هیـــــــــــــــــــــــ ـــــــــــچ مگو

لقمان حکیم(ره)پسر را گفت:
امروز طعام مخور و روزه دار و هر چه بر زبان راندی بنویس. شبانگاه همه آنچه را که نوشتی بر من بخوان انگاه روزه ات را بگشا و طعام خور.

شبانگاه پسر هر چه نوشته بود خواند. دیر وقت شد وطعام نتوانست خورد. روز دوم نیز چنین شد وپسر هیچ طعام نخورد. روز سوم باز هر چه گفته بود نوشت وتا نوشته را برخواند آفتاب روز چهارم طلوع کرد و او هیچ طعام نخورد. روز چهارم هیچ نگفت شب پدر از او خواست تا کاغذها بیاورد و نوشته ها برخواند .
پسر گفت: امروز هیچ نگفته ام تا برخوانم.لقمان گفت: پس بیا و از این نان که در سفره است بخور و بدان که روز قیامت آنان که کم گفته اند چنان حال خوشی دارند که اکنون تو داری….





واقعا همین طور هست

اخه بیشتر گناهانی که از ما سر میزنه متاسفانه

بوسیله همین زبان هست….


زبان یكی از آسان ترین ابزارهایی است كه آدمی را از مسیر خدایی شدن بازمی دارد، زیرا ارتكاب گناه زبانی بسیار آسان و به ظاهر بی هزینه است؛ ولی پیامدها و عواقب بسیار سنگین دربردارد. از این رو بخش بزرگی از آموزه های وحیانی اسلام به مسئله عدالت زبانی و تقوای آن اختصاص یافته و از ارتكاب گناه به وسیله آن باز داشته شده است.



این ها فقط برخی از گناهان زبان می باشد:
1 . غیبت. 2. نمیمه. 3. دروغ. 4. دو زبانی. 5 . بهتان و افتراء. 6. قذف. 7. افشاء اسرار مؤمن. 8. دشنام 9. لعن و نفرین . 10. طعن و شماتت. 11. سُخریه و استهزاء. 12. مدح. 13. اظهار غضب. 14. غنا . 15. كثرت مزاح و خنده. 16. مراء و جدال. 17. خصومت.18. سؤال عوام از امور مشكله. 19. تكلم بدون علم. 20. تكلم بی فایده. 21. منكر خدا شدن. 22. غیر خدا را پرستش كردن. 23. دروغ بستن به خدا. 24. تكذیب آیات خدا. 25. كفران نعمت. 26. از خدا شكوه كردن. 27 . اظهار ناامیدی كردن از خداوند. 28. به خداوند دشنام دادن. 29. نسبت فرزند به خدا دادن. 30. نسبت بی عدالتی به خدا. 31. ادعای خدائی كردن. 32. از خدا درخواست بیجا كردن. 33. دعای خیر برای ستمگران. 34. نفرین كردن. 35. چون و چرا كردن در كار خدا. 36. خدا را متهم كردن كه به قتل امام حسین راضی بوده. 37. با دشمنان خدا اظهار دوستی كردن. 38. منكر رسالت پیامبر شدن . 39. پیامبر را مجنون خواندن. 40. اسرار امامان معصوم را فاش كردن. 41. از سخن امام عیب گرفتن. 42. برای ظهور امام زمان وقت تعیین كردن. 43. ادعای امامت كردن. 44. حلال خدا را حرام و حرام خدا را حلال دانستن. 45. احكام را با قیاس سنجیدن. 46. به ناحق شهادت دادن. 47. تفسیر به رأی كردن قرآن . 48. مؤمن را خوار كردن. 49. فاسق را عزیز شمردن. 50. مؤمن را ترساندن. 51 . اظهار فقر و تنگدستی كردن. 52. راز خود را به دیگران گفتن. 53. به پدر و مادر اُف گفتن. 54. عیبجوئی كردن. 55. نسبت زنا به كسی دادن. 56. خلافكار را تشویق كردن. 57. مؤمنان را با القاب زشت خواندن. 59. به مال و منال دیگران غبطه خوردن. 60. وعدة دروغ دادن. 61. صفات نیك زنان را به نامحرمان گفتن. 62. با زن نامحرم شوخی كردن. 63. فال بد زدن. 64. عذرتراشی برای ظلم ظالمان. 65. سخن برادر مسلمان خود را قطع كردن. 66. پیشگویی و كهانت. 67 . منّت كشیدن. 68. با خواندن قرآن كسب روزی كردن. 69. امر سلاطین را امر خدا دانستن. 70. در كیفیت خدا سخن گفتن .

borna-shia.blogfa.com