این روزها در اکثر سایتهای ضد انقلاب خبرها و گزارشهایی به مناسبت بیستمین سالگرد قتل شاپور بختیار درج شده است. در اکثر این گزارشات شاهد تحریف واقعیت و اسطوره سازی در مورد این شخص معلوم الحال هستیم.
در گزارشی با عنوان ((شاپور بختیار و جنبش آزادی خواهانه ملت ایران)) در سایت رادیو فردا آمده است:
بختیار مانند هر آرمانخواه اصولی، و درعین حال واقع بین، واقعیت را امری محتوم و ایستا نمی‌دانست و نقش انسان و شخصیت‌ها را دردینامیک سیاسی و اجتماعی دخیل و مؤثر می‌دانست. تنها با توجه به چنین ملاحظاتی در منش بختیار و رفتار او در ایام استثائی انتقال قدرت است که می‌توان انگیزه‌ها و محاسبات او را دریافت. پس، اینکه کسان دیگری، بنا به ملاحظاتی دیگر، «دیرِشدگیِ» مفروض خود را «دیر‌تر» کردند و کفه‌ای را که به گمان آنان سبک بود سبک ترساختند نه گناه بختیار بود و اشتباه حساب او، زیرا، شکست حساب او هرگز به معنی درستی حساب دیگران از کار در نیامد.

بختیار، در این ایستادگی خود در شرایط نامساعد، از نمونه‌هایی چون مصدق، و پیش از او مردانی چون ستارخان و نیای خود او صمصام السلطنه بختیاری و عم ماردش سردار اسعد بختیاری و مجاهدان بنام دیگری که در برابر استبداد صغیر و قزاقان و توپچیان لیاخوف به فتح تهران نائل شدند، و در چشم اندازی دیگر، از ژنرال دوگل که یکی دیگر از الگوهای او در مقاومت بود، پیروی می‌کرد.

بدین جهت بود که به درستی می‌گفت برنامه من‌‌ همان برنامه جبهه ملی است و در صورتی که من در اجرای آن توفیق یابم همه جبهه ملی، و در ماوراء آن حکومت قانون و آزادی برای ملت ایران، پیروز شده‌اند، و در صورت شکست من نیز این شکست دامن همه را خواهد گرفت.

اما به راستی شاپور بختیار که بود؟
به گزارش خبرنگار ناگفته ها، ارتشبد حسین فردوست در خاطرات خود درباره بختیار منویسد: ((دوران بختیار کوتاه بود، ولی او در همین ۳۷ روز بیش از بسیاری از نخست وزیران دوران پهلوی دزدی کرد. پرویز ثابتی از طریق مأمورین ساواک که از سابق در محلهای حساس نخست وزیری گمارده شده بودند، کسب اطلاع کرد که بختیار حدود ۶۰ میلیون تومان از هزینه سرّی نخست وزیری را به نفع خود برداشت کرده که ۱۰ میلیون تومان را بابت باختهای خود در قمار پرداخته و ۱۰ میلیون تومان هم به منوچهر آریانا داده و بقیه را به جیب زده است. او این خبر را به من داد. ولی این دزدی بختیار در برابر خیانتی که او کرد، هیچ است و آن لغو سفارشات وسایل نظامی با آمریکا و انگلیس بود… جمع این سفارشات ظاهراً حدود ۱۱ میلیارد دلار بود، که اکثر وجوه به عنوان پیش قسط پرداخت شده بود. به نظر من خیانت بختیار، شفقت(وزیر جنگ) و قره باغی(رئیس ستاد ارتش) در این مسئله بسیار بزرگ است و مسلم است که از این بابت حق و حساب کلانی در خارج به بختیار پرداخت شده است.))
شاپور بختیار بعد از اینکه از ایران گریخت همواره به دنبال توطئه علیه جمهوری اسلامی بود. او از جمله کسانی بود که عراق را برای حمله به ایران تحریک کردند. ابوالحسن بنی صدر در این مورد چنین می گوید: ((او رفته بود با آقای صدام معامله کرده بود. نه اینکه حالا معلوم است، بلکه در آن وقت این موضوع را همه مطبوعات غرب هم نوشتند. آقای صدام که پول مفت به ایشان نمی داد. به هر حال انسانی به هر بهانه ای برود و قشون بیگانه را بخواهد بیاورد به وطنش، این از گناهانی است که به نظر من هیچ نباید بخشید و بخصوص در ایران که مرکز برخوردهاست در جهان… ایشان قشون بیگانه را به داخل وطن آورده است)).