جهت مشاهده ادامه مطلب در سایت منبع اینجا روی لینک زیر کنید :
[ad_1]
بی رحم ترین دَد مَنِش روی زمین ( روز عاشورا و عربدۀ قوم جهول)
این قوم چرا اینهمه در حــال سرورند؟
سر مست ز شادی و نشاط و ز غرورنـد
اینها زِ چه در قلب سپاه عَربِده دارنـــد؟
او کیست که گِردَش همگان هِلهِله دارند؟
او زینت عرش است که اُفتاده زِ زیـن است
پس چیست که لشکر همه آکنده ز کین است؟
او یک تن و بر پیکر او زخم فــــراوان
وین قوم پیِ کشتن او مَست و شتـــابان
او کیست که اینگونه غریبانه به خاک است
از جُور عَدو مُثله و صد قطعه و چاک است؟
جُرمش چه که اینگونه به تیغش بکشیدنـد؟
بر قوم چــه فرمود که قلبـش بدَریدند ؟
آن دُخت علی(ع) نیست که زار است و پریشان
کآمد به سوی قــوم سراسیمه و نـــالان؟
نفرین کند این قوم که حُرمت بدریـــدند
لب تشنه سر از پیکرِ مهمــــان بِبُریدند
ای وای پس این قوم چه در جهل و فریب است
کاین زادۀ زهراست (س) که تنها و غریب است
نفرین خدا باد بر این مردم بـــی دیـــن
ای مرگ بر این زندگی و خصلت و آئیـــن
لب تشنه جدا ساخته اند سر ز تنش نیــــز
از تیر جفا خون چکد از بال و پَرَش نیــــز
این قوم چرا اینهمه در جُنبش و کارنــــد
در قتلِ حسین ابن علی(ع) چون سگِ هارند؟
از دردِ کدام کینۀ دیرینـــه و جنگ است
کاینگونه دلِ کوفیِ بی رحم چو سنگ است ؟
این مُزد کدامین عملِ آل نبی(ص) بـود ؟
کز ظلم و جفا غرق بلا آل علی(ع) بــود؟
دیدم وسطِ روز هوا تیره و تار اســــت
در قلبِ سپاه وِلوِله و گـــــرد و غبار است
پامال سُــمِ اسب تن پاکِ حسین(ع) بود
قربانیِ آن کینه که در بدر و حُنین بـــود
کُشتند حسین(ع) و بِبُریدند ســـرش را
بُردند همه دار و نـــدار ِ بدنــــش را
آن پیرهن کهنه چـــرا نیز ربودنــــد؟
تا غرق به خون دیدۀ زهـــرا(س) بنمودند
آخر چه بپوشد تن عُریان حسیـــن (ع) را
زینب(س) چه تحمل کند آن شیون و شین را
این توصیۀ فاطمه (س) بر زینب کبری (س) است
تا در دَمِ آخر که حسین بر صف اعداســـت
پوشد به تنش پیرهن کهنــــــه حسینش
تا مِهر نســـوزد بـــــدنِ نور دوعینش
انگشت بریدند کــــه خاتم برُباینــــد
بر اَرض و سمـــــا خلعت ماتم بنمـایند
این قوم چه اندازه فرومـــــایه و پَستند
در گِـــردِ زنازادۀ مرجانه چه مستـــند
بی رَحم ترین دَد منشِ روی زمیننــــــد
تا یوم جــــزا داغِ جنایت به جبیننـــد
«خادم» ننهند بر ســــر این قوم ، بشر نام
در آتش و نارند گرفتـــــار ، سرانجام
[ad_2]
