جهت مشاهده ادامه مطلب در سایت منبع اینجا روی لینک زیر کنید :
[ad_1]
همسر شما آدم آهنى نيست!
[size=medium]
همسر شما آدم آهنى نيست!راحله فروغى، روانشناس
اغلب زوجهاى جوان حتى اگر در گذشته، بهترين دخترها و پسرها براى خانوادههايشان بودند، در زندگى مشترك با همسرشان، دچار اختلاف مىشوند. كسى نمىتواند ادعا كند كه تا به حال با همسرش مشاجره نداشته و از همسرش نرنجيده است. بعضىها به خاطر جر و بحثهايى كه پيش مىآيد، احساس مىكنند كه ازدواجشان موفق نبوده است. با اين حال، خود را ناگزير به سازش با همسر مىدانند؛ اما اختلاف آنها، مثل آتش زير خاكستر، باقى مىماند. در اين موارد، لازم است هر يك از زوجين فقط اين سؤال را از خود بپرسند كه «چقدر براى بهبود روابطمان زحمت كشيديم»؟
اغلب ما در برابر اين سؤال، ابروها را بالا انداخته، با چشمانى از حدقه بيرون زده و قيافهاى حق به جانب، مىگوييم : «خيلى».
حقيقت امر اين است كه ما زحمتهايمان را حساب شده نكشيديم.
آيا تا به حال سعى كردهايم كه ريشه اختلافات را پيدا كنيم و مسائلى را كه سد راه خوشبختى ماست، برطرف كنيم؟
آيا تا به حال خواستههايمان را در كفه ترازوى ذهنمان گذاشتهايم تا ببينيم كدام ارزش را بايد فداى ارزش ديگر كنيم؟
آيا تا به حال فكر كردهايم كه ما مىتوانيم با كمى سعى و تلاش، زندگى مشتركمان را سرشار از شادى، عشق و محبت كنيم؟نارضايتىهاى كوچك
نارضايتىهاى كوچك را دست كم نگيريم؛ چون اغلب همينها هستند كه سد راه خوشبختى هستند؛ مثل بگو مگوها، نيش زدنها، دخالتها، ناسازگارىها، ناكامىها، غرورها و منت گذاشتنها. اگر در برابر اين مسائل كوچك از خود گذشت نشان دهيد، راههاى جديدى براى دوست داشتن زندگى و همسرتان باز خواهد شد و به يك نيروى فزاينده مثبت، دست خواهيد يافت. در اين جا براى نمونه، چند راه را به شما يادآورى مىكنيم؛ سعى كنيد راههاى ديگر را خودتان كشف كنيد.
منت نگذاريد
منظور كردن كارهايى كه براى همسرتان انجام دادهايد يا حتى گذشتى كه به خاطر او كردهايد، براى هر يك از طرفين، هميشه وسوسهانگيز است. اين وسوسه را بشناسيد و آن را از خود دور كنيد. اين مسئله، يكى از مواردى است كه جرقه اختلافات زوجين را فراهم مىكند. ما نبايد توقع داشته باشيم كه همسرمان به خاطر هر كارى كه انجام مىدهيم، از ما قدردانى كند. اگر زوجين، توقع قدردانى داشته باشند، نتيجه آن، ناخرسندى و به رخ كشيدن كارهايى است كه در طول روز انجام مىدهند و اگر يكى از زوجين اين كار را انجام دهد، طرف مقابل نيز قطعاً تحريك شده، به دفاع از خود مىپردازد. ما نبايد از اينكه براى خوشبختىمان كارى انجام دادهايم، ناراضى باشيم؛ از اينكه من بچهها را به مدرسه رساندم؛ خانه را من تميز كردم؛ خريد را من كردم؛ بچهها را من حمام بردم و… . منظور كردن اين كارها، به معنى نارضايتى ما از آنهاست و بىگذشت بودنمان را نشان مىدهد و در اين صورت، چه بخواهيم و چه نخواهيم، همسرمان فكر مىكند كه بر سر او منت مىگذاريم و مهمتر اينكه يادآورى اين كارهاى به ظاهر سخت، آن هم به طور دائم باعث مىشود كه نسبت به همسرمان، احساس خشم كنيم و كم كم عشق و محبت در زندگى كمرنگ مىشود و كنايهزدنها شروع شود و هر روز بيشتر از روز قبل، نيروى خود را به خاطر اين مسائل بىارزش، از دست مىدهيم و عادت مىكنيم كه هر روز، فهرست بلندبالايى را از كارهايى كه انجام دادهايم، به رخ همسرمان بكشيم؛ كارهايى كه وظيفه ماست و نشانه گذشت ماست.
