جهت مشاهده ادامه مطلب در سایت منبع اینجا روی لینک زیر کنید :
[ad_1]
امام زمان(عج) با چه كسانی میجنگند؟
امام زمان(عج) با چه كسانی میجنگند؟موانعى بر سر راه انقلاب جهانى منجى عالم ایجاد مىكنند و مخالفتهایى با ایشان صورت مىگیرد كه سبب بروز فتنههایى خواهد شد اما هیچ كدام نمىتوانند تاثیر مهمى بر سر راه نهضت آسمانى او داشته باشند. جنگ حضرت با برخى از مخالفین به مراتب سختتر از جنگ پیامبران و از جمله رسول خدا(صلى الله علیه و آله) با دشمنان است. جنگ او شبیه جنگ خوارج نهروان است كه عدهاى منحرف، اما مدعى اسلام با امیرالمؤمنین(علیه السلام) جنگیدند. جنگ براى هدایت كفار آسانتر از مبارزه با منحرفین است. رسول خدا(صلى الله علیه و آله) درباره ماهیت جنگ امام مهدى(علیه السلام) فرمود:
او بر تاویل قرآن مىجنگد همانگونه كه من بر تنزیل آن مىجنگیدم.(1)
مخالفان مصلح جهان كسانى هستند كه خود را در علوم و معارف اسلامى صاحب نظر و اندیشه مىدانند و بر اساس برداشت خود از اسلام، با ایشان به مخالفت برمىخیزند و حتى آن حضرت را مخالف اسلام و قرآن و سیره رسول خدا(صلى الله علیه و آله) معرفى مىكنند و با همین نگرشهاى خود، فتوا به جنگ با او مىدهند و كشتن وصى رسول خدا(صلى الله علیه و آله) را یك عمل عبادى و اسلامى تلقى مىكنند. این افراد كه چه بسا فقهایى هم در میان آنها باشد خوارج زمان امام مهدى (علیه السلام) به حساب مىآیند كه جنگ با آنها مشكلتر از جنگ با دشمنان قسم خورده اسلام است.
فضیل گوید: امام صادق(علیه السلام) مىفرماید: وقتى قائم ما قیام كند با انسانهاى جاهلى روبرو مىشود؛ شدیدتر از آنچه پیامبر(صلى الله علیه و آله) با آن روبرو شد. عرض كردم چگونه؟ فرمود: رسول خدا(صلى الله علیه و آله) به سوى مردم آمد در حالى كه سنگ و صخره و چوب تراشیده را مىپرستیدند اما قائم ما وقتى نزد مردم مىآید آنها كتاب خدا را بر او تاویل و تفسیر كرده و به وسیله آن علیه او استدلال مىكنند. اما به خدا قسم عدل خود را وارد خانههاى آنان مىكند همانگونه كه گرما و سرما وارد آنها مىشود.ریشه جنگ فرقههاى اسلامى با امام زمان(علیه السلام) از اختلاف قرائتهاى آنان با قرائت حضرت ولى عصر(علیه السلام) سرچشمه مىگیرد. گروههایى كه نمىتوانند و یا نمىخواهند بپذیرند كه اسلام حقیقى تنها بر قرائت آل محمد(علیهم السلام) استوار است. گویا امام زمان(علیه السلام) بیش از غربىها، با مسلمانان و صاحب نظران و تاویل كنندگان قرآن و طرفدارى آنها درگیرى دارد كه عدهاى را هم به دنبال خود مىكشاند. مثلا سیاست آن حضرت بر نابودى دشمنان است و بدون هیچ ملاحظهاى آنها را از میان برمىدارد. اما این سیاست مهدوى كه یك ماموریت الهى است با تفكر آنها كه قرآن را بر اساس مبانى فكرى غرب تاویل و تفسیر مىكنند سازگار نیست.
فضیل گوید: امام صادق(علیه السلام) مىفرماید:
وقتى قائم ما قیام كند با انسانهاى جاهلى روبرو مىشود؛ شدیدتر از آنچه پیامبر(صلى الله علیه و آله) با آن روبرو شد. عرض كردم چگونه؟ فرمود: رسول خدا(صلى الله علیه و آله) به سوى مردم آمد در حالى كه سنگ و صخره و چوب تراشیده را مىپرستیدند اما قائم ما وقتى نزد مردم مىآید آنها كتاب خدا را بر او تاویل و تفسیر كرده و به وسیله آن علیه او استدلال مىكنند. اما به خدا قسم عدل خود را وارد خانههاى آنان مىكند همانگونه كه گرما و سرما وارد آنها مىشود.(2)
و در حدیث دیگرى فرمود:
سیزده شهر و طایفه هستند كه قائم ما با آنها مىجنگد و آنها هم با او مىجنگند: اهل مكه، مدینه، شام، بنى امیه، اهل بصره، اهل دمیسان «از توابع هرات»، كردها، اعراب، ضبّه، غنى، باهله، ازد و اهل رى.(3)
و در حدیث دیگرى فرمود: قائم ما سخنى به شما مىگوید كه آن را نمىپذیرید و با او وارد جنگ مىشوید و او هم مىجنگد و شما را به قتل مىرساند.(4)
هم چنین فرمود:
وقتى قائم قیام مىكند از ولایت او خارج مىشود كسى كه گمان دارد اهل ولایت اوست.(5)
پیامبر(صلى الله علیه و آله) فرمود:
وقتى به معراج رفتم … به بالا نگریستم و نور على و فاطمه، حسن و حسین، على بن الحسین: محمد بن على، جعفربن محمد، موسى بن جعفر، على بن موسى، محمد بن على، على بن محمد و حسن بن على را دیدم و حجة بن الحسن القائم مانند ستاره درخشنده در وسط آنها بود. گفتم: اى پروردگار من! اینها چه كسانى هستند؟ فرمود: اینها پیشوایان مردماند و این كه ایستاده است حلال مرا حلال و حرام مرا حرام اعلام مىكند و به وسیله اوست كه از دشمنانم انتقام مىگیرم و او را حتى بخش دوستان من است و اوست كه قلبهاى پیروان تو را از ستمكاران، منكران و كافران شفا مىدهد و ولات و عزّا را از قبر خود خارج كرده و به آتش مىكشد. در آن هنگام فتنه مردم به این دو نفر، از فتنه گوساله سامرى شدیدتر است.(6)
[ad_2]
