جهت مشاهده ادامه مطلب در سایت منبع اینجا روی لینک زیر کنید :
[ad_1]
اخلاق تعلیم باید چگونه باشد
اخلاق تعلیم باید چگونه باشد
حجتالاسلام قرائتی خطاب به معلمان گفت: حرفهایی كه میزنید باید مورد نیاز باشد. یك بار جایی بودم بعد از نماز دعایی خوانده شد با این معنی كه خدایا من در بیابانها حیرانم. خدایا نمیدانم رزق من كجاست در صحرا یا دریا؟ در شهر یا روستا … به آن فرد گفتم این چه دعایی است كه میخوانی مگر تو در این وضعیتی؟ مگر در بیابانی؟ گفت: این دعا در مفاتیح آمده. گفتم آمده باشد احتمالا زمانی یك فردی در این وضعیت بوده این دعا رو خوانده چه ربطی به تو دارد! یا یكبار در جمكران عدهای دانشآموز 9 ساله را آورده بودند. مناجات عارفان میخواندند. الهی نفسی معیوب و قلبی مهجور… كه من در واكنش به آن گفتم برو كشكت را بساب تو كه هنوز نفس نداری، چنین دعایی میخوانی. این است كه باید بدانیم چه چیزی را برای چه كسی میگوییم. هر چیزی برای هر كسی مناسب نیست. مفاتیح مثل داروخانه میماند. ما كه نباید هرچه دارو در داروخانه است را بخوریم. باید هر موقع بسته به نیاز دارویی لازم داشتیم از آن مصرف كنیم.
وی توصیه دیگری برای معلمان داشت: مسئله بعدی اینكه شاد باشید و هنگام آموزش خنده و شادی را با كار تركیب كنید تا اثربخشتر باشد. یادگیری با خنده و شادی بسیار ماندگار و تاثیرگذار است. مثلا من به فكر این هستم كه یك سایت خنده راه بیاندازم. چه كسی گفته است كه ما آخوندها فقط باید بگریانیم. توصیه بعدی من به شما این است كه لباس تیره نپوشید. رنگ تیره اثر بدی برای آموزشگیرنده دارد. رنگ شاد و ساده بسیار مفید است. ضمن اینكه با تنوع و شاد صحبت كنید. قرآن هم گاهی با یك هدف چند چیز متنوع را در كار هم آورده است مثلا در جایی شتر و آسمان را كنار یكدیگر میگذارد تا یك مفهوم را برساند و از این طریق تنوع بخشیده است.
حجتالاسلام قرائتی این چنین برای حاضران دعا كرد: انشاءالله كه معلمهای خوبی بشوید. ضمنا از شما درخواست میكنم به موضوع نماز به خصوص در آموزش به كوچكترها بسیار دقت كنید.
[ad_2]




