آداب آشاميدن آب

1 – سزاوار است كه انسان در هنگام آشاميدن آب ، امام حسين (عليه السلام ) و اهل بيت او را ياد و قاتلان آن حضرت را لعنت كند. در حديثى از امام صادق (عليه السلام ) آمده است : ((هر كس اين كار را انجام دهد، خداوند صدهزار حسنه براى او بنويسد و صدهزار گناه را از او پاك كند و صدهزار درجه براى او مقرر كند و چنان باشد كه صد هزار بنده آزاد كرده باشد و حق تعالى در قيامت او را خوشحال و با اطمينان خاطر محشور گرداند.))
2 – امام صادق (عليه السلام ) فرمودند: ((گاهى مى شود كه انسان آب مى نوشد و خداوند او را به وسيله همان آب خوردن به بهشت مى برد؛ به اين كه آب بخورد و در حالى كه هنوز سير نشده و تشنه مى باشد آب را از لب بردارد و حمد خدا بگويد. سپس آب را بياشامد و در صورتى كه هنوز سير نشده از لب باز گيرد و دوباره حمد خدا بگويد و باز آب را بخورد. پس ، حق تعالى به سبب اين كار بهشت را بر او واجب مى كند.))
3 – مستحب است كه پيش از نوشيدن آب ((بسم اللّه )) بگويد و دمى بخورد و الحمدلله بگويد. پس ، باز ((بسم اللّه )) بگويد و بخورد و بعد از خوردن ((الحمدلله )) بگويد. در روايت است كه هر كس اين عمل را انجام دهد، مادامى كه آب در شكم اوست ، تسبيح خدا مى گويد و ثوابش براى او مى باشد.
4 – سزاوار است كه اگر انسان خواست در شب آب بياشامد، سه مرتبه بگويد: ((عليك السلام من ماء زمزم و ماء الفرات )).
5 – سزاوار است كه بسيار آب نخورد.
6 – سزاوار است كه آب را به سه نفس بخورد.
7 – مستحب است كه در شب نشسته و در روز ايستاده آب بياشامد.
8 – سزاوار است كه با دهان به آب ندمد (فوت نكند).
9 – سزاوار است كه آب را با دست راست بياشامد.
10 – خوب است كه آب را بمكد و كم كم بخورد و دهان را پر از آب نكند.

منبع: کتاب آداب معنوی 2000 عمل مستحب و مکروه
مولف روح الله ولی ابرقوئی