عارف کامل آیت اللّه میرزا محمد على شاه آبادى توصیه زیبایی داشتند و ان اینکه:
« سه آیه آخر سوره مبارکه حشر را تلاوت کنید تا ملکه شما شود ؛ اولین اثرى که از آن مترتب می شود ، پس از مرگ و شب اول قبر است. وقتى که آن دو ملک مقرب از
طرف پروردگار براى سؤال و جواب می ‏آیند، در جواب «مَن ربُّک؟»
بگوئى: «هُوَ اللَّهُ الَّذِی لا إِلهَ إِلاَّ هُوَ عالِمُ الْغَیْبِ وَ الشَّهادَةِ هُوَ الرَّحْمنُ الرَّحِیمُ * هُوَ اللَّهُ الَّذِی لا إِلهَ إِلاَّ هُوَ الْمَلِکُ الْقُدُّوسُ السَّلامُ الْمُؤْمِنُ الْمُهَیْمِنُ الْعَزِیزُ الْجَبَّارُ الْمُتَکَبِّرُ سُبْحانَ اللَّهِ عَمَّا یُشْرِکُونَ * هُوَ اللَّهُ الْخالِقُ الْبارِئُ الْمُصَوِّرُ لَهُ الْأَسْماءُ الْحُسْنى‏ یُسَبِّحُ لَهُ ما فِی السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ هُوَ الْعَزِیزُ الْحَکِیمُ» (آیات 22 تا 24 سوره حشر)
وقتى این طور پاسخ بگویى ملائکه الهى مبهوت و متحیر می ‏شوند، چون این معرفى حق است به زبان حق، نه معرفى حق به زبان خلق.»