عاشورا و امام حسین (ع) در کلام معصومين

خانه » عاشورا و امام حسین (ع) در کلام معصومين

جهت مشاهده ادامه مطلب در سایت منبع اینجا روی لینک زیر کنید :
[ad_1]

عاشورا و امام حسین (ع) در کلام معصومين

عاشورا و امام حسین (ع) در کلام معصومين

پیامبراکرم(صلی الله علیه و آله و سلم):
اي مردم ، اين حسين بن علي است ، او را بشناسيد؛ قسم به آن که جانم در دست اوست ، او در بهشت است، دوستدانش در بهشت‌اند و دوستداران دوستدارانش نيز در بهشت‌اند».
منبع : کتاب چهل حديث صفحه 12

رسول خدا (صلی الله علیه و آله و سلم):
رسول خدا (صلی الله علیه و آله و سلم) فرمود:« شهادت حسين (علیه السلام) حرارتي در دلهاي مؤمنان افروخته که تا ابد خاموشي ناپذير است».
منبع : کتاب چهل حديث صفحه 14

امام صادق (علیه السلام):
« اي ابوعمار ، درباره حسين بن علي (علیه السلام) شعري برايم بسراي » . ابوعمار گويد : شعري سرودم و امام گريست ؛ به خدا سوگند پي در پي شعر مي‌سرودم و آن حضرت مي‌گريست ، تا اينکه صداي گريه از اهل خانه نيز به گوش رسيد . سپس به من فرمود : « اي ابوعمار ، کسي که شعري براي حسين (علیه السلام) بسرايد و پنجاه نفر را بگرياند پاداش بهشت خواهد داشت ، کسي که شعري براي حسين (علیه السلام) بسرايد و سي نفر را بگرياند پاداش بهشت خواهد داشت ،کسي که شعري براي حسين (علیه السلام) بسرايد و بيست نفر را بگرياند پاداش بهشت خواهد داشت، کسي که شعري براي حسين (علیه السلام) بسرايد و ده نفر را بگرياند پاداش بهشت خواهد داشت ، کسي که شعري براي حسين (علیه السلام) بسرايد و يک نفر را بگرياند پاداش بهشت خواهد داشت ، کسي که شعري براي حسين (علیه السلام) بسرايد و [ خود ] بگريد پاداش بهشت خواهد داشت و کسي که شعري دربارة حسين (علیه السلام) بسرايد و خود را به گريه درآورد پاداش بهشت خواهد داشت » .
منبع : کتاب چهل حديث صفحه 16

امام صادق (علیه السلام):

امام صادق (علیه السلام) فرمود : « فاطمه دختر محمد (علیه السلام) نزد زائران قبر فرزندش حسين (علیه السلام) حضور مي‌يابد و براي گناهانشان طلب آمرزش مي‌کند » .
منبع : کتاب چهل حديث صفحه 17

امام صادق (علیه السلام):
خدا لعنت کند کشندة حسين (علیه السلام) را ، چه قدر ياد [ شهادت ] حسين (علیه السلام) زندگي را ناگوار مي‌سازد ! من هيچ گاه آب سردي ننوشيدم ، مگر اينکه حسين (علیه السلام) را ياد کردم ؛ و هيچ بنده اي نيست که آب بنوشد و حسين (علیه السلام) را ياد کند و کشنده اش را لعنت فرستد ، مگر اينکه خداوند صد هزار حسنه برايش مي‌نويسد ، صد هزار گناه او را پاک مي‌سازد ، صد هزار درجه او را بالا مي‌برد ، گويي صد هزار بنده را آزاد کرده است و خداوند در روز قيامت او گشاده رو محشور مي‌کند » .
منبع : کتاب چهل حديث صفحه 18و 19

امام باقر (علیه السلام):
« اگر مردم مي‌دانستند که زيارت قبر حسين (علیه السلام) چه فضيلتي دارد ، از شوق جان مي‌دادند و از حسرت ، پيکرشان پاره پاره مي‌شد » . گفتم : آن چه [ فضيلتي ] است ؟ فرمود : « کسي که از روي شوق به زيارت او آيد ، خداوند هزار حج مقبول ، هزار عمره نيکو ، پاداش هزار شهيد از شهداي بدر ، پاداش هزار روزه دار ، ثواب هزار صدقة پذيرفته شده و هزار بنده آزاد کردن با نيت خالص براي خدا را برايش مي‌نويسد و در آن سال از هر آفت و بلايي که کمترين آن شيطان است محفوظ مي‌دارد و فرشته اي گرانمايه بر او گماشته مي‌شود که او را از روبرو ، پشت سر ، سمت راست ، سمت چپ ، بالاي سر و پائين پا نگاه مي‌دارد . اگر در آن سال بميرد ، فرشتگان رحمت نزد او حضور مي‌يابند و در مراسم غسل و کفن او شرکت مي‌کنند و برايش طلب آمرزش مي‌نمايند و با استغفار بر او وي را تا قبرش مشايعت مي‌کنند . [ بعد از اينکه او را در قبر نهادند ] قبر به اندازه ديدش برايش گسترده مي‌شود ، خداوند او را از فشار قبر و ترس ‍‍‍‍‍‍‍] دو فرشته ] منکر و نکير ايمن مي‌دارد و دري به سوي بهشت برايش گشوده مي‌شود . [ در محشر نيز ] نامه اعمالش را به دست راستش مي‌دهند و روز قيامت به او نوري مي‌بخشند که ما بين شرق و غرب را روشن مي‌سازد ، و ندا کننده اي ندا در مي‌دهد ، اين پاداش کسي است که حسين (علیه السلام) را از روي شوق زيارت کرده است . پس از قيامت کسي باقي نمي‌ماند مگر اينکه آرزو کند که [ کاش ] از زائران حسين (علیه السلام) مي‌بود » .
منبع : کتاب چهل حديث صفحه 20 و 21

امام حسين (علیه السلام) :
از امام حسين (علیه السلام) روايت شده است که فرمود : « اين سخن پيامبر (صلی الله علیه و آله و سلم) نزد من راست آمد که فرمود : « برترين کارها پس از نماز شاد کردن دل مؤمن است ، که در آن گناهي نباشد » . زيرا که من غلامي را ديدم که به سگي غذا مي‌داد ؛ از او علت را پرسيدم ، گفت : اي فرزند رسول خدا ، من غمگينم و از شاد کردن آن شادي مي‌طلبم ، زيرا که اربابي يهودي دارم که تصميم به جدايي از او دارم . حسين (علیه السلام) نزد ارباب او آمد و دويست دينار بهاي غلام را به يهودي داد . يهودي گفت : به مناسبت قدم رنجة شما غلام را به شما و اين بوستان را به او بخشيدم و اين پول را هم به شما باز گرداندم . [ امام حسين (علیه السلام) ] فرمود : من هم اين پول را به تو بخشيدم . [ يهودي ] گفت : آن را پذيرفتم و به غلام بخشيدم . حسين (علیه السلام) فرمود : من غلام را آزاد ساختم و همه آنها را به او بخشيدم . زن يهودي گفت : من اسلام آوردم و مهرم را به همسرم بخشيدم . يهودي گفت : من هم مسلمان گشتم و اين خانه را به همسرم بخشيدم » .
منبع : کتاب چهل حديث صفحه 26

ادامه…

[ad_2]

 

حرز امام جواد

 

 

دیدگاه‌ خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

پیمایش به بالا