جهت مشاهده ادامه مطلب در سایت منبع اینجا روی لینک زیر کنید :
[ad_1]
راه سبز/نصیحتی از امام باقر علیهالسلام
راه سبز/نصیحتی از امام باقر علیهالسلام
روزی جمعی از شیعیان و طرفداران امام محمدباقر علیهالسّلام خدمت آن حضرت حاضر شدند، امام علیهالسلام به نصیحت و اندرزشان پرداخته و آنان را از گناهان برحذر میداشت، در حالی که آن جماعت بیتوجّه و سرگرم خود بودند، و این موضوع امام علیهالسلام را بخشم آورد، و پس از اندکی سر بزیر افکندن و درنگ، سر برداشته و خطاب به ایشان فرمودند: مسلّما اگر قسمتی از گفتار من بر دل یکی از شما نشسته بود همانا جان باخته بود. هان ای جسمهای بیروح و جان، و ای فتیلههای بیسو، گویا شما همچون چوبهای تکیه به دیوار دادهاید، و مانند بتهای ساخته شدهاید، آیا نمیخواهید طلا از معدن برگیرید؟ و یا روشنی از نور تابان بیابید؟ یا مروارید از دریا بچنگ آرید؟… هر زمان که شهوتی بر تو عرضه شود و زمینه گناهها مهیّا گردد ] بیدرنگ[ بسویش بشتابى، و از روی جهل بدان اقدام نمائى، آنچنان به آن گناه بپردازی که گویا تو در نظر خدا نیستی و از دید او پنهانی یا اینکه خداوند در کمین و مراقب تو نیست؟
ای خواستار بهشت چقدر خوابت طولانی و مرکبت کند و همّتت سست است پس خدا را تو از خواستار و خواسته متوجّه باش، و ای گریزان از دوزخ چقدر مرکبت بسوی آن شتابان و سریع است و اسباب فرو شدن در آن را چه با تلاش بسیار فراهم کردى.
بدین گورها بنگرید که چگونه در پس دیوار منازل نقش بستهاند، رسمهاشان بهم نزدیک؛ و مزارشان کنار هم، ولی دیدارشان بسیار از هم دور ساختند و ویران کردند، انس گرفتند آرامش یافتند و پراکنده شدند، و منزل گزیدند و رانده شدند و ساکن شدند و کوچ نمودند، جماعتی با صفاتی چنین عجیب چه کسی شنیده؟ که نزدیکی دور باشد، دوری نزدیک، هم آباد و هم ویرانه، هم آرام و هم در هراس، هم ساکن و هم آواره، هم در وطن و هم در غربت جز اهل قبور؟
ای زاده سه روز، روزی که در آن تولّد یافتى، و روزی که در آن به گور روى، و روزی که از آن به سوی پروردگارت خارج شوى، ای وای که چه روز بزرگی است؟
ای دارندگان هیکل زیبا، و ای شتران در گرد آب زانو زده، چه شده که من جسمتان را آباد بینم و دلهاتان را ویران؟ به خدا سوگند اگر آنچه را که با آن مواجه خواهید شد، و آنچه سرانجام کارتان است بنگرید ] با اشاره به آیه 27 سوره انعام[ خواهید گفت: یا لیتنا نرد و لانکذب بآیات ربنا و نکون من المؤمنین، یعنى: ای کاش ] بدنیا[ بازگردانده شویم و آیات پروردگارمان را دروغ نشماریم و از مؤمنان باشیم، خداوند جلیل ] در همان سوره، آیه 28[ فرماید: بل بدا لهم ما کانوا یخفون من قبل و لو ردوا لعادوا لما نهوا عنه و إنهم لکاذبون، یعنى: ] چنین نیست[ بلکه آنچه ] پیش از این[ پوشیده و نهان میداشتند بر آنها پدیدار شده و اگر ] بدنیا[ بازگردانده شوند بیگمان بدانچه از آن نهی شدهاند باز گردند، و براستی آنان دروغ میگویند. تحف العقول/272
[ad_2]
