رضايت فوق ‏العاده اميرالمؤمنين از حضرت زهرا





على عليه‏السلام از فاطمه‏ ى زهرا عليهاالسلام فوق‏ العاده راضى و خشنود بود، زيرا آن حضرت يك انسان معصوم و بى ‏لغزش بود و هرگز كارى برخلاف رضاى اميرالمؤمنين انجام نمى ‏داد، ولى در عين حال فاطمه عليهاالسلام در هنگام فراق، در ضمن وصاياى خود به آن حضرت خواستند قلب مبارك على را بار ديگر در مورد خود راضى‏ تر نمايند و لذا عرض كرد:



اى پسرعموى پيامبر! من هرگز به تو دروغ نگفتم، خيانت نكردم و به مخالفت تو برنخاستم. على عليه‏السلام چون اين سخنان را شنيد فرمود:
معاذاللَّه انت اعلم باللَّه و ابر و اتقى و اكرم و اشد خوفاً من اللَّه قد عز على مفارقتك و تفقدك الا انه امر لابد منه… (1)
پناه به خدا، نسبت به امور و احكام الهى داناترى. نيكوكارى، تقوا، تقرب و خشيتت از خدا بيشتر است. اين را بدان كه جدايى و مفارقت تو فوق‏ العاده براى من سنگين است، ولى اين كار چاره‏ پذير نيست.



اين فرازها نشان مى ‏دهد كه آن بانوى گرانقدر، آنقدر به مولاى متقيان عظمت قائل است، كه در مقام كسب رضايت خاطر مولا است، هرچند كار خلاف و قصور جزيى نيز از او صادر نشده بود.



به اين مناسبت بود كه اميرالمؤمنين چون پيكر پاك فاطمه عليهاالسلام را بر خاك سپرد، دست دعا به سوى آسمان برداشت و در حق زهرا چنين دعا كرد:



اللهم انى راض عن ابنه نبيك، اللهم انها قد اوحشت فانسها، اللهم انها قد هجرت فصلها، اللهم انها قد ظلمت فاحكم لها و انت خير الحاكمين.(2)
خدايا! من از دختر پيامبرت راضى هستم. بارالها! فاطمه عليهاالسلام نگران و مضطرب بود، تو او را آرامش بخش، خداوندا! زهرا از دوستان و فرزندان مفارقت كرد، تو او را وصل كن. پروردگارا! به فاطمه عليهاالسلام ظلم كردند تو خود حاكم باش.



همه‏ ى اين فرازها نشان مى ‏دهد كه فاطمه‏ ى زهرا با داشتن مقام عصمت نسبت به حقوق شوهر چقدر ارزش قائل بوده و چه‏سان نگران بوده است كه نسبت به مقام ارجدار شوهرش على بن ابيطالب عليه ‏السلام مسؤول باشد و لذا على عليه ‏السلام رضايت خويش را در مورد فاطمه عليهاالسلام اعلان مى ‏نمايد….



به همين جهت حضرت امام باقر عليه‏السلام مى ‏فرمايند: «براى زن هيچ شفاعتى به اندازه‏ ى رضايت شوهر مفيد و ثمربخش نيست…. » (3)


1ـ جلاءالعيون شبر، ج 1، ص 217- 218.
2ـ خصال، ج 2، ص 373- بحارالانوار، ج 103، ص 256- 257- عوالم، ج 11، ص 521.
3ـ سفينه، ج 1، ص 561: لا شفيع للمرأة انجح عند ربّها من رضا زوجها.