حسد ورزى هر صنفى به صنف خود


اکثر اسباب مذکوره حسد در مطالب پیش، میان اشخاصى است که با یکدیگر ربطى دارند، و در مجالس و محافل یکدیگر جمع هستند، و منظور ایشان یک مطلب است و از این‏ جهت است که اغلب، ما بین اشخاصى که شهرهاى ایشان از هم دور است‏ حسدى ‏نمى ‏باشد، زیرا که: رابطه‏ اى میان ایشان نیست و از این سبب است که: غالب، آن است ‏که: هر صنفى حسد به صنف خود مى ‏برند نه به صنفى دیگر، چون مقصود اهل یک صنف، یک چیز و هر یک مزاحم دیگرى مى ‏گردند، پس عالم به عالم حسد مى ‏برد نه به ‏عابد و تاجر به تاجر حسد مى‏ برد نه به عالم مگر به سبب دیگرى که باز باعث رابطه‏ گردد.
بلى، کسى که طالب اشتهار در جمیع اطراف عالم است، و مایل به این است که: در وقتى یگانه دوران باشد حسد مى‏ برد به هر که با او در این فن شریک و نظیر است.

منبع: معراج السعادة، ملا احمد نراقى.