عارف فرزانه مرحوم سيد «ذبيح الله قوامي» معروف و مشهور به «حاج آقا فخر تهراني» از سالکین الی الله و عرفای بزرگواری بود که هنوز قدر و منزلتش پنهان باقی مانده است.

حضرت آیت الله مبشر کاشانی، از مراجع عظام تقلید و از نزدیکان و خواص اصحاب آن عزیز سفر کرده در خلال تشریح «رزق من حیث لایحتسب» خاطره ای شنیدنی از استاد خود بیان کرده اند و یکی از کرامات مرحوم «حاج آقا فخر تهراني» را بازگو می کنند.

حضرت آیت الله مبشر کاشاني فرمودند: رزق بر دو نوع است 1 – یحتسب 2 – لا یحتسب.

نوع اول که رزق محاسبه شده است مثل حقوق کارمندان که انسان قطع دارد هر ماه فلان مقدار می گیرد. نوع دوم یعنی رزق من حیث لایحتسب به سه قسم تقسیم می شود:

قسم اول رزقی که از محاسبه ذهنی انسان خارج است ولی اسباب و علل آن مادی است.

قسم دوم رزق من حیث لایحسب آن است که از ذهن و اندیشه و محاسبه انسان خارج باشدو اسباب و علل رزق مرئی و دیدنی نباشد برای توضیح داستانی از آقا فخر تهرانی نقل می کنم: ایشان روزی بعد از ایام اعتکاف به منزل حقیر آمد . به آقا فخر عرض کردم چه خبر؟،

فرمود: امسال در ایام اعتکاف گفتم خدایا رزق من حیث لایحسب خود را به من نشان بده، در صحن مسجد امام (سه راه بازر قم مسجدی است به نام مسجد امام حسن عسکری (ع) که به امر آن حضرت بنا شده و معمولا هر سال در آنجا اعتکاف برقرار می شود). ایستاده بودم پیراهن بلندی پوشیده بودم که یک جیب خالی داشت، بعد از درخواست من از خدا ناگاه دیدم جیب پیراهنم پر از پول شد و حال این که هیچ کس در اطراف من نبود.

این نوع رزق نیز خالی از محاسبات ذهنی است و علت آن شخص یا موجودی نامرئی است.

قسم سوم رزق من حیث لایحسب آن است که انسان محاسبه آن رزق را نکرده باشد و رزق و علت آن هر دو معنوی باشد یعنی علت های دنیوی نداشته باشد و این همانند رزق حضرت مریم (س).