر قیمت تلفن همراه تا به انجایی رسید که در سالهای دهه 80 تلفن های همراه را می شد در دست دانش آموزان مدارس هم دید، ابزار ارتباطی جدیدی که موجی نو در ارتباطات کشور به وجود آورد.
تلفن سکه ای بهتر بود یا رایتل؟تغییر ابزار ارتباطی در طول دهه اخیر باعث شد که موج ارتباطاتی که در برخی موارد نامناسب و خارج از موازین خانواده بود در سطح جامعه گسترش پیدا کند و مشکلات بسیاری را هم پیکره خانواده ایجاد کند، روابطی که در بیشتر موارد تنها در سطح احساسات باقی می ماند و عمق پیدا نمی کرد. اما خودمانیم، در روزگار تلفن سه دقیقه ای کیوسک های زرد رنگ تلفن همگانی، ارتباطات میان آدم ها عمیق تر و پاک تر بود یا در این روزگار موبایل و رایتل و فیس بوک؟!
منبع:[برای مشاهده لینک ها باید عضو انجمن های گفتگوی مذهبی نورآسمان باشید . برای عضویت در نورآسمان اینجا کلیک کنید….]
[ad_2]
