جهت مشاهده ادامه مطلب در سایت منبع اینجا روی لینک زیر کنید :
[ad_1]
چگونه از امام زمان علیه السلام عذر خواهی کنیم؟
ای عزیز، ما و بستگانمان را گرفتاری و ناراحتی فرا گرفته است و با سرمایه نا چیزی آمده ایم، پس تو پیمانه ما را پر و بر ما تصدّق کن، مسلماً خداوند صدقه دهندگان را پاداش می دهد
وظیفه هر شیعه گنهکاری آن است که پس از استغفار و عذر خواهی از خداوند به امام زمان خویش علیه السلام پناهنده شود و از آن ذات پاک بخواهد که برای گناهانش استغفار کرده و سخنی را با مولای خود نجوا کند که برادران یوسف به یوسف علیه السلام گفتند. آن ها جنایاتی را نسبت به یوسف روا داشتند تا آنجا که او را به قصد کشتن میان چاه افکندند، و بعد از چند سال گرفتار قحطی و خشک سالی گردیدند. از سوی دیگر، یوسف علیه السلام به قدرت خدا از چاه و زندان نجات یافت و عزیز مصر شد. برادران، بدون این که او را بشناسند خدمتش شرفیاب شده و گفتند:
«یا أَیهَا الْعَزیزُ مَسَّنا وَ أَهْلَنَا الضَرُّ و جِئْنا بِبِضاعَة مُزْجاة، فأَوْفِ لَنَا الْکیلَ و تَصَدَّقْ عَلَینا إِنَّ اللهَ یجْزِی الْمُتَصَدِّقینَ»[1]
ای عزیز(مصر)، ما و بستگانمان را گرفتاری و ناراحتی فرا گرفته است و با سرمایه نا چیزی(به بازار) آمده ایم، پس تو پیمانه ما را پر و بر ما تصدّق کن، مسلماً خداوند صدقه دهندگان را پاداش می دهد.
آری! شیعیانِ گنهکاری که حرمت یوسف فاطمه علیهما السلام را نگه نداشته، و در مقابل چشمان بینای او گناه کرده اند و با کردار زشت خود، مولای خویش را به زندان غیبت افکنده اند; باید ابتدا همچون برادران یوسف علیه السلام، با امام مهربان خویش نجوا کرده و سپس سخن فرزندان یعقوب علیه السلام با پدر خویش را زمزمه کنند، تا از سر تقصیرشان در گذرد و برای گناهانشان آمرزش طلبد.
فرزندان یعقوب، بعد از آن که برادرشان یوسف علیه السلام را شناختند، و او پیمانه هایشان را پر کرد؛ پیراهنش را همراه آنان، برای پدرش یعقوب علیه السلام فرستاد و آن ها امانت برادرشان را آوردند و بر صورت پدرشان افکندند، چشمان یعقوب علیه السلام بینا گشت; ولی فرزندان او از خجالت سر به زیر افکنده و گفتند: «یا أَبانا إِسْتَغْفِرْلَناْ ذُنُوبَنا إِنّا کنّا خاطِئینَ»[2]
ای پدر ـ مهربان ـ ما، برای گناهانمان استغفار نما و از خدا برایمان آمرزش بخواه که ما از خطاکاران بودیم.
یعقوب علیه السلام هم به آنان وعده داد که سحرگاه جمعه برایشان استغفار کند.
