بر اساس این پژوهش که با نمونه‌برداری از هوای ۱۶ محیط داخلی انجام شد، مشخص شد که هر متر مکعب هوا در خانه‌ها حاوی ۵۲۸ ذره و در داخل خودروها حاوی ۲,۲۳۸ ذره میکروپلاستیک است. بیش از ۹۴ درصد این ذرات به‌قدری ریز هستند که پیش‌تر کمتر مورد توجه قرار گرفته بودند و احتمال نفوذشان به سیستم تنفسی عمیق بسیار بالاست.

 

 

ریزپلاستیک‌ها، که نتیجه تجزیه پلاستیک‌های مصرفی‌اند، تقریباً در همه‌جا حضور دارند؛ از غذا و آب گرفته تا هوای تنفسی. این ذرات علاوه بر آسیب مستقیم به ریه، می‌توانند مواد شیمیایی سمی را نیز با خود حمل کنند که از طریق خون وارد سایر بافت‌های بدن شده و موجب بروز آسیب‌های گسترده‌تری شوند.

دکتر نادیا یاکوونکو، پژوهشگر ارشد این مطالعه، هشدار داده است که قرارگیری مداوم در معرض این ذرات می‌تواند باعث بروز بیماری‌هایی مانند التهاب ریه، اختلالات تنفسی، ضعف سیستم ایمنی، ناهنجاری‌های عصبی-رشدی، ناباروری، بیماری‌های قلبی و حتی سرطان شود.

هرچند هنوز تأثیرات کامل این آلودگی‌ها به‌طور قطعی شناخته نشده، مطالعات مشابه نشان داده‌اند که ذرات میکروپلاستیک در بافت‌های مختلفی مانند مغز، کبد، خون و دستگاه تولیدمثل انسان یافت شده‌اند. همچنین برخی پژوهش‌ها ارتباط‌هایی بین سطح این آلودگی‌ها با بیماری‌هایی همچون فشار خون بالا، دیابت و سکته مغزی گزارش کرده‌اند.

این یافته‌ها زنگ هشداری جدی برای بهبود کیفیت هوای محیط‌های بسته محسوب می‌شود. فضاهایی که انسان‌ها بیشترین زمان روزانه خود را در آن‌ها سپری می‌کنند، اکنون به منبعی نگران‌کننده از آلودگی‌های نامرئی تبدیل شده‌اند. پژوهشگران امیدوارند این تحقیقات مسیر را برای وضع استانداردهای دقیق‌تر کیفیت هوا و سیاست‌گذاری مؤثر در جهت کاهش آلودگی‌های پلاستیکی هموار کند.