جهت مشاهده ادامه مطلب در سایت منبع اینجا روی لینک زیر کنید :
[ad_1]
دشمن انگاری رئیس جمهور ؛ انحراف دیگر سلیمان بن صرد ها
پیش بینی امام خامنه ای از مردودین فتنه ۸۸ در محرم ۷۷ :
فرمانده بصیرمان حضرت امام خامنه ای در محرم سال هفتاد و هفت ، همان زمانی که عبرت از عاشورا مطالبه جدی و همیشگی ایشان بود در خطبه های جمعه زوایای کاربردی مهمی از این عبرت را شرح کردند.
ایشان در این خطاب با اشاره به ماجرای وام گرفتن « سعدبن أبی وقاص » از بیت المال و عدم بازگرداندن آن به نکته ی مهمی اشاره کردند که با دقت در آن نقش ساکتین را از همان وقت می شد عمیق تر درک کرد ، چرا که وقتی تجاوز جناب سردار قادسیه به بیت المال مورد اعتراض شدید مسئول بیت المال قرار گرفت و «عبدالله بن مسعود » در مطالبه آن با سعد درگیر شد خواص زمان به جای جانبداری از حقّ ، مصلحت اندیشی کرده و این مسعود را به سکوت خواندند که ثمره این تجاوز آشکار را در جنایت آقازاده ی وی (عمربن سعد) در دوراهی کربلابا چشمی اشکبار مشاهده می کنیم . بنابر این هشدار تغییر ملاک ها همانی بود که عدم توجه به آن فتنه های بعد را بانی شد چنانچه که ایشان فرمودند :
«وقتى معیارها از دست رفت، وقتى ارزشها ضعیف شد، وقتى ظواهر پوک شد، وقتى دنیاطلبى و مالدوستى بر انسانهایى حاکم شد که عمرى را با عظمت گذرانده و سالهایى را بىاعتنا به زخارف دنیا سپرى کرده بودند و توانسته بودند آن پرچم عظیم را بلند کنند… عزیزان من! انسان این تحوّلات اجتماعى را دیر مىفهمد؛ باید مراقب بود. تقوا یعنى این. تقوا یعنى آن کسانى که حوزه حاکمیتشان شخص خودشان است، مواظب خودشان باشند. آن کسانى هم که حوزه حاکمیتشان از شخص خودشان وسیعتر است، هم مواظب خودشان باشند، هم مواظب دیگران باشند. آن کسانى که در رأسند، هم مواظب خودشان باشند، هم مواظب کلّ جامعه باشند که به سمت دنیاطلبى، به سمت دل بستن به زخارف دنیا و به سمت خودخواهى نروند… باید مراقب باشیم. همه باید مراقب باشند که اینطور نشود. اگر مراقبت نباشد، آن وقت جامعه همینطور بتدریج از ارزشها تهیدست مىشود و به نقطهاى مىرسد که فقط یک پوسته ظاهرى باقى مىماند. ناگهان یک امتحان بزرگ پیش مىآید – امتحان قیام ابىعبداللَّه – آن وقت این جامعه در این امتحان مردود مىشود! »
( خطابه ی نمازجمعه ۷۷/۲/۱۸ )
با کنار هم گذاشتن این هشدار سال ۷۷ با واقعیت تلخی که ایشان در فتنه ۸۸ بیان کردند عمق این تحلیل را خواهیم یافت که فرمودند :
« امتحانهائى هم در این انتخابات پیش آمد. یک امتحان، امتحان آحاد مردم بود. به نظر من مردم در این امتحان برنده شدند؛ نمره ى قبولى گرفتند. حضور عظیم مردم، یک امتحان عظیمى بود که آنها را سرافراز کرد. بسیارى از آحاد مردم، از جریانهاى سیاسى، طبق وظیفه شان عمل کردند. بعضى از خواص هم البته مردود شدند. این انتخابات بعضى ها را مردود کرد. (لحن حسرت آمیز ) »
( تنفیذ حکم ریاست جمهوری ۸۸/۵/۱۲ )
اگر آفرینندگان نهم دی نبودند ؛
در سکوت شبث ها و سلیمان ها بر سر حسین زمان چه می آمد؟!
به راستی این مردم قبول شده اگر نبودند آیا انحراف و یا اشتباه و سکوت خواصی که مردود شدند نمی توانست منجر به کربلایی دیگر و شهادت حجتی دیگر شود؟!
مسئله ساکتین فتنه ۸۸ امروز یکی از مسائل مهم جبهه ولایت است که با دقت به این تحلیل رهبر معظم انقلاب اسلامی خواهیم یافت که ریشه این سکوت در دنیا طلبی و دور شدن از معیارها واصول است .
از آنجا که رهبر معظم انقلاب اسلامی مرور عبرت آمیز تاریخ کربلا را برای به کارگیری امروز لازم دانسته اند با نگرش دقیق به تاریخ بین ساکتین نیز از جهت انگیزه سکوت تفاوت هایی به چشم می خوردتا جایی که مثلاً نمی توان شخصیت « شبث بن ربعی » فرصت طلب و زمان شناس چند چهره را با « سلیمان صرد خزاعی » زمان نشناس که هر دو نامه دعوت به امام علیه السلام دادند ولی بی وفایی کردند را یکی دانست ولی نتیجه کار هردوی این خواص تنهایی و غربت امامت و پیش آمدن فاجعه کربلا می باشد.
