جهت مشاهده ادامه مطلب در سایت منبع اینجا روی لینک زیر کنید :
[ad_1]
فتنه آخرالزمانیهای فیسبوک درباره ضریح جدید حضرت سیدالشهدا علیهالسلام+اسناد
آیا بهتر نیست هزینه ساخت ضریح ائمه اطهار در مصارف دیگر مانند کمک به زلزله زدگان هزینه شود؟
به گزارش رصد نیوز، رشد قارچ گونه صفحات در ظاهر مذهبی بر روی شبکههای اجتماعی نظیر فیسبوک و عدم اطلاع کافی کاربران موجب گردیده تا گروههای منحط فکری و فرقه های نوظهور با تاسیس صفحاتی مجعول اقدام به ایجاد شبهه در اعتقادات و باورهای مذهبی ایشان نمایند.
بر اساس همین گزارش، صفحه «آخـرالزمــان_End Of Time» که در ظاهر با هدف افشاگری در خصوص توطئههای فراماسونری راه اندازی شده، در اقدامی آشکارا با مقایسه خبر زلزله آذربایجان و خراسان با ساخت ضریح جدید حرم حضرت امام حسین علیهالسلام؛ پرده از نفاق مذهبی خود برداشت.
گردانندگان این صفحه مبتذل با بیشعور خطاب کردن کسانی که نذورات خود را جهت ساخت ضریح در اختیار مسئولین قرار دادهاند، به تکرار عقاید وهابیت با پوشش شیعی پرداختند.
پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله به امیرالمؤمنین علیهالسلام میفرمایند:
ای ابا الحسن! خداوند قبر تو و فرزندانت را بقاعی از بقعههای بهشتی و عرصهای از عرصات آن قرار داده است و به درستی که خداوند، قلوب برگزیدگان خلق را طوری قرار داده که به سوی شما مایل باشد و تحمل ذلت و اذیت (در راه شما) داشته باشند. پس برای تقرب به خداوند و مودت پیامبرش قبور شما را تعمیر میکنند و زیاد آن قبور را زیارت میکنند.
ای علی! اینان به طور مخصوص به شفاعت من میرسند و بر حوض من وارد میشوند و فردا در بهشت زیارت کنندگان من هستند.
ای علی! هر کس که قبور شما را تعمیر کند و بر آن متعهد باشد، پس گویا سلیمان ابن داوود را در ساختن بیتالمقدس یاری کرده است. هر کس که قبور شما را زیارت کند… هنگام رجوع، از گناهانش خارج میشود همان طور که مادرش او را (پاک) زایید. پس دوستانت را به آن چنان نعمتها و نور چشمیهایی بشارت بده که هیچ چشمی ندیده و هیچ گوشی نشنیده و بر هیچ قلبی خطور نکرده است. ولیکن بعضی از مردم بسیار بیارزش، زیارت کنندگان قبور شما را سرزنش میکنند همانطور که افراد زناکار را سرزنش می کنند. اینان بدترین امت من هستند و خداوند شفاعت مرا بدینان نمیرسانند و بر حوض من وارد نمیشوند. (۱)
ساختن ضریح و حرم برای قبور رهبران مذهبی، به عنوان یک رسم و سنتی اجتماعی، قرنهاست که در جوامع گوناگون به وجود آمده، منظور کسانی که این کار انجام میدهند، یک نوع احترام و تجلیل نسبت به آن شخصیت است. از منظر دین اسلام این گونه اعمال بیانگر تجلیل و تکریم از شخصیتهاست. اگر این افراد در زمره علما و بزرگان دین به خصوص امامان معصوم و فرزندان آنان باشند، این اعمال مصداق تعظیم شعائر الهی است که در قرآن نشانه تقوی و بسیار ارزشمند شمرده شده است : وَ مَنْ یُعَظِّمْ شَعائِرَ اللَّهِ فَإِنَّها مِنْ تَقْوَى الْقُلُوبِ؛ هرکسی شعائر دین خدا را بزرگ و محترم دارد، این دلیل بر تقواى قلبى وى مىباشد. (۲)
به علاوه این گونه رفتارها در خصوص فرزندان رسول خدا نوعی اظهار مودت و محبتی است که از فروع دین و مزد رسالت حضرت دانسته شده: «قُلْ لا أَسْئَلُکُمْ عَلَیْهِ أَجْراً إِلَّا الْمَوَدَّةَ فِی الْقُرْبى؛ من از شما پاداشى نمىطلبم جز دوستى بستگانم»! (3) که دوستى و اظهار محبت به اهل بیت خود پایهاى براى رهبرى آینده است. در ساحت ایمان شیعی از جایگاه رفیع و والایی برخوردار می باشد؛ در نتیجه این گونه تجلیل و تعظیم ها هم ماهیت دینی دارد و هم بسیار ارزشمند است.
هر چند کمک به فقرا و نیازمندان و اشتغال جوانان از ضرورتهای اصلی در هر جامعه اسلامی است، اما در عین حال تجلیل نمادهای دینی هم یکی از مهمترین ابزار ترویج و تبلیغ تفکرات ناب و عمیق دینی به حساب می آید.