در اين مواقع، – هر گاه احساس كرديد نسبت به همسرتان خشمگين هستيد – وقتى كه احساس كرديد كار نادرستى انجام داده يا حتى كارى را كه مىبايست انجام مىداديد، انجام ندادهايد، لحظهاى صبر كنيد و آن عشقى را كه بينتان هست، به ياد بياوريد؛ لبخندى بر لب بياوريد و عصبانيت را به مرور زمان و با تمرين، از فهرست عادتهايتان حذف كنيد. در اين صورت، تأثير آن را در همسرتان خواهيد ديد. اين كار، گامى بزرگ در جهت بهبود روابط خواهد بود و هر روز، علاقهتان به زندگى مشترك و شريك زندگىتان، بيشتر خواهد شد.توقع نداشته باشيد همسرتان بىنقص باشد
وقتى به همسرتان مىگوييد «چرا اين طور هستى»، يا «چرا خودت را عوض نمىكنى»، از او توقع داريد كه چه جوابى به شما بدهد؟ خودتان را جاى او بگذاريد؛ اگر كسى از شما اين سؤال را بپرسد، چه جوابى مىدهيد؟ اغلب ما فكر مىكنيم كه عملكردمان درست است و شايد ذاتاً نمىتوانيم خودمان را اصلاح كنيم. وقتى چنين سؤالى را از همسرتان مىكنيد، او تصور مىكند كه آن كسى نيست كه شما مىخواستيد و در انتخابتان اشتباه كرديد و اين مسئلهاى نيست كه از ذهن كسى بيرون برود و نبايد توقع بهبود روابط را بعد از زدن چنين حرفهايى داشت. بعضىها اين سؤالات را از همسرشان نمىپرسند؛ بلكه اينها را به جاى اينكه از همسرشان بپرسند، از خودشان مىپرسند كه اين هم به مراتب بدتر است؛ زيرا در اين صورت، خودمان فكر مىكنيم كه اگر او شخص ديگرى بود، آن وقت من خوشبخت بودم و اوست كه بايد عوض شود و هيچ راه ديگرى نيست.
حال اگر فكر مىكنيد كه جواب خوشبختى شما در كس ديگرى است، كاملاً اشتباه مىكنيد؛ چون هيچ كسى را در دنيا نمىتوانيد پيدا كنيد كه با تمام عقايد شما موافق باشد و اين طبيعى است؛ پس با نظام طبيعت نجنگيد؛ بلكه در كنار آن زندگى كنيد و خودتان را با چيزى كه هست، وفق دهيد. شما مىتوانيد بار مسئوليتى را كه از او توقع داريد، از دوشش برداريد و روابط را اصلاح كنيد. در اين صورت، با ايجاد صميميت، كم كم به چيزهايى كه مىخواستيد، مىرسيد؛ به همسرتان وقت بدهيد تا خواستههاى شما را كشف كند و حتى اگر زحماتش براى برآورده كردن اين خواستهها نتيجهاى نداد، او را دوست بداريد و به وجودش افتخار كنيد.عادتهاى عجيب خود را بشناسيد
به نظر شما خندهدار نيست كه كسى را با تمام وجود دوست داشته باشيد، ولى به خاطر مسائل كوچكى، مثل ريختن خميردندان روى سنگ دستشويى يا پرتاب كردن جورابها در اطراف خانه و يا نشستن ظرفهاى آشپزخانه، محبتتان تبديل به خشم شود؟ آيا اينكه شما جورابى را از گوشه خانه برداريد يا خميردندان ريخته شده يا ظرفهاى نشسته را بشوييد، كار خيلى سختى است؟ اصلاً چرا فكر نمىكنيد كه شما هم عادتهاى اين چنينى داريد؟ بنابراين، بهتر است كه اول عادتهاى خودمان را كشف كنيم و اگر هم عادت بدى را در همسرمان كشف كرديم، مشكل او را مشكل خودمان بدانيم.
