نگاه های مستحب

بینایی نعمتی است که خدای متعال به بندگان خود عطا نموده است و قطعا پس از مرگ از انسان سوال می شود که در چه راهی و برای چه علتی از نعمت بزرگ بینایی استفاده کرده است،به چه نیتی چشم بر اجسام و افراد و تصاویر انداخته است، و حتی اگر خود نگاه به خودی خود حرام نبوده باشد(مثلا مانند نگاه به موی نامحرم نباشد)از نیت آن سوال می شود که آیا در این نگاه شخص تمسخر،غیبت،تحقیر و… بوده است یا نه.و این وعده خداست که ذره ذره اعمال انسان محاسبه خواهد شد و انسان آن اعمال را در قیامت مشاهده میکند.”و مَنْ يَعْمَلْ مِثْقالَ ذَرَّةٍ شَرًّا يَرَه”
در این تاپیک میخواهیم به بعضی از نگاه های مستحب بپردازیم.بنده به بعضی از کتب روایی مراجعه کردم و روایات زیر را یافتم.دوستان اگر روایات دیگری نیز دیده اند میتوانند با ذکر مدرک روایت آن را در این تاپیک بیاورند..انشاءالله خداوند ما را عالم به وظایف و عامل به آن ها قرار دهد.
عيون اخبار الرّضا، باب 165، ص 214

مُحَمَّدُ بْنُ عَلِيِّ بْنِ الْحُسَيْنِ فِي عُيُونِ الْأَخْبَارِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ الْحَسَنِ عَنِ الصَّفَّارِ عَنْ إِبْرَاهِيمَ بْنِ هَاشِمٍ عَنْ عَلِيِّ بْنِ مَعْبَدٍ عَنِ الْحُسَيْنِ بْنِ خَالِدٍ عَنْ أَبِي الْحَسَنِ الرِّضَا ع قَالَ النَّظَرُ إِلَى ذُرِّيَّتِنَا عِبَادَةٌ قُلْتُ النَّظَرُ إِلَى الْأَئِمَّةِ مِنْكُمْ أَوِ النَّظَرُ إِلَى ذُرِّيَّةِ النَّبِيِّ ص فَقَالَ بَلِ النَّظَرُ إِلَى جَمِيعِ ذُرِّيَّةِ النَّبِيِّ ص عِبَادَةٌ مَا لَمْ يُفَارِقُوا مِنْهَاجَهُ وَ لَمْ يَتَلَوَّثُوا بِالْمَعَاصِي‏
امام رضا(ع) فرمود: نگاه كردن به فرزندان ما عبادت است.
راوى گويد عرض کردم: یا ابن رسول الله نگاه کردن به فرزندان شما، يا همه اولاد پيغمبر صلی الله علیه و آله حضرت فرمود: نگاه كردن به همه فرزندان پيغمبر صلی الله علیه و آله تا جايى كه از روش رسول اللَّه جدا نشده و خويشتن را به گناه آلوده نكرده‏اند عبادت است.
من لا يحضره الفقيه، ج‏2، ص 205

رُویَ أَنَّ النَّظَرَ إِلَى الْكَعْبَةِ عِبَادَةٌ وَ النَّظَرَ إِلَى الْوَالِدَيْنِ عِبَادَةٌ وَ النَّظَرَ فِي الْمُصْحَفِ مِنْ غَيْرِ قِرَاءَةٍ عِبَادَةٌ وَ النَّظَرَ إِلَى وَجْهِ الْعَالِمِ عِبَادَةٌ وَ النَّظَرَ إِلَى آلِ مُحَمَّدٍ ع عِبَادَة3
روايت شده است كه نظر بسوى كعبه عبادت است، و نظر بسوى والدين- پدر و مادر- عبادتست، و نظر در قرآن حتّى بدون خواندن عبادتست، و نظر بروى دانشمند عبادتست، و نظر بسوى آل محمّد (معصومين عليهم السّلام) عبادتست
قال الصادق علیه السلام :مَنْ نَظَرَ إِلَى الْكَعْبَةِ عَارِفاً فَعَرَفَ مِنْ حَقِّنَا وَ حُرْمَتِنَا مِثْلَ الَّذِي عَرَفَ مِنْ حَقِّهَا وَ حُرْمَتِهَا غَفَرَ اللَّهُ لَهُ ذُنُوبَهُ كُلَّهَا وَ كَفَاهُ هَمَّ الدُّنْيَا وَ الْآخِرَة3
امام صادق عليه السّلام فرمود: كسى كه با معرفت بكعبه بنگرد و آنگاه حقّ ما و حرمت ما را برابر با حقّ كعبه و حرمت آن بشناسد، خدا همگى گناهان او را مى‏آمرزد و مهمّات دنيا و آخرت او را كفايت مى‏فرمايد.
الاخبار به نقل از امالی صدوق ج38 ص196

