درمحضر بزرگان اخلاق و عرفان

زاد و توشه «سفر» بردار!…

آیت ‌الله شیخ مجتبی تهرانی:
(بدان ای سالک راه خدا!) در هر سفری که انسان می‌کند دو چیز نیاز دارد؛
اولا باید راه را بلد باشد… انسان در هر هجرتی، نیازمند راهنما و راه بلد است تا او را راهنمایی کند.
ثانیا در هر سفری که انجام می‌دهد- خصوصا اگر مسیر طولانی باشد- زاد و توشه راه می‌خواهد که از آن تغذیه کند و نیرو بگیرد…

در باب هجرت کبری هر دو مورد لازم است،
هم راهنما و دلیل راه
و هم زاد و توشه.

حالا این دو را چگونه فراهم کنیم؟
هر دوی اینها … متوقف بر … جهاد اکبر است،
اگر توانستی در این درگیری درونی بر هواهای نفسانی‌ات غلبه کنی، «خدا» راه را به تو نشان می‌دهد که از کجا بروی:
«الذین جاهدوا فینا لنهدینهم سبلنا» (عنکبوت- 69)

هجرت کبری متوقف بر جهاد اکبر است
و جهاد اکبر است که موجب می شود انسان راه رسیدن به خدا را پیدا کند.

اگر در جهاد اکبر غالب شدی، محصول و نتیجه‌ای دارد که روی نفس منعکس می‌شود
و آن نتیجه عبارت از «تقوا» است که:
«لباس التقوی ذلک خیر» (اعراف- 26)
زاد و توشه تو در این راه است.
«و تزودوا فان خیرالزاد التقوی» (بقره، 197)

تزودوا یعنی توشه برگیرید،
اشاره به این است که:
ای مسافران الی‌الله،
ای سالکان الی‌الله،
توشه برگیرید که همانا بهترین توشه «تقوا» است.

سلوک عاشورایی، منزل سوم، ص 152