دو قطره آب كه به هم نزدیك شوند،

تشكیل یك قطره بزرگتر میدهند…

اما دوتكه سنگ هیچگاه با هم یكی نمی شوند !

پس هر چه سخت تر و قالبی تر باشیم،

فهم دیگران برایمان مشكل تر، و در نتیجه

امکان بزرگتر شدنمان نیز كاهش می یابد…

آب در عین نرمی و لطافت در مقایسه با سنگ،

به مراتب سر سخت تر، و در رسیدن به هدف خود

لجوجتر و مصمم تر است.

سنگ، پشت اولین مانع جدی می ایستد

اما آب… راه خود را به سمت دریا می یابد.

در زندگی، معنای واقعی

سرسختی، استواری و مصمم بودن را،

در دل نرمی و گذشت باید جستجو كرد.

گاهی لازم است كوتاه بیایی…

گاهی نمیتوان بخشید و گذشت…

اما می توان چشمان را بست وعبور کرد

گاهی مجبور می شوی نادیده بگیری…

گاهی نگاهت را به سمت دیگر بدوزی که نبینی….

ولی با آگاهی و شناخت

و آنگاه بخشیدن را خواهی آموخت