بخششتان با جان و دل باشد
آيا تا به حال فكر كردهايد كه چرا عذرخواهى مشكل است و هيچ مىدانيد كه عذرخواهى در زندگى زناشويى، چقدر مىتواند اختلافات بيهوده را از بين ببرد؟ علت اينكه بعضىها از عذرخواهى فرار مىكنند، اين است كه مىترسند طرف مقابلشان عكسالعملى نشان بدهد كه موجب پشيمانىشان شود. بعضىها وقتى همسرشان از آنها عذرخواهى مىكند، چنان قيافه حق به جانبى مىگيرند كه موجب دلشكستگى و آزردگى او مىگردند. وقتى همسرمان از ما عذرخواهى مىكند، بايد خيلى مؤدبانه و از ته دل، او را ببخشيم و كارهاى ناپسندى مثل زير لب حرف زدن، آه كشيدن يا كنايهزدن را كنار بگذاريم؛ حتى بحث را ادامه ندهيم و به اين ترتيب، به دلخورىها، تلخىها و واكنشها پايان دهيم تا همسرمان تأثير مثبت عذرخواهىاش را لمس كند. بنابراين، اگر همسرتان از شما عذرخواهى كرد، راه را برايش هموار كنيد و با قلبى باز، او را ببخشيد و با اين كار، بخشش را به او هم ياد دهيد.
مشغلههايتان را از روابطتان جدا كنيد
كار، هميشه هست و هيچ وقت، تمامى ندارد. اگر شما برنامهريزى درستى نداشته باشيد، در طول روز، براى كارهايتان وقت كم مىآوريد؛ اما برنامهريزى درست، آن است كه در آن، براى خانه، خانواده و همسرتان هم وقت بگذاريد. سعى كنيد ساعاتى را در روز با همسرتان تنها باشيد؛ با هم خلوت كنيد و به خلوت همديگر پا بگذاريد. سعى كنيد هيچ وقت كار و خستگى ناشى از كار را با خودتان به منزل نياوريد. وقتتان را تنگ و خودتان را خسته نشان ندهيد. اگر به همسرمان بگوييم كه سخت در حال تلاش هستيم؛ تنها نتيجهاش اين است كه همسرمان در آخر فهرست كارهايمان قرار مىگيرد و گاهى هم فراموش مىشود و براى بعضىها حتى ممكن است ناخودآگاه از اين فهرست حذف شود!
كارهاى فراموش شده را خودتان انجام دهيد
همسر شما آدم آهنى نيست؛ بلكه مثل همه انسانهاى معمولى، ممكن است خسته شود و يا كارى را فراموش كند. در اين صورت، نبايد او را سرزنش كنيد. اينكه بگوييم «چرا براى دستشويى حوله نگذاشتى» يا «چرا ظرفها را نشستى»، ممكن است كار را به ياد او بياورد؛ ولى آيا او هميشه يادش مىرود كه اين كارها را انجام دهد؟ مسلماً نه. بعضىها اعتقاد دارند كه بايد نوع گفتارمان را درست كنيم؛ مثلاً مىتوانيم چنين بگوييم: «حوله دستشويى كجاست» يا «قرار بود براى دستشويى حوله بگذارى» كه البته روش خوبى است و باعث مىشود تا طرف مقابلمان هم عكسالعمل خوبى نشان بدهد و در مقام دفاع از خودش بر نيايد؛ ولى يك روش بهتر هم وجود دارد و آن اينكه اگر واقعاً وقتش را داريم، خودمان اين كار را انجام دهيم. چه ايرادى دارد كه ما كارى را كه همسرمان فراموش كرده، انجام دهيم. اشتباهات همسرتان را به دوش بگيريد؛ ولى نه با آزرده دلى؛ بلكه با اشتياق. اگر ظرفهاى ظرفشويى، شما را آزار مىدهند، آنها را بشوييد. شايد خيلىها بگويند كه با اين كار، ديگر همسرمان كارهايش را انجام نمىدهد؛ اما برعكس، اگر شما دست از سرزنش و نكوهش برداريد، با كمال تعجب مىبينيد كه برخورد همسرتان بهتر مىشود و شور و علاقه بيشترى براى انجام قسمتى از كارهايى كه بر دوش دارد، از خودش نشان مىدهد.
با برطرف نمودن اين مشكلات كوچك و پيش پا افتاده، شما مىتوانيد فكرتان را صرف جنبههاى مهمتر روابطتان كنيد و به ارتباطى صميمى فكر كنيد. شما مىتوانيد همدرد همسرتان باشيد و عشق، محبت و شادى را به او هديه كنيد.منبع:ham3ar.persianblog.com [/size]
[ad_2]
