آمریکا در حفظ تسلیحات اتمی خود با چالش بلند مدت مواجه است

جهت مشاهده ادامه مطلب در سایت منبع اینجا روی لینک زیر کنید :
[ad_1]

آمریکا در حفظ تسلیحات اتمی خود با چالش بلند مدت مواجه است

به گزارش اِشراف، کمیسیون ارزیابی تاثیرات حمله ناشی از “تکانه الکترومغناطیست در ارتفاع بالا” در آمریکا در گزارشی به بررسی ساختار فیزیکی و اجتماعی آمریکا به همراه زیرساختارهای حیاتی و ملی این کشور پرداخته است.
این کمیسیون معتقد است که مدیریت تاثیرات ناگوار EMP از نظر زمان و منابع امری است ممکن. وجود یک تعهد جدی در سطح ملی برای مقابله با این تهدیدات می تواند باعث شکل گیری یک موضع مشترک ملی شود و تا حد زیادی هزینه این حملات را کاهش داده و به ایالات متحده این امکان را بدهد بعد از وقوع چنین حمله ای در یک مدت زمان کوتاه به شرایط عادی خود بازگردد.
حملهEMP به زیرساختارهای غیرنظامی ملی ما یک مشکل جدی است اما می توان با تلاش های متمرکز و هماهنگ بین بخش صنعت و دولت آن را مدیریت کرد.
این کمیسیون توان ملی کنونی را برای شناخت و مدیریت تاثیرات EMP بررسی کرده و به این نتیجه رسیده است که آمریکا به سرعت توان فنی خود را در این حوزه از دست می دهد، توانی که دولت، آزمایشگاه های ملی و جامعه صنعتی به آن نیاز دارد.
امروزه ایالات متحده آمریکا برای حفظ توان فنی خود جهت شناخت و مدیریت تاثیرات ناشی از تسلیحات اتمی از جملهEMP با یک چالش بلندمدت مواجه است. در طول یک دهه گذشته وزارت انرژی و سازمان امنیت اتمی ملی آمریکا موفق به طراحی و اجرای یک برنامه جامع درباره مدیریت زرادخانه بزرگ تسلیحات اتمی شده اند اما تاکنون هیچ تلاش جدی برای شناخت تاثیرات تولید تسلیحات اتمی بر سیستم های مدرن صورت نگرفته است.
این کمیسیون برای گزارش خود از تعدادی از سازمان های فدرال و آزمایشگاه های ملی تقاضای اطلاعات کرد. این اطلاعات از شرکتElectric Reliability آمریکای شمالی، کمیته مشاوره مخابرات امنیت ملی رئیس جمهور، سیستم مخابرات ملی (از زمانی که جزو سازمان امنیت داخلی شده است) هیات ذخیره فدرال و سازمان امنیت داخلی گرفته شده اند. همان اوایل شروع کار، این کمیسیون متوجه شد که تاکنون آزمون های محدودی برای سنجش میزان آسیب پذیری سیستم های الکترونیکی مدرن و قطعات مرتبط با آنها انجام شده است. برای رفع نسبی این نقص، آزمون جامعی با حمایت مالی این کمسیون درباره سیستم های کنونی و قطعات زیرساختاری آنها به عمل آمد. کمیسیون بر این باور است که در حال حاضر دولت فدرال توان کافی را برای ارزیابی و مدیریت دقیق تهدیدات EMP ندارد.
بنابراین، داشتن آمادگی قبلی برای مدیریت تاثیرات ناشی ازEMP از جمله شناخت اتفاقات، آگاهی از شرایط و داشتن طرح هایی برای راه اندازی مجدد زیرساختارها، انتقاد از این طرح ها و تمرین آنها، کاهش آسیب پذیری با هدف کاهش تبعات و احتمال یک حمله، همگی کاملا ضروری به نظر می رسند. هر رویکرد مناسب در سطح ملی مستلزم ایجاد توازن بین جلوگیری از حمله، محافظت از سیستم ها و راه اندازی مجدد خدمات بعد از حمله است.
پس باید برای مقابله با تبعات EMPتا حد امکان از قبل آمادگی داشت. برای جلوگیری از این حملات، عامل بازدارنده دوران جنگ سرد یعنی ترس از نابودی متقابل برای مقابله با بازیگران بالقوه ای که یا کشورهای شکست خورده اند یا گروه های فراملیتی، ترفند خوبی نیست.