چنانچه در فتنه ۸۸ خواصی را دیدیم که بانی دولت به اصطلاح « وحدت ملی » به نامزدی « موسوی » بودند و از سر فرصت طلبی و سیاسیکاری در نامه ای طعنه آمیز رهبری را به پذیرش عوامل فتنه دعوت کردند و در اوج فتنه به جای حمله به فتنه گران حمله به خودی را ترجیح دادند ولی وقتی که فتنه در ۹ دی مرد ،خود را نه تنها منتقد فتنه جا زدند بلکه مغز وریشه ی اصول گرایی وانمود می کنند.
و دسته ی دیگر از خواص هنوز هم عقب مانده اند و در لهیب شیاطین آشوبگر و دندان فشردن های رأس فتنه که از « تردید » و « بی اعتمادی » می گفتند و فتنه را به دروغ اعتراض مردم خواندند چون سلیمان بدون اذن ولی امر صحنه را ترک کرده و برخی از مسند امامت جمعه بدون استعفاء کنار رفتند وترجیح دادند که به جای مردم نهم دی آفرین ، با خانواده زندانیان فتنه گر ملاقات داشته باشند و عده ای از خواص گفتند که اعتقادی به فتنه بودن فتنه ندارند و … وچگونه است که برخی از ساکتین و همراهان فتنه که دیروز سکوت وهمراهی خود را با فتنه عین مصلحت می دانستند ، امروز بر خود واجب می دانند که نسبت به اعتراض دانشجویان به سفارت پیر فتنه گر انگلیس موضع بگیرند ؟! اگر چه بحثی روی درستی ونادرستی اقدام خودجوش دانشجویان نداریم ولی انتقاد به موضع گیری دیر هنگام مجلس در برابر دولت مستکبر انگلیس نیز جا دارد . چراکه اگر در بحبوحه فتنه این اقدام می شد پل ارتباطی و معبر فرار آقازاده گان نیز مسدود شده وخیلی از روابط پنهان آشکار می شد.
به هر ترتیب ساکتین یا از قماش شبث بن ربعی ها می باشند و یا از جنس سلیمان بن صرد ها هستند.
اگر چه شبث بن ربعی های مکّار سیاست زده ی ِمقام پرست و زیرک که با در دست داشتن نبض تحولات به وقت رنگ عوض کرده و عمر رنگارنگ خود را در آرزوی ریاست به پایان می رسانند ، کم به نظام ضربه نزده اند ولی بیشتر گله و فریاد پردردمان از سلیمان بن صردهایی است که با چهره ای موجه و وجاهتی ستودنی با عدم اقدام به جا و با پا پیش کشیدن های بی موقع و با انتقال شک و تردید خود به مردم خیلی از عوام دنبال رو خود را از حقّ دور می کنند و وقتی به یاد توبه و جبران می افتند که کار از کار گذشته.
دشمن انگاری رئیس جمهور ؛ انحراف دیگر سلیمان ها :
زمان نشناسی و فرعی اصلی نکردن مسائل و پرداختن به حواشی به جای توجه به اولویت هایی که ولایت مشخص می کند همه لغزش هایی است که از خواص خوب «سلیمان بن صرد» می سازد و ما را نگران فتنه بزرگ می کند که سربزنگاهِ فتنه مسیر دیگری را نشان داده و ناخواسته ابن زیادها را در حاشیه امن قرار دهند.
رهبر معظم انقلاب اسلامی پس از اینکه اولین نغمه های نامبارک اختلاف بین برخی از حامیان دولت و دولت بلند شد تذکر جدی دادند و در مراسم تنفیذ ریاست جمهوری دکتر احمدی نژاد فرمودند :
« این تجربه بایستى براى ما – همه ی ما، همه ی آحاد مردم– تجربه ی هشدار دهنده ای باشد. اگر ما در صحنه ى زندگى سیاسى و اجتماعى به همدیگر بدبین باشیم، به چشم دشمن به یکدیگر نگاه کنیم، این فرصت براى دشمنان حقیقى ما پیش خواهد آمد. اگر فکر نکنیم، اگر بصیرت نداشته باشیم، اگر فراموش کنیم که دشمنانى در کمین انقلابند، ضربه خواهیم خورد؛ این براى ما تجربه شد. »
( تنفیذ ریاست جمهوری ۹۰/۵/۱۲ )
ولی بر خلاف تصریحات مکرر اماممان ما در برخی از محافل و توسط بعضاً افراد کم تجربه ی سیاسی و یا فرصت طلب ، منکر خطرناک دشمنی با رئیس جمهور به بهانه تلقی برخی از اشتباهات را مشاهده می کنیم که این معضل نتیجه بد عمل کردن سلیمان بن صردها است که اولویت ها را فراموش کرده و به جای فتنه گرانی که زنده اند و هنوز برخیشان در نظام جایگاه دارند بی توجه به هشدارهای رهبری به قبیله گرایی روی آورده و منتظرند تا حسینی دیگر شهید شود تا با تسبیح ندامت به سجده خون افتاده و شکر نعمت های از دست داده به جای آورند . گرچه به فرموده رهبرمعظم انقلاب اسلامی :
«توابین در تاریخ عدهّ شان چند برابر شهدای کربلاست ؛ همه هم در یک روز شهید شدند امّا تأثیرشان یک هزارم شهدای کربلاست ، زیرا اینها در وقت خود نیامدند ؛ کار را در لحظه خود انجام ندادند ؛ دیر تشخیص دادند ، دیر تصمیم گرفتند. » (دیدار لشگر ۲۷ محمّد رسول الله صل الله علیه وآله –۷۵/۳/۲۰ )
پس بیایید و از خدا بخواهیم نه شبث باشیم ونه سلیمان بمانیم .
(حجت السلام شفیعی کیا)
[ad_2]
