سایت ایران گلوبال در خبری با عنوان” به جنبش اعتراضی سوت هر شب در سراسر ایران بپیوندید“، با اشاره به جنبش های آب بازی و هندوانه خوری ،ازجنبش جدیدی خبر داد ونوشت:« فراخوان فیس بوکی برای سوت زدن به نشانه اعتراض به جای شعار اعتراضی الله اکبر آخرین نوع از این قرار های فیس بوکی است .»!

سایت ایران گلوبال در خبری با عنوان” به جنبش اعتراضی سوت هر شب در سراسر ایران بپیوندید”، با اشاره به جنبش های آب بازی و هندوانه خوری ،ازجنبش جدیدی خبر داد ونوشت:« فراخوان فیس بوکی برای سوت زدن به نشانه اعتراض به جای شعار اعتراضی الله اکبر آخرین نوع از این قرار های فیس بوکی است .»
ایران گلوبال در ادامه به ذکر فواید این جنبش پرداخت و نوشت:« از مزایای این شیوه اعتراضی به ترتیب زیر یاد می شود که :
1-برد بی شمار سوت نسبت به هر شعار دیگر
2-عدم شناسایی تن صدا
3-راحت تر بودن نسبت به شعار دادن
4-انجام این کار حتی توسط سالمندان و کودکان
5-با برد مسافتی که دارد امکان خبر شدن محله های دیگر و پیوستن به این اعتراض
6-هیجان بیشتری نسبت به شعار دادن دارد بخصوص از سوتهای ورزشی استفاده شود .»
پ.ن:
باید به این همه ابتکار و نوآوری و خلاقیت طراحان و سردسته های جریان اپوزوسیون آفرین گفت که واقعا چقدر از تکنولوژی های جدید و خلاقانه در جهت ابراز مخالفتشون با نظام استفاده میکنند!!!
به هر حال با توجه به خستگی مفرط و غش و ضعف و زوار دررفتگی که در این جریان دیده میشه انتظاری هم به جز سوت زدن ازشون نداریم، چون خودمون خوب میدونیم بدبختا هلاکند، نای شعار دادن هم ندارن!
به هر حال بنده هم فکر میکنم این جنگ آب پاش ها و این سووت زدن های شبانه فقط خوراک خنده ی ما رو جور میکنه و البته خوراک اوقات فراغت چهار تا جوون دیگه که البته به سبک خودشون دنبال تفریح هستند (هرچند سخیف است) و گمان نمیکنم خیلی هم به دنبال اعتراض و مبارزه با نظام و … باشند…. فقط کمی ساده اند و… و گرنه هر آدم عاقلی میدونه کشوری که با توپ و تانک و مسلسل و انواع و اقسام تحریم های ریز و درشت و سنگین جلوی استکبار کمر خم نکرده با چهار تا تفنگ آب پاش و دو تا سوت از پا در نمیاد!
بد نیست نظر یکی از همین خوانندگان سایت ایران گلوبال رو هم بخونید…
: «با سوت زدن چه چیزی را می خواهیم ثابت کنیم؟ دیدیم که با الله اکبر به کجا رسیدیم. مدتی هم باز به دنبال سبز و الله اکبر رفتند و اکنون آب بازی و سوت زدن. …. این گونه شیوه های مبارزاتی فقط می تواند برای تفریح مردم صورت بگیرد نه برای مبارزه اجتماعی با اهداف روشن!»
خوبه خودشونم میدونن نظام بیدی نیست که به این بادها بلرزه…. این نظام درخت کهنی هستش که با خون پاک هزاران شهید آبیاری شده و امروز اینقدر تنومند هست که در مقابل تاب بازی چند تا کودک کمر خم نکنه. و نشکنه.. فقط باید از موریانه ها ترسید….
پ.ن2: یکی از دوستان اونطرفی در وبلاگ بنده [برای مشاهده لینک ها باید عضو انجمن های گفتگوی مذهبی نورآسمان باشید . برای عضویت در نورآسمان اینجا کلیک کنید….]فرمودن این کارها نماد ازادیه!
خب ما نمیدونستیم که هندونه خوردن و آب پاشی کردن و سووت زدن نمادهای آزادی هستن وگرنه جسارت نمیکردیم!
البته با این اوصافی که دوستان فرمودند امید میرود در چند سال آینده با جوراب پاره در خیابان راه رفتن ، آدامس ترکاندن ، با بیرژامه و زیرپوش در خیابان گشتن و سوار بر ” رُ رُ اَک ” کورس گذاشتن در خیابان های شیب دار تهران هم نماد آزادی بشود!
به امید آن روز که باز اسباب خنده ی بنده و دوستان جووور بشود صلـــــــــوات!!