بنابراین وقتی نیاز به تعمیر یا تعویض قطعه ای می شود که مستلزم دانشی فراتر از دانش روزمره است، اغلب تدابیری اندیشیده شده است تا گروه هایی بیرون از منطقه بخدمت گرفته شوند اما با توجه به تاثیرات همزمان و گسترده EMP ، این گروه ها، احتمالا خود درگیر امور منطقه خود خواهند بود. در چنین شرایطی، تعمیراتی که در حالت عادی مستلزم چندین هفته کار و تلاش هستند، زمانی به مراتب بیشتر می طلبند.
داشتن توان لازم برای خروج از این شرایط، یک دغدغه مهم است. استفاده از سیستم های کنترل خودکار به بسیاری از شرکت ها و سازمان ها این امکان را داده است تا با تعداد نیروی انسانی کم، کارایی خوبی داشته باشند. هرچند کنترل دستی برخی از سیستم ها با این تعداد نیروها شدنی است اما تعداد نیروها با آشنایی کافی برای کنترل دستی محدود است. رفع خسارات فیزیکی نیز بخاطر تعداد محدود نیروها با مشکلاتی مواجه است. ترکیب بسیاری از گروه های تاسیسات و نگهداری نیز اغلب طوری است که بیشتر برای محافظت و پیشگیری از تجهیزاتی که کارکرد آنها بسیار مطمئن است، مناسب هستند.
طرح های کنونی برای راه اندازی مجدد زیرساختارهای فردی، مبتنی بر این پیش فرض هستند که در بدترین شرایط تعداد مشکلات ناگهانی که ممکن است برای زیرساختارهای لازم پیش بیایند بسیار معدود هستند. از این رو، این طرح ها برای مواجهه با تبعات حمله EMP از ارزش کم یا ناچیزی برخوردارند زیرا تاثیرات این حمله بر زیرساختارهای وابسته به نیروی الکتریکی یا تجهیزات الکترونیکی بلندمدت است.
در حقیقت، این کمیسیون عمیقاً نگران تاثیرات یک حمله EMP است، مگر اینکه گام های علمی برای محافظت از عناصر اساسی سیستم های الکتریکی برداشته شود و همچنین راهکارهای لازم برای راه اندازی فوری آنها برای خدمات ضروری وجود داشته باشد.
این کمیسیون معتقد است، اگر بخش­های مهمی از زیرساختار الکتریکی به هر دلیلی برای زمان قابل توجهی قطع شود، تبعات آن فاجعه بار خواهد بود و بسیاری از مردم در نهایت ممکن است بخاطر نبود عناصر اولیه لازم برای بقا در جوامع شهری و حومه فشرده آن جان خود را از دست بدهند.
نیروی الکتریکی برای پشتیبانی از زیرساختارهای حیاتی دیگر نیز ضروری است که از آن جمله می توان به ذخیره و توزیع آب، غذا، سوخت، ارتباطات، حمل و نقل، تعاملات مالی، خدمات اضطراری، خدمات دولتی و دیگر زیرساختارهای پشتیبان برای اقتصاد و رفاه ملی اشاره کرد.
یک مساله درباره مدت زمانی که شاهد کمبود یا استهلاک سیستم های پشتیبان هستیم این است که این شرایط می تواند باعث اخلال مداوم در زیرساختارهای حیاتی برای مدت زمانی طولانی تر شود. سیستم های پشتیبان عبارتند از مخازن برق ذخیره، باطری ها، تجهیزات ارتباطی، منابع سوخت ذخیره و نیروهای انسانی لازم برای بسیج، هماهنگی و اعزام به محل حادثه.
زمان لازم برای راه اندازی مجدد کامل خدمات بستگی به میزان اختلال و خسارت وارده بر زیرساختار الکتریکی و دیگر زیرساختارهای ملی دارد. مناطقی که بیشتر تحت تاثیر قرار می گیرند و شدت EMP در آنها بیشتر است می تواند زمان احیای زیرساختارها را طولانی کند. برخی از قطعات زیرساختار حیاتی، دیگر مثل سابق در ایالات متحده تولید نمی شوند و تهیه آنها بطور معمول مستلزم بیش از یک سال زمان ـ آن هم در شرایط عادی ـ است. هرگونه خسارت بر این قطعات یا فقدان آنها باعث می شود که بخش عمده ای از زیرساختار الکتریکی برای چند ماه تا یک سال یا حتی بیشتر از کار بیفتد.