عالم جلیل القدر شیعه مرحوم سید بن طاووس که بارها توفیق شرفیابی محضر امام زمان علیه السلام نصیبش گشته است، در سفارشی که برای فرزند خویش دارد می فرماید:
فرزندم، هر روز دوشنبه و پنجشنبه(که اعمال تو خدمت مولایت عرضه می شود) با کمال خواری و فروتنی خواسته های خود را به امام زمانت عرضه بدار و با امام خویش حرف بزن، و بعد از سلام به حضرتش زیارت زیر را بخوان:
«سَلامُ اللهِ الکامِلُ التّامُّ الشّامِلُ العامّ وَصَلَواتُهُ الدّآئِمَةُ وَبَرَکاتُهُ الْقآئِمَةُ التّآمَّةُ عَلی حُجَّةِ اللهِ وَوَلِیهِ فی اَرْضِهِ وَبِلادِهِ وَخَلیفَتِهِ عَلی خَلْقِهِ وَعِبادِهِ وَسُلالَةِ النُّبُوَّةِ وَبَقِیةِ الْعِتْرَةِ وَالصَّفْوَةِ صاحِبِ الزَّمانِ وَمُظْهِرِ الاْیمانِ وَمُلَقِّنِ اَحْکامِ الْقُرْآنِ وَمُطَهِّرِ الاْرْضِ وَناشِرِ الْعَدْلِ فِی الطُّولِ وَالْعَرْضِ وَالْحُجِّةِ الْقآئِمِ الْمَهْدِی الاْمامِ الْمُنْتَظَرِ الْمَرْضِی وَابْنِ الاْئِمَّةِ الطّاهِرینَ الْوَصِی بْنِ الاْوْصِیآءِ الْمَرْضِیینَ الْهادِی الْمَعْصُومِ ابْنِ الاْئِمَّةِ الْهُداةِ الْمَعْصُومینَ السَّلامُ عَلَیک یا مُعِزَّ الْمُؤْمِنینَ الْمُسْتَضْعَفینَ السَّلامُ عَلَیک یا مُذِلَّ الْکافِرینَ الْمُتَکبِّرینَ الظّالِمینَ اَلسَّلامُ عَلَیک یا مَوْلای یا صاحِبَ الزَّمانِ السَّلامُ عَلَیک یا بْنَ رَسُولِ اللهِ اَلسَّلامُ عَلَیک یا بْنَ اَمیرِ الْمُؤْمِنینَ اَلسَّلامُ عَلَیک یا بْنَ فاطِمَةَ الزَّهْرآءِ سَیدَةِ نِسآءِ الْعالَمینَ اَلسَّلامُ عَلَیک یا بْنَ الاْئِمَّةِ الْحُجَجِ الْمَعْصُومینَ وَالاْمامِ عَلَی الْخَلْقِ اَجْمَعینَ اَلسَّلامُ عَلَیک یا مَوْلای سَلامَ مُخْلِص لَک فِی الْوَلایةِ اَشْهَدُ اَنَّک الاْمامُ الْمَهْدِی قَوْلاً وَ فِعْلاً وَاَنْتَ الَّذی تَمْلاَ الاْرْضَ قِسْطاً وَعَدْلاً بَعْدَ ما مُلِئَتْ ظُلْماً وَجَوْراً فَعَجَّلَ اللهُ فَرَجَک وَسَهَّلَ مَخْرَجَک وَقَرَّبَ زَمانَک وَکثَّرَ اَنْصارَک وَاَعْوانَک وَاَنْجَزَ لَک ما وَعَدَک فَهُوَ اَصْدَقُ الْقآئِلینَ(وَنُریدُ اَنْ نَمُنَّ عَلَی الَّذینَ اسْتُضْعِفُوا فِی الاْرْضِ وَنَجْعَلَهُمْ اَئِمَّةً وَنَجْعَلَهُمُ الْوارِثینَ) یا مَوْلای یا صاحِبَ الزَّمانِ یابْنَ رَسُولِ اللهِ حاجَتی کذا وَ کذا(و به جای کذا وَکذا حاجات خود را ذکر کند) فَاشْفَعْ لی فی نَجاحِها فَقَدْ تَوَجَّهْتُ اِلَیک بِحاجَتی لِعِلْمی اَنَّ لَک عِنْدَ اللهِ شَفاعَةً مَقْبُولَةً وَمَقاماً مَحْمُوداً فَبِحَقِّ مَنِ اخْتَصَّکمْ بِاَمْرِهِ وَارْتَضاکمْ لِسِرِّهِ وَبِالشَّاْنِ الَّذی لَکمْ عِنْدَ اللهِ بَینَکمْ وَبَینَهُ سَلِ اللهَ تَعالی فی نُجْحِ طَلِبَتی وَاِجابَةِ دَعْوَتی وَکشْفِ کرْبَتی»[3]
و سپس بگو:
«یا اَیهَا الْعَزیزُ مَسَّنا وَ اَهْلَنَا الضُّرُّ وَ جِئْنا بِبِضاعَة مُزْجاة فَأَوْفِ لَنَا الْکیلَ وَتَصَدَّقْ عَلَینا اِنَّ اللهَ یجْزِی الْمُتَصَدِّقینَ تَاللهِ لَقَدْ آثَرَک اللهُ عَلَینا وَ اِنْ کنّا لَخاطِئینَ»[4]
آن گاه بگو:
«یا مَوْلانا إِسْتَغْفِرْ لَنا ذُنُوبَنا إِنّا کنّا خاطِئینَ».
«ای مولای ما، برای گناهانمان استغفار و طلب آمرزش کن، که ما در گذشته از خطاکاران بودیم».ادامه…
[ad_2]




