محبت به همسر از دید قرآن


اصل مهر و محبت و علاقه همسران نسبت به هم را خداوند متعال در وجود زوجین قرار داده است.
(وَ مِنْ آیاتِهِ أَنْ خَلَقَ لَکُمْ مِنْ أَنْفُسِکُمْ أَزْواجاً لِتَسْکُنُوا إِلَیْها وَ جَعَلَ بَیْنَکُمْ مَوَدَّةً وَ رَحْمَةً; سوره روم (30)، آیه 21).

این محبت و علاقه با شروع زندگى مشترک متولد مى‌شود و با ادامه زندگى، استحکام پیدا مى‌کند و تثبیت مى‌شود.

امام‌صادق‌(ع) در رابطه با اهمیت محبت به زن مى‌فرماید:
«مِنْ اَخلاقِ الانْبیاء حُبُّ النِساء; (محمدبن حسن الحر العاملى، وسائل الشیعه، ج 20، پیشین، باب استحباب حب النساء … ص 22، حدیث 2.)

«از اخلاق پیامبران دوست داشتن زنان است».


اظهار محبت از دید قرآن:

البته بدیهى است که مهر و محبّتى اینچنین داراى ارزش است که در مسیر الهى و مطابق با دستورات شرع باشد و گرنه، چه بسا مهر و محبتى که هیچ ثمره معنوى نداشته باشد و حتى باعث سقوط فرد به ورطه نابودى شود

و نیز در جایى دیگر فرمودند:
«کُلّ مَنْ اِشْتَدَّ لَنا حُبّاً اِشْتَدَّ لِلنساءِ حُبّاً...;
هر کس ما را بیشتر دوست بدارد، زنان را بیشتر دوست خواهد داشت.» (همان، ص 24، حدیث 12.)

البته بدیهى است که مهر و محبّتى اینچنین داراى ارزش است که در مسیر الهى و مطابق با دستورات شرع باشد و گرنه، چه بسا مهر و محبتى که هیچ ثمره معنوى نداشته باشد و حتى باعث سقوط فرد به ورطه نابودى شود.

در فرهنگ غنى اسلام، اظهار محبت یکى از لوازم دوست داشتن است، امّا در روابط بین زوجین که مظهر کامل عشق و علاقه است، این اظهار محبت، جایگاه ویژه‌اى دارد

تا آن جا که پیامبر‌اکرم‌(ص) فرموده‌اند:
«قَولُ الرَجُلِ لِلْمَرأَةِ اِنّى اُحِبک لایَذهَب مِنْ قَلْبِها اَبَداً;
گفتار مرد به همسرش: همانا من تو را دوست دارم، هرگز از قلب همسرش محو نمى‌شود.»(همان، ص 23، حدیث 9.)

قوانین و توصیه‌هاى اسلام بر اساس فطرت و خصوصیات کلى انسان‌ها است، این حدیث با توجه به خصوصیات خاص زن که داراى احساسات و عواطفى بیش از مرد است، توصیه به اظهار محبت مرد نسبت به همسرش مى‌کند، چرا که زن از نظر روحى، نیاز به دوست داشتن و محبوب بودن دارد و با این جمله همسر، نیاز روحى و روانى او تأمین و به زندگى دلگرم مى‌شود و مى‌تواند همسرى مهربان براى شوهر و مادرى دلسوز و با عاطفه براى فرزندان باشد.

باید اضافه کنیم که برای محبت کردن به همسر باید ابتدا بدی‌های او را فراموش کرد و نقاط مثبت او را در نظر داشت‌ و در ضمن نباید رفتارهای نادرست برخی والدین به عنوان الگو در نظر گرفته شود.