ولایتمداری همیشه خوب نیست!

آن‌چه می‌خوانید سخنان رهبر انقلاب در ۴سال گذشته است که فعالان سیاسی و رسانه‌ای را به اخلاق و انصاف دعوت کرده است. حرف اصلی ما این است که طبق دیدگاه‌های رهبر، سیاسیون، رسانه‌ها، نامزدهای انتخاباتی و هوادارانشان چه کارهایی نباید بکنند؟ البته اگر ادعا دارند ولایت‌مدارند…

[برای مشاهده لینک ها باید عضو انجمن های گفتگوی مذهبی نورآسمان باشید . برای عضویت در نورآسمان اینجا کلیک کنید….]
[برای مشاهده لینک ها باید عضو انجمن های گفتگوی مذهبی نورآسمان باشید . برای عضویت در نورآسمان اینجا کلیک کنید….]

بدون روتوش/
اول.
دیگر عادت کرده ایم که هر وقت پیچ رسانه را باز می کنیم؛ از یک طرف با افشاگری و اتهام‌زنی‌های فلان شخصیت یا سایت متعلق به گروه الف مواجه شویم که از مفاسد اقتصادی، اخلاقی و اعتقادی رئیس فلان قوه و اطرافیانش می‌گویند و از طرف دیگر؛ افشاگری و اتهام‌زنی‌های فلان شخصیت یا سایت متعلق به گروه ب (رقیب گروه الف) را ببینیم که درباره مفاسد اقتصادی، اخلاقی و اعتقادی نمایندگان فلان قوه‌ی دیگر داد سخن می‌دهند. جالب اینجاست که هر دو گروه هم شعار ولایت‌مداری می دهند و این اقدامات را وظیفه دینی خود در راستای «عدم سکوت در برابر ظلم و رسوا کردن ظالم» می دانند. بماند که برخی‌ها؛ رقبای خود را اهل بدعت می‌خوانند و غیبت و حتی تهمت در حق آن‌ها را حلال و بلکه مستحب می‌دانند. در این فضای آلوده است که وقتی رهبری از «دو دو» کردن نمایندگان مجلس در هنگام سخنرانی رئیس جمهور، ابراز ناراحتی و نگرانی شدید می‌کنند و یا وقتی رهبری افشاگری‌های رئیس جمهور در «یکشنبه سیاه مجلس» را خلاف شرع، اخلاق و قانون می‌خوانند؛ عده ای از برخوردهای ایشان تعجب می‌کنند و می گویند چرا؟ مگر چه اتفاقی افتاده است؟
دوم.
هرچند همه این قضایای که گفتیم از ایام تبلیغات انتخابات ۸۸ شروع نشد ولی در هر صورت رواج شدید بداخلاقی و اتهام‌زنی در آن ایام و پیش از آن در ایام تبلیغات مرحله اول و دوم انتخابات ۸۴؛ تاثیر زیادی در گسترش این فضا در جامعه داشت و لطمه قابل توجهی به اعتماد مردم به مسئولین زد و از آن تاریخ هر قدر که رهبری به صورت عمومی و خصوصی؛ به‌صراحت یا کنایه‌وار به افراد، گروه‌ها و رسانه‌ها تذکر دادند که بی‌اخلاقی و بی‌انصافی نکنید و بیهوده تهمت نزنید، هیچ‌کس به روی خودش نیاورد و رگ ولایت‌مداری‌اش باد نکرد. این روال ادامه پیدا کرد و بدتر و بدتر شد تا رسیدیم به امروز.
سوم.
