جهت مشاهده ادامه مطلب در سایت منبع اینجا روی لینک زیر کنید :
[ad_1]
منافع امت و ملت قربانی لجبازی سیاسی + عکس
منافع ملی و سیاست خارجی (که عرصهای فراتر از یک مورد امامصدر و ارتباط با لیبی و ونزوئلا و … دارد)، عرصه لجبازی ما و سند رو کردن نیست؛ این دیگر تعاملات داخلیمان نیست که آن را به شوخی گرفته و امروز میجنگند و فردا دوستی میکنند؛ اشتباه مسئولین در …
محمدمسیح یاراحمدی، شفاف؛ به تازگی گفتاری بحث برانگیز از رئیس جمهور احمدینژاد، منتشر شده است که در جمع مردم بیرجند میگویند:
«در گفتوگویی که با خبرنگار آمریکایی داشتم به او گفتم که در ٢۵ سال گذشته هیچیک از روسای جمهور و معاونان کشور ما با دیکتاتور لیبی دیدار نکرده بودند».
پایگاهها (چون ما) و گروههای سیاسی، ترجیح دادند با تلخیص کلام، تنها با انتشار تصویری از دیدار محمود احمدینژاد (احتمالا در حاشیه اجلاس سازمان ملل یا یک اجلاس آفریقایی)، اختلاف گفتار رئیسجمهور با واقع را هدف بگیرند.هر چند ادعای خلاف رئیس جمهوری امری ناپسند و لازم به عکس العمل بود؛ اما سبک روایت ناقص و ژورنالیستی (به معنای زرد آن) از تاریخ از چند جهت قابل نقد است:
یک: در راستای لجبازیهای سیاسی
روایت تحریف شده و حداقلی (خصوصا تقلیل در حد تصاویر) از تاریخ، گویی از سنتهای جریانهای سیاسی و خصوصا جناح چپ (امروز اصلاحطلب گشته) شدهاست؛ خصوصا هنگامی که این لجبازی به وادی سیاستخارجی میرسد، بدون مطرح کردن مصلحتها با سرگشته کردن مردمان میتواند اثر سویی در تامین منافع ملی و امت داشته باشد؛ که از نمونههای آن مواردی چون شورشهای سینکیانگ و چچن و ارتباط جمهوری اسلامی با لیبی است.
در مورد پرونده امام صدر و ارتباط با لیبی، چپها با انتشار گزینشی و مکرر تصاویر سیاسیون اصولگرا، سعی در القای این موضوع دارند که این سیاسیون راست بودهاند که متمایل به ارتباط لیبی داشتهاند، این در حالی است که عطش ارتباط با کشوری چون لیبی خصوصا به دلیل جو انقلابی و ضداستعماری در سیاسیون چپ بیشتر بودهاست، که تمایل رئیس دولتهای سوم و چهار (میرحسین موسوی)، فرزند آیتالله منتظری (شهید محمدمنتظری) و مهدی هاشمی (معدوم) از نمونههای آن است که میتوان به تفصیل به آنها پرداخت؛ اما اگر به سبک این دوستان با قضیه برخورد شود، مرور این تصاویر لازم میشود:
از سمت راست: میرحسینموسوی، قذافی، اسدی | سفر میرحسینموسوی (در هنگام صدارت وزارتخارجه) به لیبی، 1360 | آرشیو یاران صدر
سفر هیئت لیبیایی به سرپرستی نخستوزیر لیبی (جلود)، و دیدار و سخنرانی در حزب جمهوری اسلامی، 1358 | آرشیو یاران صدر
سفر هیئت لیبیایی به سرپرستی نخست وزیر لیبی(جلود) و دیدار با آیت الله منتظری، 1358 | آرشیو یاران صدر
دو: عدم مطرح شدن اقتضای زمان وقایعگروهها و افرادی که امروز کلیت نظام را با انتشار مکرر تصاویر مسئولان با قذافی و … متهم میکنند و کل ارتباط با مصلحتی و از موضع عزت در زمان جنگ را زیر سوال میبرند دو دستهاند، یا گروههایی سیاسی که امروز به دلیل لجبازی با پنهانکردن عملکرد خود در زمان جنگ میخواهند امروز از این حربه برای تخریب موقتی رقیب استفاده کنند؛ یا کسانی چون خانواده و دوستان امامصدر عزیز هستند که گویی از شدت فاصله مکانی، از ایرانی بودن خود دور شده، و منافع ملی ایران را از یاد بردهاند. این دوستان اگر در روزهای بازگشت تابوتهای شهدای جنگ در ایران میبودند باید میدانستند اهمیت داشتن موشکهای دوربرد برای کشور به میزان بود. این عزیزان محاسبه نمیکنند، در صورت شکست ما در جنگ، میبایست عزت آفرینی امروز حزبالله در آزادسازی مناطق اشغالی لبنان عزیزمان را فراموش میکردند. این عزیزان محاسبه نمیکنند، شکست در جنگ یعنی، امروز حتی این موقعیت را نداشتند که اصلا سوالی دراینباره بپرسند!
منافع ملی و سیاست خارجی (که عرصهای فراتر از یک مورد امامصدر و ارتباط با لیبی و ونزوئلا و … دارد)، عرصه لجبازی ما و سند رو کردن نیست؛ این دیگر تعاملات داخلیمان نیست که آن را به شوخی گرفته و امروز میجنگند و فردا دوستی میکنند؛ اشتباه مسئولین در آن، و عدم توجیه منطقی افکار عمومی میتواند وضعیت تمامی ایرانیان را به طور کامل به ورطه نابودی بکشاند.
اما واقعیت اینجاست مشکل برقراری ارتباط با لیبی بر اساس منافع اصلی کشور در زمان جنگ تحمیلی نیست، بلکه توقع مردمان درمورد نوع تعامل از موضع عزت در آن زمان (و اینکه در همانزمان برای پرونده امامصدر چه کردهاند) و خصوصا بعد از پایان جنگ تحمیلی است؛ و این موضوع منحصر به پرونده امامصدر نیست؛ پس از دهسال هنوز پرونده اسارت چهار عزیز ما در اسرائیل بلاتکلیف است، اسرای عربی یک به یک آزاد میشوند، اما هنوز نهتنها هیچ اقدام خاصی در مورد این پرونده صورت نمیگیرد، که حتی یاد این مقامات بلندپایه ما، در حد طرح موضوع سربازانی چون رون آراد و گلعاد شالیط در رسانهها و جو عمومی اسرائیل، در رسانههای ما حضور ندارند. گویی مسئولین کشور، درباره موردهای امام صدر، اسرا در اسرائیل و دیپلماتهای دستگیر شده در عراق توسط آمریکاییها، با مسکوت نگاه داشتن موضوع در رسانههای و جو افکار عمومی، قصد فرار از پاسخگویی درباره عملکرد خود در حفظ کرامت و غرور ملیمان را دارند.
[ad_2]