عن الصادق، عن آبائه: قال: قال رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله: إن اللّه تعالى جعل لأخي علي بن أبي طالب عليه السّلام فضائل لا يحصي عددها غيره، فمن ذكر فضيلة من فضائله مقرّا بها غفر اللّه له ما تقدّم من ذنبه و ما تأخر و لو وافى القيامة بذنوب الثقلين، و من كتب فضيلة من فضائل علي بن أبي طالب عليه السّلام لم تزل الملائكة تستغفرله ما بقي لتلك الكتابة رسم، و من استمع إلى فضيلة من فضائله غفر اللّه له الذنوب التي اكتسبها بالاستماع، و من نظر إلى كتابة في فضائله غفر اللّه له الذنوب التي اكتسبها بالنظر
حضرت صادق از پدران بزرگوارش، از حضرت رسول اكرم صلّى اللَّه عليه و آله فرمود: خدا در برادرم على بن ابى طالب فضيلتهايى قرار داده كه آنها را جز خدا نمى‏داند هر كس فضلى از فضايلش را ياد كند و به آن اقرار داشته باشد خدا گناه گذشته و آينده‏اش را مى‏آمرزد اگر چه با گناه جن و انس برابرى كند، و هر كس فضيلتى از فضايل على بن ابى طالب را بنويسد هميشه تا از آن نوشته رسمى باقى مى‏باشد فرشتگان برايش استغفار مى‏كنند و هر كس به فضيلتى از فضايل او گوش فرا دارد خدا گناهان او را كه از طريق شنيدن كسب كرده است مى‏آمرزد و هر كس به نوشته‏اى در فضايل او نگاه كند خدا گناهانى را كه با ديده انجام داده است مى‏آمرزد.
عدة الداعي و نجاح الساعي، ص 75-6

يَا عَلِيُّ سَاعَةُ الْعَالِمِ يَتَّكِئُ عَلَى فِرَاشِهِ يَنْظُرُ فِي الْعِلْمِ [عِلْمٍ‏] خَيْرٌ مِنْ عِبَادَةِ سَبْعِينَ سَنَةً وَ جَعَلَ النَّظَرَ إِلَى وَجْهِ الْعَالِمِ عِبَادَةً بَلْ وَ إِلَى بَابِ الْعَالِمِ عِبَادَةً.
يعنى: اى على! زمانى كه عالم به بستر خود تكيه مى‏دهد و در علم خود تفكر مى‏كند، از هفتاد سال عبادت برتر است.ديدن چهره عالم بلكه ديدن درب خانه‏اش عبادت است.
واز امیرالمومنین عليه السّلام روايت است كه فرمود:
جلوس ساعة عند العلماء احبّ الى اللَّه من عبادة الف سنة، و النّظر الى العالم احبّ الى اللَّه من اعتكاف سنة في بيت الحرام، و زيارة العلماء احبّ الى اللَّه تعالى من سبعين، طوافا حول البيت و افضل من سبعين حجّة و عمرة مبرورة مقبولة و رفع اللَّه تعالى له سبعين درجة و انزل اللَّه عليه الرّحمة و شهدت له الملائكة انّ الجنّة وجبت له
يعنى: يك ساعت نزد علما نشستن در پيشگاه خداوند از هزار سال عبادت برتر است. و ديدن عالم، نزد خدا محبوبتر است از يك سال به اعتكاف نشستن در مسجد الحرام. زيارت علما، دوست داشتنى‏تر است از هفتاد طواف گرد خانه كعبه و برتر است از هفتاد حج و عمره قبول شده، خداوند عالم را هفتاد درجه بالا مى‏برد و رحمت را بر او نازل مى‏كند و ملائكه شهادت مى‏دهند كه بهشت بر او واجب شده است
روضة الواعظين و بصيرة المتعظين، ج‏2، ص: 411

