جهت مشاهده ادامه مطلب در سایت منبع اینجا روی لینک زیر کنید :
[ad_1]
ارزش یه بار خوندنو داره …………..
گرچه سكوت بلندترين فرياد عالم است ولي گوشم ديگر طاقت فريادهاي تو را ندارد كمي با من حرف بزنکوچک که بوديم چه دل هاي بزرگي داشتيم
اکنون که بزرگيم چه دلتنگيم:s126s:
کاش همان کودکي بوديم که حرفهايش را
از نگاهش مي توان خواند
اما اکنون اگر فرياد هم بزنيم کسي نمي فهمد
و دل خوش کرده ايم که سکوت کرده ايم
سکوت پر بهتر از فرياد تو خاليست
دنيا را ببين… بچه بوديم از آسمان باران مي آمد
بزرگ شده ايم از چشمهايمان مي آيد!!
بچه بوديم دل درد ها را به هزار ناله مي گفتيم همه مي فهميدند
بزرگ شده ايم درد دل را به صد زبان به كسي مي گوييم …هيچ كس نمي فهمه
يک بچه همواره مي تواند سه چيز به يک آدم بزرگ بياموزد : 1 – شاد بودن بدون دليل 2- دائم بهکاري مشغول بودن 3- تقاضا کردن آنچه با تمام وجود مي خواهد
افسوس … آن زمان که بايد دوست بداريم کوتاهي ميکنيم آن زمان که دوستمان دارند لجبازي
ميکنيم و بعد براي آنچه از دست رفته آه ميکشيم
دلم می خواهد داد بزنم ولی کو گوش شنوا دلم می خواهد اشک بریزم ولی کو دیده ی بینا دلممی خواهد بال بگشایم ولی کو آن پرنده ی زیبا
[ad_2]
