آيا روايت : « : إمامان عادلان قاسطان » از قول امام صادق عليه السلام در باره عمر و ابو بکر صحت دارد ؟

توضيح سؤال :

آيا روايت : « : إمامان عادلان قاسطان » از قول امام صادق عليه السلام در باره عمر و ابو بکر صحت دارد ؟

و جاء عن الإمام السادس جعفر الصادق (ع) انه سئل عن أبى بكر وعمر رضي الله عنهما ففي الخبر ” ان رجلاً سأل الإمام الصادق (ع) ، فقال : يا ابن رسول الله ! ما تقول فى حق أبى بكر و عمر ؟ فقال (ع) : إمامان عادلان قاسطان ، كانا على الحق ، وماتا عليه ، فعليهما رحمة الله يوم القيامة “

شخصي از امام صادق(ع) سؤال کرد : نظر شما در باره ابوبکر و عمر چيست ؟ فرمود : دو امام عادل و بر حق بودند و بر همين روش هم مردند

إحقاق الحق للشوشترى 1/16
پاسخ :

اوّلاً : اين روايت كه در برخي از كتاب‌ها ؛ همانند :

الصراط المستقيم – علي بن يونس العاملي – ج 3 – ص 73 و شرح إحقاق الحق – السيد المرعشي – ج 1 – ص 69 – 70 و الصوارم المهرقة – الشهيد نور الله التستري – ص 155 و… نقل شده است‌ ، هيچ سندي ندارد و روايت بدون سند به درد استدلال نمي‌خورد .

و ما معتقد هستيم كه اين روايات صحت ندارد و از ساخته‌هاي دودمان بني اميه است كه مي‌خواستند ائمه شيعه را در ميان مردم دو چهره نشان دهند .

ثانياً : مستدل اول حديث را نقل نكرده است ؛ زيرا در همان منبع مورد نقل (احقاق الحق: 1/69) شروع حديث اين چنين است كه:

روى أنّه سأل رجل من المخالفين عن الإمام الصادق(ع) وقال:…

جناب نويسنده ، جمله رجل من المخالفين را حذف كرده است ، چرا ؟ دليل آن روشن است ؛ زيرا مخالف از اصطلاحات حديثى وروايى است و به معناى سنّى مذهب است .

ثالثا : باز هم نويسنده ادامه روايت را نقل نكرده است . ادامه روايت اين است :

فلمّا انصرف الناس قال له رجل من خاصّته: يا ابن رسول اللّه (ص) لقد تعجّبت ممّا قلت في حقّ أبي بكر وعمر، فقال: نعم، هما إماما أهل النار، كما قال اللّه سبحانه ـ

آن دو نفر امام هستند، امّا امام و پيشواى دوزخيان و اهل آتش، خداوند مى فرمايد:

و جعلناهم أئمّة يدعون إلى النار (قصص: 41)،

و اينكه گفتم: قاسطان، منظورم تفسير اين آيه است:

و أمّا القاسطون فكانوا لجهنّم حطباً. (جن: 15)

و اگر گفتم: عادلان، به اين جهت است كه آن دو نفر از حق روى گردانده و با آن مخالفت كرده اند، و در حقيقت تفسير اين آيه است:

ثمّ الذي كفروا بربّهم يعدلون (انعام: 1).

و مقصودم از: كانا على الحق، به معناى مخالفت آن دو با حق و قيام عليه حق است كه مراد أمير المؤمنين (ع) است.

و مقصود از:

كانا على الحق، وماتا عليه

اين است كه آن دو نفر با بر ضد حق بودند و

فعليهما رحمة اللّه ،

رحمت الله (رسول خدا ) بر ضد آنان است .

فإنّه كان رحمة للعالمين .