حدیث اول : خودت را برای خودت به زحمت بیانداز .
…ازحدیث زیبای امام صادق(علیه السلام) شروع میکنم که می فرمایند : خودت را به خاطر خودت به زحمت بیانداز که اگر چنین نکنی دیگری خودش را برای تو به زحمت نمی اندازد .
چقدر این حدیث زیبا و پر معناست . هر کس در هر زمینه ای اگر می خواهد موفق باشد باید تلاش کند و سختی ها را تحمل نماید . همیشه شیرینی ها از پس سختی ها می آیند ؛ تا سختی را انسان تحمل نکند معنای شیرینی را نمی فهمد .

امام صادق (علیه السلام) می فرمایند :
بر مومن سزاوار است که دارای هشت خصلت باشد .
(دوستان ببینید از این هشت خصلت کدام ها را دارید؟)
۱.در هنگام فتنه ها با وقار و بردبار باشد
۲. وهنگام نزول بلا شکیبا باشد و…

نکته : هر دوی این نکات به صبر رهنمون می شوند . صبر در فقه اسلامی عبارت است از وادار نمودن نفس به انجام آنچه که عقل و شرع اقتضا می کند و باز داشتن از آنچه عقل و شرع نهی می کند.
۳.سزاوار است مومن در هنگام فراخی و نعمت شکر گزار باشد
۴.به آنچه خدا روزیش کرده قانع و خرسند باشد .
نکته ها :1 – مومن در همه حال شکر گزار خداوند است . هر چه از جانب او می آید رحمت است . ما طلبکار خداوند نیستیم . همیشه بدهکاریم . لذا زبانی برای گله نمی ماند !2- این که مومن به هر انچه از جانب خدا می رسد قانع است به این معنا نیست که بتوان با آن کاهلی وتنبلی و حرکت نکردن را توجیه کرد . مومن همیشه در حال حر کت است . مثلا در مسایل مادی همانطور که امام علی (ع) می فرماید حداقل 8 ساعت از روزش را به کار و تلاش می پردازد بعد به هر آنچه روزی اش می شود اکتفا می کند ! حتی اگر خدا به اندازه روزی خودش به او بدهد باز هم تلاش می کند تا بتواند دست نا توانی را بگیرد .
۵. سزاوار است مومن به دشمنان ستم نکند و به دوستان جفا روا ندارد.

نکته:این افتخار اسلام است که ظلم وستم را بر هیچ کس حتی بر دشمن ترین دشمنان روا نمی دارد . این افتخار اسلام است که برای شخصیت انسانی انسان ها حتی شقی ترین آن ها تا آخرین لحظه احترام قایل است . اسلامی که برای دشمنان تا این حد احترام قایل است پر واضح است که برای دوستان …
6-بارش را بر دوستان نیفکند[به خاطر دوستانش متحمل گناه نشود]

۷.سزاوار است که بدن مومن از او در سختی.
(بدنش از او در رنج ومشقت باشداز بسیاری عبادت وقضاء حوائج مردم)
۸. و مردم از او در آرامش باشند .

نکته: این ویژگی مردان بزرگ است که بدنشان از آن ها در سختی است و مردم از آن ها در آرامش . ایمه را ببینید ؛ بدن امام حسین چگونه از او در رنج است ؟ ولی همین امام حسین با مردم مهربان و آرام است . در برخورد با آن ها حلم را از دست نمی دهد . حتی در برابر نادانی های آن ها بردباری می کند .رسول ما برای کافران می گرید …


همانا علم دوست مومن است و بردباری وزیرش و عقل امیر سپاهش
(یعنی اعضاء و جوارحش به فرمان عقلش رفتار کنند)و مدارا برادرش و احسان پدرش باشد.