جهت مشاهده ادامه مطلب در سایت منبع اینجا روی لینک زیر کنید :
[ad_1]
نقش مشورت در انتخاب همسر
مشورت در اسلام از ارزش بالایی برخوردار است و در قرآن و احادیث بدان سفارش شده است. خداوند متعال در قرآن به پیامبرش میفرماید: «وَ شاوِرْهُمْ فِی الأَمْرِ فَإِذا عَزَمْتَ فَتَوَکَّلْ عَلی اللهِ»؛ ای پیامبر در کارها با مؤمنین مشورت کن و هنگامی که تصمیم گرفتی بر خدا توکل کن.
و دربارۀ مؤمنین میفرماید:«وَ أَمْرَهُمْ شُوری بَیْنَهُمْ» مؤمنین کارهایشان را با مشورت انجام میدهند. در احادیث نیز دربارۀ مشورت سفارش شده است. از باب نمونه:
به رسول خدا ـ صلی الله علیه و آله و سلم ـ گفته شد: احتیاط در چیست؟ فرمود: مشورت کردن با صاحبنظران و پیروی از آنها(مکارم الاخلاق، ص 261).
در وصیتهای پیامبر به حضرت علی چنین آمده است:«هیچ پشتیبانی استوارتر از مشورت و هیچ عقلی مانند عاقبت اندیشی نیست»(همان، ص 368).
رسول خدا ـ صلی الله علیه و آله و سلم ـ فرمود:«مشورت با شخص عاقل و خیرخواه موجب برکت و هدایت خواهد شد و توفیقی است از جانب خداوند متعال. پس هنگامی که شخص عاقل و خیرخواه در مورد مشورت تو را راهنمایی کرد مواظب باش برخلاف نظرش عمل نکنی که اسباب هلاکت خواهد شد»(همان، ص 367).
با مشورت کردن با افراد عاقل و آزموده میتوان از نتایج گرانبهای تجربیات آنها استفاده نمود. کسانی که در کارهای مهم با دیگران مشورت میکنند کمتر دچار لغزش و ندامت میشوند. ولی با هرکس هم نمیتوان مشورت کرد. با افرادی باید مشورت کرد که اولاً: عاقل و چیزفهم باشند ، زیرا افراد جاهل و ناآزموده نمیتوانند مصالح واقعی را درک کنند تا در احتیار مشورت کننده قرار دهند. ثانیاً: دیندار باشد، زیرا به افراد بیدین نمیتوان اعتماد کرد. به علاوه مصالح را از دیدگاه دین نمیسنجد و ممکن است مشورت کننده را به پرتگاه ضد دین و ضد اخلاق هدایت نمایند. ثالثاً: دوست و خیرخواه انسان باشد، زیرا اگر دوستی و خیرخواهی او به اثبات نرسد نمیتوان به نظرهای او اعتماد کرد، و ممکن است مشورت کننده را گمراه سازد و اسرارش را منتشر سازد.
حضرت صادق ـ علیه السلام ـ میفرماید:«در مورد مشورت چهار شرط را باید رعایت کرد و گرنه ضرر آن از منفعتش زیادتر خواهد بود، طرف مشورت عاقل، آزاده، دیندار و دوست و برادر باشد و این که تمام اطلاعات خودت را در اختیارش بگذاری به طوری که اطلاعات او به مقدار اطلاعات تو باشد و راز تو را مخفی بدارد.
زیرا اگر عاقل بود از مشورت با او میتوانی استفاده کنی و اگر آزاده و دیندار بود در خیراندیشی برای تو جدیت خواهد کرد و اگر دوست و برادر بود اسرار تو را پنهان خواهد کرد. و اگر تمام اطلاعات خودت را در اختیارش قرار دادی بهتر میتواند مورد مشاوره قرار گیرد و مصالح تو را باز گو کند»(همان).
بنابراین انسان باید در کارهای مهم، با افراد دانا و باتجربه و دیندار و امین و خیرخواه مشورت نماید، بالاخص در امر ازدواج که بسیار مهم و سرنوشتساز است. بهترین افرادی که میتوانند مورد مشاورۀ جوانان برای ازدواج قرار گیرند پدر و مادر میباشند، مشروط بر این که دانا و اهل اطلاع باشند. پدر و مادر خیرخواهترین و امینترین افراد نسبت به فرزندانشان هستند. این درست نیست که پسر و دختر در امر ازدواج با پدر و مادر خود مشورت نکنند. پدر و مادر در این امر حساس و حیاتی میتوانند برای فرزندانشان راهنما و مشاور خوبی باشند زیرا هم اطلاع و تجربه دارند هم امین و خیرخواهند. ولی مشروط بر این که نقش مشاور و راهنما را ایفا کنند و تصمیمگیری را بر عهدۀ خود پسر قرار دهند، نه اینکه تصمیم گیرنده باشند و ازدواج را بر آنها تحمیل نمایند.
بعد از پدر و مادر، جد و جده و برادر و خواهر و عمو و دایی و عمه و خاله نیز در صورتی که واجد شرایط باشند میتوانند مورد مشورت قرار گیرند. مشروط بر اینکه نقش مشاور و راهنما را ایفا کنند نه تصمیم گیرنده. بعد از اینها از کلیۀ افراد مطلع و دیندار و امین به ویژه از دوستان و آشنایان مورد اعتماد و مشاوران و روانشناسان امین و متعهد میتوان استفاده نمود.
در این جا لازم است به مشاوران نیز توصیه کنیم کسی که با شما مشورت میکند به شما اعتماد کرده و شما را امین دانسته، وظیفۀ دینی و وجدانی و انسانی شما ایجاب میکند که در موضوع مورد مشورت، خوب دقت کنید و با کمال صداقت و امانتداری آن چه را به نظرتان میرسد، بدون کوچکترین خلافگویی و کتمان، در اختیار او قرار دهید، که اگر در مشورت خیانت نمایید مورد بازخواست خدا قرار خواهید گرفت. مشاور وظیفه دارد حق را بگوید؛ گر چه به ضرر خودش یا خویشانش یا دوستانش تمام شود.
امیرالمؤمنین ـ علیه السلام ـ فرمود:«هر کس که با مسلمین در مشورت خیانت کند من از او بیزارم»(بحار الانوار، ج 75، ص 99).
ezdewaj.ir/
[ad_2]