شاید اتهام‌زنی‌های امروز علیه احمدی‌نژاد و دولت ادامه‌ی رفتار رسانه‌ها و شخصیت‌های سیاسی و دینی ‌ای بود که سال ۸۸ به بهانه مقابله با «فتنه» بند اخلاق را از دست و پای خود گشودند و توجهی به توصیه‌های رهبر انقلاب نکردند. حتی شاید بتوان گفت بی‌اخلاقی در مقابله با «فتنه» نتیجه بی‌اخلاقی مخالفان دولت در ایام دولت نهم و به‌خصوص ایام انتخابات ۸۸ بود؛ حتی می‌توان عقب‌تر رفت و دید که همان‌ها که امروز علیه «جریان انحرافی» و دیروز علیه «فتنه» خود را ملزم به رعایت انصاف و اخلاق و قانون نمی‌دانند، در انتخابات ۸۴ علیه هاشمی رفسنجانی بی‌اخلاقی را تمرین کردند. انتقادات واقعی و به‌جایی که علیه هاشمی طرح می‌شد، دلیلی نداشت که با شب‌نامه‌ها و توهین‌ها و تهمت‌هایی که آن ایام برای رأی نیاوردن رئیس مجمع تشخیص مصلحت نظام پخش می‌شد همراه شود. رهبر انقلاب پس از انتخابات ۸۴ و تنفیذ حکم رئیس جمهور گفتند:
«در خلال این انتخابات، برخى کارهایى انجام گرفت که بنده به عواملى که این کارها را انجام دادند، بدبینم؛ این تخریب‌هایى که صورت گرفت. بعضى از تخریب‌ها البته از روى بى‌توجهى بود؛ بعضى از آقایان و نامزدها یا طرفداران آن‌ها با محاسباتى، حرف‌هایى نسبت به نظام زدند که واقع‌بینانه نبود؛ خیلى از مثبتات نظام، از کارهاى بزرگ نظام نادیده گرفته شد و سیاه‌نمایى شد. و پیشرفت‌هاى عظیمى که به وسیله‌ى دولت‌ها در این سال‌ها به وجود آمده، ندیده گرفته شد؛ این‌ها از روى غفلت بود، لیکن بعضى از این تخریب‌ها از روى غفلت نبود. تعدادى از نامزدهاى انتخابات ریاست جمهورى مورد تخریب قرار گرفتند؛ تخریب‌هاى غیر منصفانه و ناجوانمردانه؛ حتّى شخصیت موجهى مثل آقاى هاشمى رفسنجانى که شخصیت محترم و باسابقه‌اى است، از دم این تخریب‌ها در امان نماند. این، حادثه‌ى بدى بود. رحمت الهى را نباید با این‌گونه کارها آلوده کرد؛ با این که ما تأکید کرده بودیم. امروز چون گذشته است، من نصیحت مى‌کنم؛ اما مسئولان قضایى و غیر قضایى، غیر از نصیحت، وظایف دیگر هم دارند؛ آنها عوامل این تخریبها را تعقیب کنند و آنها را پیدا کنند.»
اگر همان‌وقت هوشیار می‌شدیم و یاد می‌گرفتیم که برای نقد دوستان و حتی تخطئه‌ی دشمنان هم نباید اخلاق را زیر پا بگذاریم به این‌جا که هستیم نمی‌رسیدیم.
چهارم.
آن‌چه در ادامه می‌خوانید، سخنان رهبر انقلاب در چهار سال گذشته است که فعالان سیاسی و رسانه‌ای را به اخلاق و انصاف دعوت کرده است. حرف اصلی ما این است که طبق دیدگاه‌های رهبر، سیاسیون و رسانه‌ها به صورت عام و همیشگی و نامزدهای انتخاباتی و هوادارانشان به طور خاص در ایام تبلیغات انتخاباتی و برای جمع‌آوری رای چه کارهایی نباید بکنند؟ البته اگر ادعا دارند ولایت‌مدارند، اگر «واقعا مؤمن و حزب اللهی هستند» ، اگر ادعا دارند مصالح کلان کشور برای‌شان اهمیت دارد، یا لااقل اگر ادعا دارند که انسان اند و به اخلاق پایبند؛ اگر ادعایی ندارند که هیچ؛ زیاده عرضی نیست!