جهت مشاهده ادامه مطلب در سایت منبع اینجا روی لینک زیر کنید :
[ad_1]
لغزشگاههاى انديشه از نظر قرآن
لغزشگاههاى انديشه از نظر قرآن
قرآن مجيد كه دعوت به تفكر مىكند، به يك مطلب اساسى توجه كرده است و آن اين كه لغزشگاههاى فكرى بشر از كجا سرچشمه مىگيرد و گمراهىها در كجاست؟ اگر انسان بخواهد درست بينديشد كه دچار خطا و انحراف نگردد چه بايد بكند؟ قرآن لغزشگاهها و راههاى مصون ماندن از آنها را اين چنين تبيين مىكند:
1 – تكيه بر ظن و گمان به جاى علم و يقين:
ان تطع أكثر من فى الارض يضلوك عن سبيل الله ان يتبعون الا الظن و ان هم الا يخرصون
اكثر مردم چنيناند كه اگر بخواهى پيرو آنها باشى تو را از راه حق گمراه مىكنند؛ براى اين كه تكيهشان بر ظن و گمان است و تنها با حدس و تخمين كار مىكنند. (انعام/116)
در مقابل، توصيه قرآن اين است كه و لا تقف ما ليس لك به علم
چيزى را كه به آن علم ندارى دنبال نكن. (اسرا/36)
2 – ميلها و هواهاى نفسانى:
ان يتبعون الا الظن و ما تهوى الانفس
پيروى نمىكنند مگر از گمان و آن چه نفسها خواهش مىكنند. (نجم/23)3 – شتابزدگى:
ما أوتيتم من العلم الا قليلا
آن مقدار علم و اطلاعى كه به شما رسيده اندك است و براى قضاوت كافى نيست. (اسرا/85)
بل كذبوا بما لم يحيطوا بعلمه
چيزى را تكذيب كردند كه به علم آن احاطه نداشتند. (يونس/39)
4 – سنتگرايى و گذشتهنگرى:
و اذا قيل لهم اتبعوا ما أنزل الله قالوا نتبع ما ألفينا عليه آبائنا أو لو كان آباؤهم لا يعقلون شيئا و لا يهتدون
اگر به آنها گفته شود كه از آن چه خدا به وسيله وى فرود آورده پيروى كنيد، مىگويند: ما همان روشها و سنتها را پيروى مىكنيم كه پدران گذشته خود را بر آن يافتهايم.(بقره/170)
5 – شخصيتگرايى:
ربنا انا أطعنا سادتنا و كبرائنا فأضلونا السبيلا
پروردگارا! ما بزرگان و اكابر خويش را پيروى و اطاعت كرديم و در نتيجه ما را گمراه ساختند. (احزاب /27)
کتاب انسان و ایمان
شهید مطهری
[ad_2]