نگاه به انگشتر درّ نجف مستحب است(روایتی نیز در کتاب حلیه المتقین در این مورد وجود دارد که متاسفانه بنده آن کتاب را نداشتم.)
قَالَ الصَّادِقُ ع أُحِبُّ لِكُلِّ مُؤْمِنٍ أَنْ يَخْتِمَ بِخَمْسَةِ خَوَاتِيمَ بِالْيَاقُوتِ وَ هُوَ أَفْخَرُهَا وَ بِالْعَقِيقِ وَ هُوَ أَخْلَصُهَا لِلَّهِ وَ لَنَا وَ بِالْفَيْرُوزَجِ وَ هُوَ نُزْهَةُ النَّاظِرِ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ وَ الْمُؤْمِنَاتِ وَ هُوَ يُقَوِّي الْبَصَرَ وَ يُوَسِّعُ الصَّدْرَ وَ يَزِيدُ فِي قُوَّةِ الْقَلْبِ وَ بِالْحَدِيدِ الصِّينِيِّ وَ مَا أُحِبُّ التَّخَتُّمَ بِهِ وَ لَا أَكْرَهُ لُبْسَهُ عِنْدَ لِقَاءِ أَهْلِ الشَّرِّ لِيُطْفِئَ شَرَّهُمْ وَ أُحِبُّ اتِّخَاذَهُ فَإِنَّهُ يُشَرِّدُ الْمَرَدَةَ مِنَ الْجِنِّ وَ مَا يُظْهِرُ اللَّهُ بِالدُّرَّاتِ الْبِيضِ بِالْغَرِيَّيْنِ قُلْتُ يَا مَوْلَايَ وَ مَا فِيهِ مِنَ الْفَضْلِ قَالَ مَنْ تَخَتَّمَ بِهِ فَنَظَرَ إِلَيْهِ كَتَبَ اللَّهُ لَهُ بِكُلِّ نَظْرَةٍ زَوْرَةً أَجْرُهَا أَجْرُ النَّبِيِّينَ وَ الصَّالِحِينَ وَ لَوْ لَا رَحْمَةُ اللَّهِ لِشِيعَتِنَا لَبَلَغَ الْفَصُّ مِنْهُ مَا لَا يُوجَدُ بِالثَّمَنِ وَ لَكِنَّ اللَّهَ رَخَّصَهُ عَلَيْهِمْ لِيَتَخَتَّمَ بِهِ غَنِيُّهُمْ وَ فَقِيرُهُم‏

امام صادق (ع) فرموده است، دوست مى‏دارم كه مؤمن نگين انگشترش از پنج چيز باشد، ياقوت كه از همه فاخرتر است. عقيق كه از هر نگين ديگر براى خدا و ما خالصانه‏تر است. فيروزه كه مايه مسرت خاطر زنان و مردان مؤمن مى‏شود و نور چشم را تقويت مى‏كند و سينه را گشاده مى‏سازد و بر نيروى دل مى‏افزايد. آهن چينى هر چند خودم خوش نمى‏دارم كه مرتب از آن به دست كنم ولى به هنگام رويارويى با مردم شرور از به دست كردن آن بدم نمى‏آيد كه شر و غضب آنان را خاموش كند ولى همراه داشتن آن را دوست مى‏دارم، براى اينكه ديوان سركش را پراكنده مى‏كند و سنگها و درهاى سپيد ناحيه نجف. گفتم: اى سرور من! در آنها چه فضيلتى‏است؟ فرمود: هر كس به آن بنگرد، خداوند به هر نظر، اجر پيامبران و صالحان را مى‏نويسد و اگر لطف و رحمت خداوند بر شيعيان ما نبود، هر نگين از آن چنان گران مى‏شد كه به هيچ قيمت پيدا نشود، ولى خداوند آن را براى ايشان فراوان و ارزان قرار داده است كه توانگر و مستمند ايشان بتوانند از آن نگين انگشتر بسازند.