جهت مشاهده ادامه مطلب در سایت منبع اینجا روی لینک زیر کنید :
[ad_1]
دعا به اسم اعظم و حفظ کل فرآن
ابوعمره که معروف به زاذان بوده عجمى و ایرانى بود. وى از یاران مخصوص امیرالمؤمنین على، علیه السّلام گردید. سعد خفاف مىگوید : شنیدم زاذان با این که عجمى است، با صداى بسیار خوب و غمگین قرآن مىخواند، به او گفتم: تو آیات قرآن را خیلى خوب مىخوانى، از چه کسى آموختهاى؟ لبخندى زد و گفت :
روزى امام على، علیه السّلام، از کنار من عبور کرد، من شعر مىخواندم و صوت عالى داشتم به گونهاى که آن حضرت از صداى من تعجب کرد و فرمود : اى زاذان چرا قرآن نمىخوانى؟ عرض کردم : قرائت قرآن را نمىدانم و در گوشم سخنى فرمود که نفهمیدم چه بود، پس فرمود : دهانت را باز کن، دهانم را گشودم، آب دهانش را به دهانم مالید، سوگند به خدا، قدمى از حضورش برنداشتم که در همان دم، دریافتم همه قرآن را به طور کامل حفظ هستم پس از این جریان، به هیچ کس، نیازى در یاد گرفتن قرآن پیدا نکردم. سعد مىگوید : این قصّه را براى امام باقر، علیه السّلام، نقل کردم، فرمود : زاذان راست مىگوید : چرا که امیرالمؤمنین على براى زاذان، به اسم اعظم خدا، دعا کرد، و چنین دعایى رد خور ندارد.
[ad_2]
