اجـــابــــت دعــــا


« و هنگامی که بندگان من از تو درباره من سوال کنند بگو من نزدیکم! دعای دعا کننده را به هنگامی که مرا می خواند پاسخ میگویم. پس باشد دعوت مرا بپذیرند و به من ایمان بیاورند تا راه یابند و به مقصد برسند.» ( بقره/186 )

« پروردگار شما گفته است: مرا بخوانید تا دعای شما را بپذیرم. کسانی که از عبادت من تکبر می ورزند به زودی با ذلت وارد دوزخ می شوند.» ( غافر/60 )

« و از هر چیزی که از او خواستید به شما داد و اگر نعمت های خدا را بشمارید هرگز آنها را شماره نتوانید کرد. انسان ستمگر و ناسپاس است.» ( ابراهیم/34 )

امام صادق می فرماید: خداوند عز وجل به آدم(ع) وحی فرمود: که من تمام سخن را در چهار کلمه برایت گرد می آورم.
آدم (ع) عرض کرد: پروردگارا! آن چهار کلمه چیست؟
خداوند فرمود: یکی از آن من است، یکی از آن تو، یکی در رابطه میان من و تو و یکی در رابطه میان تو و مردم.
آدم عرض کرد: پروردگارا! آنها را برایم بیان فرما تا بدانمشان.
خداوند فرمود: آنچه از آن من است، این است که مرا بپرستی و چیزی شریکم نگردانی.
آنچه از آن تو است، این است که پاداش عملت را زمانی که بیش از هر وقت بدان نیازمندی به تو بدهم.
آنچه به هر دوی ما مربوط می شود، دعا کردن از توست و اجابت کردن از من.
و آنچه به رابطه میان تو و مردم مربوط می شود ، این است که برای مردم آنچه را برای خودت می پسندی بپسندی و آنچه را برای خودت ناخوش می داری برای مردم هم ناخوش بداری.

بعدا نوشت: این مطالب از کتاب “ملکوتیان” که ویژه نامه اعتکاف سال 1390 هست گرفته شده.

http://raininight.mihanblog.com/