جهت مشاهده ادامه مطلب در سایت منبع اینجا روی لینک زیر کنید :
[ad_1]
استجابت دعاها و مصلحت بندگان
خدا می فرماید: “چون بندگانم درباره من از تو بپرشند، بگو كه من نزدیكم و به ندای كسی كه مرا بخواند، پاسخ می دهم. پس به ندای من پاسخ دهند و به من ایمان آورند تا راه راست یابند”.(1)آن چه كه بنده را با خالقش مربوط می كند، دعا است. دعا آن اندازه مهم و سرنوشت ساز است كه خدا آن را در قالب اعمال و تكالیفی خواسته است كه مصداق روشن آن نماز است. انسان در شبانه روز و در پنج وقت به پا می خیزد و با خدا گفتگو و طلب هدایت می كند. نماز از مقوله دعا است و خداوند بزرگ خواسته است كه بنده اش او را فراموش نكند. پس او چنین عملی راواجب كرده است. این موضوع نشان دهندة اهمیت دعا است. تمامی انسان ها در طول زندگی و برای رسیدن به تكامل و معنویات، محتاج دعا و عمل خیر هستند.
زندگی بدون عبادت، دعا و معنویت مثل زندگی سایر موجودام و جانداران است كه از تكلیف معاف هستند، اگر چه تمامی موجودات در مجموع نظام هستی به تسبیح و تقدیش خدا مشغولند.(2)
چرا انسان گاهی دعا می كند ولی اجابتش با تأخیر همراه می شود و یا آن كه بعضی از دعاها به استجابت نمی رسند؟
در این باره پیامبر بزرگوار فرمود: ” هنگام حاجت مندی نزد خدا لابه(گریه و زاری ) كنید و درگرفتاری ها به او پناه برید… و دعا كنید، زیرا دعا مغز عبادت است. و مؤمنی نیست كه خدا را بخواند جز این كه دعایش مستجاب شود و اثر استجابتش گاهی در دنیا به ظهور می رسد و گاهی در آخرت و گاهی به اندازه دعایی كه كرده، گناهانش جبران می شود”.
ضمن سفارش به فرزند گرامی اش امام حسین علیه السلام فرمود: “پروردگار با اذن مسئلت و دعایی كه به تو داده ، كلید خزائنش را در اختیارت گذاشته است. پس هر وقت بخواهی، می توانی درهای نعمتش را به وسیلة دعا بازگنی و ابرهای رحمتش را به ریزش درآوری. مبادا كندی در اجابت تو را مأیوس و نا امید كند، زیرا بخشش به اندازه نیست و خواست قلبی است و چه بسا تأخیر در اجابت برای این است كه خواستار پاداش بزرگتر و آرزومند بخشش فراوان تر گردد. چه بسا چیزی را درخواست كرده ای و به جای آن چیز دیگری كه سودش در دنیا و آخرت برایت بیشتر بوده، بهتو عطا گردیده یا برای خاطر امر بهتری از تو بازداشته شده است، زیرا بسیاری از خواسته هاست اگر عملی شود، دین را تباه می كند. پس سعی كن چیزهایی را بخواهی كه خوبی و جمالش باقی و عیب و وبالش فانی باشد”.(3)
این بحث با ذكر مثالی واضح تر می شود: پدر خانواده به فرزندش قول می دهد كه اگر در درس هایش موفق شود، هدیه ای برای او بخرد. فرزند بعد از كسب موفقیت از پدر دوچره طلب میكند، در حالی كه پدر می داند اگر برای فرزندش دوچرخه بخرد، او به خطر می افتد و شاید جانش را از دست بدهد. به همین دلیل در مقابل پافشاری فرزند بی اعتنایی نشان می دهد. و یا دست به كاری می زند كه برای فرزندش سودمند باشد، مثلاً برایش وسایلی تهیه می كند كه خطرناك نباشد.
خداوند متعال اگر در ظاهر به دعای بنده اش توجهی نمی كند و یا استجابت آن را به تأخیر می اندازد، به چند علت است:
1ـ به مصلحت بنده ایش نیست؛
2ـ وقت استجابتش فرا نرسیده؛
3ـ شرایط دعا فراهم نیست. ولی آن دعا را ذخیرهای برایش قرار می دهد كه در قیامت به درد او بخورد.
بهتر است اشاره ای كوتاه به شرایط دعا كنیم و به حدیثی در این باره استناد كنیم. در كتاب كافی آمده است : از امام صادق (ع) سؤال شد: خدا فرمود: مرا بخوانید تا شما را استجابت كنم. ما به پیشگاه خدا دعا می كنیم، ولی آثار اجابت را نمی بینیم. امام فرمود: آیا هیچ دیده شده یا فكر می كنی خدا خلاف وعده كند؟ گفت: نه. فرمود: پس مستجاب نشدن برای چیست؟ عرض شد: نمی دانم. امام فرمود: لیكن من به تو خبر می دهم و آگاهت می سازم. هر كس اطاعت امر خدا كند و سپس از جهت و راه دعا او را بخواند، اجابتش فرماید. عرض شد: جهت و راه دعا چیست؟ فرمود: پیش از دعا حمد و ستایش خدا كنی. نعمت هایی را كه به تو بخشیده است، به یاد آوری، سپس شكر و سپاس گویی. آنگاه درود بر پیغمبر صلی الله علیه و آله و سلّم بفرستی پس از آن یاد گناهت كرده، اقرار بدان نمایی و از آسیب آن به خدا پناه بری. این است جهت و راه دعا.(4)
در كتاب تفسیر نمونه راجع به دعا، شرایط آن ، علّت عدم استجابت و یا مصلحت اندیشی خالق حكیم درباره شخص دعا كننده و نظایر آن بحث های مفصلی وجود دارد.
پی نوشت ها:
1. بقره(2) آیه 185.
2. جمعه (62) آیه 1.
3. ترجمه فارسی تفسیر المیزان، ج 2، ص 48.
4. صادق احسان بخش، آثار الصادقین، ج 6، ص 57.
[ad_2]