در خصوص طلاکاری و ساخت ضریح ائمه اطهار باید به چند نکته توجه داشت:
۱- وقتی بنا بر تکریم و تجلیل یک شخصیت بی بدیل در بین بشریت مانند امام است، باید تفاوتی بین او و دیگر شخصیتهای مورد احترام انسانها و یا بارگاههای دیگر سلاطین وجود داشته باشد تا تصور نوعی همسانی برای بینندگان حاصل نشود؛ این امر در عین کمتوجهی برخی مردم از اهمیت بسزایی برخوردار است.
نمونه این نوع نگرش در بارگاه امامین کاظمین دیده میشود که، روی یک بارگاه دو گنبد قرار گرفته تا نشان دهد در زیر این بقعه دو امام مدفون هستند. برای شیعه هر امام مظهر یک انسان کامل است. باید این عظمت و شکوه به شکلی متفاوت ابراز گردد و این امر تابع سنتهای جاری اجتماعی در ملل شرقی نگردد.
در نتیجه یکی از اولین سوالاتی که برای یک بیننده غیر مسلمان با دیدن بارگاه امام رضا علیهالسلام پیش میآید، این است که این همه عظمت و شکوه و هزینه برای یک انسان چه معنایی دارد؟ این جاست که روشن میشود ما این افراد را در شمار دیگر شخصیتهای مورد تکریم و احترام در بین بشر نمیدانیم. نوع تکریم ما منشا عقیدتی و متفاوت دارد.
۲- هرچند در اسلام بر حقیقت و روح تعالیم و معارف دینی تاکید بسیار شده اما ظواهر و امور ظاهری هم از اهمیت بسیاری برخوردار است. نمیتوان تاثیر شگرف امور ظاهری را در جلب توجه و تالیف قلوب به سمت این مکانها و در نتیجه بهرهمندی از معنویت و روحانیت موجود در این مکانها، انکار کرد. دستورات استحبابی از قبیل خوش صدا بودن موذن و قاری قرآن یا زیبا و آراسته بودن امام جماعت نشان میدهد که توجه به ظواهر و بهره گیری از قدرت احساسات و تمایلات بصری و حسی بشر برای رهیافت به حقیقت باطنی قابل انکار نیست.
۳- نیازمندی انسان گاهی ظاهری و مادی است. گاهی باطنی و روحی؛ هرچند در جامعه ما و همه جوامع دیگر نیازمندان مادی کم نیستند، اما نیازمندان روحی و معنوی در هر جامعهای به مراتب بیش تر از نیازمندان مادیاند. این گونه هزینهها اگر به شکلی انجام شود که موجب جلب قلوب و ایجاد انس تودهها با حرمها و توجه به آن امام معصوم گردد، در نتیجه نیاز روحی اقشار گوناگون را برطرف نماید، ارزشمندتر از رفع برخی نیازهای مادی آنان است؛ هرچند توجه به همه ضرورتها در کنار هم شدنی و لازم است.
۴- بخش اعظم طلاکاری ها و تزیینات توسط مردم انجام میشود. ناشی از طلا و جواهراتی است که توسط مردم از همه اقشار اهدا میشود، در نتیجه در این نوع هدایا که به شکل نذر و یا وقف صورت میپذیرد، متولی امور حق تصرف متفاوت و دل خواسته ندارد. مامور به صرف اموال در همان مورد نذر است، البته اگر خلاف شرع و عقل نباشد.
۵- از آنجا که هزینهها ناشی از اموال دولتی و عمومی یا وجوهات دینی نبوده، بلکه هدایای مردمی پایه اصلی هزینهها را تشکیل میدهد، معمولا این تصور هم برای توده جامعه به وجود نمیآید که چرا این همه هزینه برای زیبایی و تزیین این مکانها صرف شده است، بلکه خود مردم مایل به مشارکت در این امور هستند. مردم اجازه نمیدهند که پولشان در راه دیگری هزینه شود.
برخلاف تصور بسیاری از ما امامان معصوم زندگی فقیرانه و مشقت باری نداشتند، البته سادهزیستی در همه حال پسندیده است. در امامان ما هم وجود داشته اما به جز برخی حضرات معصومین که در صدر اسلام و در شرایط سخت جامعه میزیستهاند، چنان که در تاریخ نقل شده، باقی امامان زندگی محترم و باجلالتی داشتند. دارای منزل وسیع و غلام و کنیز بوده و فعالیتهای تجاری و کشاورزی و… داشتند.
این موارد نشان میدهد که در نوع زندگی این بزرگواران هم در عین توجه به فقرا و مساکین، شان و جایگاه و موقعیت اجتماعی -با توجه به اوضاع عمومی جامعه- مورد توجه قرار میگرفت و از اینگونه امور غفلت نمیشد. برای آگاهی بیشتر به کتاب سیره پیشوایان اثر آقای مهدی پیشوائی، مراجعه نمائید.
پینوشتها:
۱٫ بحار الأنوار / جزء ۹۷ / صفحة ۱۲
۲٫ حج(۲۲) آیه ۳۲ .
۳٫ شورى، ایه ۲۳ .
[ad_2]








