سرمایه بیت المال این گونه به تاراج می رود
پول میلیاردی به شرط چاقو!

آقایان عزیز که هر کدام، ادعایتان بیش از عملکردتان است و از کمبود بودجه می نالید و برای رفع این مشکل، دست به دامان هر شخصی می شوید، کمی عاقلانه تر بیندیشید؛ راهکار این مشکل ساده تر از آن چیزی است که فکرش را می کنید. شماها به جای خط و نشان کشیدن با همتاهای خود و سبقت گرفتن برای صحبت کردن با بازیکنان و بالا بردن نرخ کذایی آنان با همتاهای دیگر خود جلسه بگذازید و همکلام شوید؛ حال آن که تا کنون خام برخی بازیکنان و البته دلالان سودجو شدید…
سرویس ورزشی «تابناک» ـ پرداخت مبالغ كلان از بودجه بيت‌المال به بازيكنان فوتبال و نداشتن خروجي مطلوب در رده ملي و باشگاهي، به يكي چالش‌هاي اصلي ورزش ايران تبديل شده است، به گونه ای که از مصاحبه بازيكنان، مربيان و مديران باشگاه‌هاي ليگ برتري مي‌توان چنين برداشت كرد كه سقف قراردادها براي ليگ يازدهم، بيشتر شبيه يك شوخي است.

يكي از خبرگزاري ها نوشته بود: يك بازيكن خاص بـراي پـرسپوليسي شدن، پنج شرط عجيـب و غـريـب گـذاشتـه بود؛ از جمله اينكه پرسپوليس، عـلـيـرضـا ‌حقيقـي را كنـار بگـذارد و بـه ‌جـاي او، دروازه‌بـان اسـتـقـلال اهـواز را بخرد و ديگر آن كه باشگاه، 10 ‌درصد از قـراردادش را بـه مـديـر بـرنـامـه‌هـايش بدهد و يكي از بـازيـكـنان ليگ برتري (احتمالاً منظور سيدجلال حسيني اسـت) را جـذب كـند و رقم پيشنهادي قرارداد هم چيزي نـزديـك بـه يـك ميليارد بوده است.

البته پرسپوليسي‌ها شروط رحـمـتــي را نـپــذيــرفـتـنــد و ايــن بــازيـكــن، اسـتـقـلالـي شـد. بی گمان، اين دروازه‌بان براي استقلال نیز ‌چنين شروطي گـذاشتـه اسـت، چرا که دروازه‌بـانـي كـه فصل گذشته، نزديك به هشتصد ميليون تومان پول گرفته، چگونه حاضر مي‌شود با نيمي از ايـن مبلـغ، درون دروازه بـايستـد؛ سقف قرارداد؟!

بنابراین، باید گفت وقتی بـدون آنكـه هيـچ ســازوكــار و چهـارچـوب مـشـخـصـي بـراي پـرداخـت‌هـا در فـــوتـبـــال تـعـــريــف شــود، پــول بـيــت الـمــال را بــه حـلـقــوم فوتباليست‌ها ريختيم، بايد فكر اين روزها را مي‌كرديم كه يكي چون فلان دروازه بان ـ كه به لطف قانون ممنوعيت استفـاده از دروازه‌بـان خـارجي مرد اول بازار نقل و انتقال می شود ـ اکنون براي يك فصل ايستادن درون دروازه، نزديك به يك ميليارد تــومـان مـي‌خـواهـد و تـازه نـاراحـت هـم مـي‌شـود كـه چـرا او را «زيـاده خـواه» مـي نـامـنـد و مـدعـي مـي شـود كـه برخي مي خواهند خرابش كنند!

عجب زمانه ای شده است؛ برخی آنقدر گستاخ شده اند که به جای سکوت، تنها به پر کردن جیبهای خود هستند؛ پول های که قطعا از جیب بیت المال هزینه می شود و در این برهه از زمان که همه دست اندرکاران کشور برای بهبود وضعیت اقتصادی مردم در تکاپو هستند، عده ای به لطف و راهنمایی دلالان سودجو، بدون هیچ مزاحمتی به کار خود ادامه می دهند!
متأسفانه، عده ای از مدیران کشور که تنها ادعای حرفه ای بودن را به خود نسبت می دهند، به دلیل ضعف مدیریتی، خام افراد سودجو می شوند!

آقایان عزیز که هر کدام، ادعایتان بیش از عملکردتان است و از کمبود بودجه می نالید و برای رفع این مشکل، دست به دامان هر کسی می شوید! کمی عاقلانه تر بیندیشید، چرا که راهکار این مشکل، ساده تر از آن چیزی است که گمان می کنید. شماها به جای خط و نشان کشیدن با همتاهای خود و سبقت گرفتن برای صحبت کردن با بازیکنان و بالا بردن نرخ کذایی آنان با همتاهای دیگر خود صحبت کنید و همکلام شوید. تاکنون که خام برخی بازیکنان و البته دلالان سودجو شدید، ولی باز هم دیر نشده؛ لطفا از سرمایه بیت المال درست هزینه کنید.

اکنون این پرسش مطرح است که به جز چند بازیکن که به کشورهای عربی رفتند، چه کسان دیگری خواهان خوب دارند؟ مطمئن باشید همه بازیکنانی که به کشورهای عربی رفته اند، همچون گذشته به زودی بازمی گردند. همه می دانند که آب و هوای کشورهای عربی چگونه است و تنها سه ماه از سال تحمل شدنی است و تمرینات بر خلاف کشور ما منظم و در هوای شرجی 50 درجه انجام می شود.

بازیکن فوتبال لیگ برتری 33 تا 70 میلیون در ماه

سقف قرارداد بازیکنان لیگ برتر چهارصد میلیون تومان است که بدون احتساب حقوق ماهیانه، رقمی بیش از 33 میلیون در ماه را نشان می دهد؛ البته برخی بازیکنان جوان تیم های شهرستانی، قراردادهایی نزدیک صد میلیون تومان و شاید کمتر نیز بسته اند.

بررسی ها و اخبار غیر رسمی، نشان می دهد گرانترین بازیکنان لیگ با رقم قرارداد سالیانه هشتصد میلیون تومان و حقوق ماهیانه سه تا چهار میلیونی در ماه، نزدیک 75 میلیون تومان به صورت متوسط در هر ماه درآمد دارند که البته در موضوع درآمد بازیکنان فوتبال، حق باشگاه ها، دلال ها و برخی مربیان و مدیران و … را هم باید در نظر گرفت.

حتی برخی از ابرستاره ها که سخن از یک میلیارد به میان می آورند، نیز بیشتر از پانصد میلیون نمی ارزند و بسیار هستند بازیکنان اروپایی و با کیفیت که با دویست هزار دلار به ایران می آیند و کیفیت بالاتری هم نسبت به بازیکنان ایرانی دارند!

بنابراین، در چنین فضایی است که به نادرست، بحث سقف قرارداد را پیش می کشند و دعواها بیشتر می شود، چراکه تیم ها ملزم به نتیجه گرایی هستند و برای این کار، دست در خزانه دولت و مردم می کنند و ستاره می خرند، در حالی که اگر خصوصی بودند، نخست این که خودشان کنترل می کردند و دوم آن که این همه نگران یک نتیجه بد و سرنگونی از روی صندلی نبودند!