فقط یک حمله EMP کافی است تا بخش عمده ای از شبکه نیروی الکتریکی ما در یک منطقه جغرافیایی خاص و اطراف آن فورا مختل یا قطع شود. همچنین احتمال قطع فعالیت شبکه های زیرساختار منطقه محل انفجار نیز وجود دارد زیرا تاثیرات الکتریکی می توانند از منطقه ای به منطقه دیگر گسترش یابد.
با توجه به وابستگی فراگیر جامعه آمریکا به سیستم های الکتریکی، آسیب پذیری آن در برابر حمله EMP وقتی مکانیسم خسارت های ناشی از EMP در نظر بگیریم، می تواند باعث ایجاد تبعات فاجعه بار بلندمدت برای ما گردد. فرصت ضمنی برای بهره برداری از این آسیب پذیری وقتی شاهد تکثیر فزاینده تسلیحات اتمی و سیستم های تحویل آنها هستیم، عملا یک نگرانی جدی محسوب می شود.
این باند پهن یا انفجار اتمی در ارتفاع بالا وقتی با تجهیزات الکترونیک حساس همراه می شود، قادر به اخلال و ایجاد خسارت گسترده و پایدار بر زیرساختارهای حیاتی می شود که ساختار جامعه آمریکا وابسته به آنها است.
در ایالات متحده آمریکا، از تجهیزات الکترونیک برای کنترل، ارتباط، محاسبه، ذخیره، مدیریت و اجرای تقریبا هر سیستم غیرنظامی و اجزایش استفاده می شود. وقتی انفجاری اتمی در ارتفاع بالا صورت می گیرد، سیگنال ناشی از آن منطقه جغرافیایی گسترده ای را در محدوده افق انفجار در بر می­گیرد.
تکانه الکترومغناطیست ناشی از انفجار اتمی در ارتفاع بالا یکی از معدود تهدیداتی است که می تواند با تبعات خانمانسوز خود جامعه ما را در معرض خطر قرار دهد. استفاده فراگیر از تجهیزات الکترونیک در همه اشکال آن، منشاء اصلی این آسیب پذیری در برابر حملات EMP است.
گزارش اجرایی پیشین این کمیسیون با عنوان “گزارش کمیسیون درباره ارزیابی تهدیدات تکانه الکترومغناطیست علیه آمریکا (EMP) است” جلد اول با نام گزارش اجرایی (2004) مروری بر همین موضوع است.
این گزارش حاوی نتایج کمیسیون ارزیابی تاثیرات حمله ناشی از “تکانه الکترومغناطیست در ارتفاع بالا” بر زیرساختارهای حیاتی ملی آمریکا و همینطور توصیه هایی برای کاهش این تاثیرات است. این ارزیابی حاصل تحلیل ها و آزمون هایی است که زیر نظر این کمیسیون صورت گرفته اند و در این گزارش درباره آنها بحث شده است.
آسیب پذیری این زیرساختارها در برابر تهدیدات ـ هر نوع تهدید آگاهانه، اتفاقی و طبیعی ـ یکی از دغدغه های بسیار مهم عصر حاضر است که حملات 11 سپتامبر و طوفان های اخیر از جمله کاترینا و ریتا بیش از پیش آنها را در کانون توجهات قرار داده است.
در این گزارش آمده است: ساختار فیزیکی و اجتماعی ایالات متحده آمریکا مبتنی بر یک سیستم کلی متشکل از سیستم های دیگر است؛ شبکه ای پیچیده و پویا از زیرساختارهای به هم پیوسته با وابستگی متقابل (زیرساختارهای حیاتی ملی) که کارکرد هماهنگ آنها با یکدیگر امکان اجرای مجموعه ای از اقدامات، تعاملات و همینطور تبادل اطلاعات را فراهم می آورد، یعنی عواملی که حرکت منظم جامعه مدنی در این کشور را پیش می برند.

[ad_2]